Polska zniszczona w Gruzji

                                                                           zdjęcie: sports.pl

Gruzja miała być trudnym przeciwnikiem, zwłaszcza na własnym parkiecie. Ale co to dla nas? Mieliśmy pojechać do Tbilisi i przywieźć stamtąd zwycięstwo. I co? Zostaliśmy zniszczeni przez gospodarzy. Przede wszystkim, zniszczyli nas na tablicach. Gruzini zebrali 19 piłek w ataku, a Polacy zakończyli mecz mając w sumie 21 zbiórek. Przecież mamy Gortata i Lampe, a walka pod koszem miała być naszą silną stroną. Jednak we wczorajszym spotkaniu zupełnie sobie nie radziliśmy w tym elemencie. Gortat widocznie przegrał rywalizację z Pachulią. Po pierwsze, zaliczył tylko 3 zbiórki, podczas gdy Zaza miał ich 8 – wszystkie na atakowanej tablicy. Po drugie, Marcin nie potrafił zatrzymać swojego przeciwnika i Pachulia był najlepszym strzelcem meczu z 26 punktami. Oczywiście Gortat szybko złapał faule i później musiał bardziej uważać, ale to nie zmienia faktu, że był znacznie gorszy od rezerwowego centra Hawks. Wydawało się, że dwaj gracze z NBA będą dla siebie równorzędnymi przeciwnikami, ale Gortat wypadł przy Pachuli bardzo słabo. Jeśli nasz gwiazdor prezentuje taką grę, trudno oczekiwać, że nasza drużyna będzie dobrze radzić sobie pod koszami. Gruzini pozbawili nas broni MG13 i spotkanie wyglądało, tak jak wyglądało. Porażka 19 punktami. Tego się nie spodziewaliśmy. Przecież po meczach ze Słowacją wszystko tak pięknie wyglądało, byliśmy prawdziwą potęgą. Pierwszy poważny sprawdzian i cała magia prysła. Nasz atak był oparty tylko na dwóch zawodnikach. Kelati zdobył 22 punkty, Lampe 21. Tylko ta dwójka trafiała do kosza, łącznie ze skutecznością z gry wynoszącą 53.8%. Poza ich punktami i jeszcze 10 Gortata, reszta drużyny zdobyła ledwie 12 i to z imponującą skutecznością 14.3% z gry. Podczas gdy w drużynie Gruzji, 4 zawodników miało dwucyfrowy dorobek punktów. W sytuacji, gdy ofensywa sprowadza się tylko do dwóch zawodników, nic dobrego z tego wyjść nie może. Jeśli do tego jeszcze przegrywa się walkę na tablicach o 23 piłki, wynik nie może być inny niż ten wczorajszy. Gruzini zagrali bardzo dobre spotkanie i pokazali, że realnie mogą walczyć o Eurobasket. Natomiast przed nami jeszcze długa droga.

Na pocieszenie pozostaje fakt, że nasz następny rywal też przegrał. Portugalia uległa Bułgarii. Warto zauważyć, że Portugalczycy w tym spotkaniu zebrali 39 piłek i na to będziemy musieli uważać. Mając pod koszem Gortata i Lampe nie możemy przegrywać walki na tablicach. W Bydgoszczy trzeba pewnie pokonać Portugalię i znowu uwierzyć w to, że możemy w tych eliminacjach coś ugrać.


Zawodnicy NBA w eliminacjach:

Grupa A
Izrael – Włochy 79:91
W drużynie Włoch bardzo dobrze zagrała ich dwójka z NBA. Andrea Bargnani zdobył 20 punktów i zebrał 8 piłek. Tyle samo punktów miał Marco Belinelli, który za dwa trafił 80% swoich rzutów, ale spudłował wszystkie 5 prób zza łuku.

Omri Casspi aż tak nie błyszczał, ale rozegrał dobre spotkanie. Przez 22 minuty zanotował 9 punktów i 4 zbiórki.

Czarnogóra – Łotwa 96:66
W zwycięskiej drużynie Czarnogóry bardzo dobrze zaprezentował się nowy nabytek Wolves, Nikola Pekovic. Był najlepszym strzelcem meczu z 26 punktami (62.5% z gry), zebrał też 5 piłek.

Gruba B
Wielka Brytania – Węgry 91:82
Luol Deng poprowadził swoją drużynę do zwycięstwa. Zdobył 32 punkty trafiając między innymi 5 z 10 rzutów za trzy. Poza tym, miał 9 zbiórek i 3 asysty. W drużynie Wielkiej Brytanii wyróżniał się także Pops Mensah-Bonsu, który w minionym sezonie chwilę grał w Rockets i Raptors. W starciu z Węgrami zanotował double-double: 14 punktów i 18 zbiórek.

Macedonia – Ukraina 71:58
Oleksiy Pecherov reprezentujący w ostatnim sezonie barwy Wolves, nie pomógł Ukrainie. Przez 13 minut spudłował wszystkie 6 rzutów z gry, a 8 punktów zaliczył z linii, trafiając wszystkie wolne. W swoim dorobku miał jeszcze 3 zbiórki.

Airball spod kosza: powrót Wafera

Von Wafer jest przykładem amerykańskiego zawodnika, który myślał, że będąc dobrym w NBA, w Europie bez problemu stanie się gwiazdą. Rok temu podpisał z Olympiakosem kontrakt wart około $10 milionów za dwa lata gry. Było to tuż po tym, jak rozegrał najlepszy w swojej karierze sezon w NBA. Wreszcie udało mu się przebić do stałej rotacji i uzyskać dobrą pozycję w najlepszej lidze świata. Jednak tam nie mógł liczyć na tak ogromne pieniądze. Jeden dobry sezon to jeszcze za mało, by ktokolwiek zapłacił mu $5 milionów rocznie. Dlatego Wafer wybrał Grecję. Dostał  ogromny kontrakt i zapewne wyobrażał sobie, że będzie tam pierwszoplanową gwiazdą. Patrząc na jego zarobki, inaczej być nie mogło. Skoro w NBA zdobywał średnio blisko 10 punktów w niespełna 20 minut gry, w Europie miał zostać super strzelcem. Niestety, rzeczywistość okazała się zupełnie inna. „Gwiazdor amerykańskiej koszykówki” nie potrafił odnaleźć się na Starym Kontynencie. Mimo że miał tak wysoki kontrakt, w drużynie nie dostał automatycznie pozycji gwiazdy, musiał potwierdzić swoją wartość na boisku, a to mu się nie udało. W rezultacie grał mało i bardzo słabo, zarówno w lidze greckiej jak i w Eurolidze. Szybko okazało się, że w Olympiakosie go już nie chcą, a Von uświadomił sobie, że chce się stamtąd wydostać i wracać do domu. W ten sposób zakończyła się jego „wielka” europejska kariera. Już w grudniu został zwolniony i mógł wracać do Stanów. Jeszcze wtedy mogło mu się wydawać, że szybko znajdzie pracę w NBA, wróci od Houston i będzie mógł zapomnieć o tym, co wydarzyło się w Grecji. Jednak powrót do NBA nie był taki oczywisty. Początkowo kilka drużyn było nim zainteresowanych, Rockets, Grizzlies i Mavs. Ale zarówno w Houston jak i w Memphis nie przeszedł pozytywnie testów fizyczny. Był zupełnie bez formy, a takiego zawodnika nikt nie potrzebował. Szansę dostał dopiero w Dallas. Pod koniec lutego podpisał z Mavs 10-dniowy kontrakt, ale w tym czasie ani razu nie wyszedł na parkiet i na przedłużenie umowy nie mógł liczyć. Tym samym, Wafer wrócił do punktu swojej kariery, w którym był jeszcze nie tak dawno temu, kiedy musiał walczyć o miejsce w NBA.

W 2005 roku Wafer został wybrany przez Lakers w drugiej rundzie draftu z numerem 39. W swoim debiutanckim sezonie nie miał zbyt wielu okazji żeby się pokazać. Ostatecznie wystąpił w 16 meczach przebywając na parkiecie średnio 4.6 minut. Na kolejny sezon nie załapał już się do składu Lakers, ani żadnej innej drużyny NBA i musiał szukać dla siebie miejsca w D-League. Grając w drużynie Colorado 14ers, Wafer potwierdził swoje umiejętności strzeleckie zdobywając średnio 21 punktów ze skutecznością 48.6% z gry, w tym 45.3% za trzy. Jego dobrą grę docenili Clippers, którzy chcieli go sprawdzić i w lutym 2007 dali mu 10-dniowy kontrakt. W ciągu tych 10 dni Wafer wystąpił w jednym spotkaniu, na parkiecie spędził niecałą minutę i na tym zakończyła się jego przygoda z Clippers. Przed kolejnym sezonem udało mu się dostać do Nuggets. W Denver też był głębokim rezerwowym i rzadko pojawiał się na boisku. Natomiast w lutym, w ramach transferu został odesłany do Portland. W Blazers też się nie przebił. W sumie, w sezonie 2007/08 wystąpił w 29 meczach, grał średnio 5.3 minut i zdobywał 1.6 punktów. Przed kolejnymi rozgrywkami podpisał kontrakt z Rockets. W Houston Wafer prawdopodobnie również byłby mało wykorzystywanym rezerwowym, gdyby nie kontuzje najważniejszych zawodników. W tamtym sezonie 47 meczów stracił McGrady, 22 Battier, a Artest 13. Dlatego trener Adelman musiał sięgnąć w głąb swojej ławki. Dzięki temu Wafer częściej pojawiał się na parkiecie i miał więcej okazji, by potwierdzić swoje umiejętności. Przełomowy dla niego okazał się styczeń, kiedy w 12 meczach z rzędu (10 w pierwszej piątce) zdobył co najmniej 10 punktów. Wykorzystał swoją szansę i stał się ważnym rezerwowym, który wreszcie regularnie pojawiał się na parkiecie i mógł liczyć na co najmniej kilkanaście minut w każdym spotkaniu. Ostatecznie zagrał w 63 meczach i zdobywał średnio 9.7 punktów przez 19.4 minut gry. Później swoją wartość jako przydatnego zmiennika potwierdził w playoffs. Wystąpił we wszystkich 13 spotkaniach Rockets, na boisku spędzał średnio 13.9 minut i zdobywał 8.2 punktów.

Bez wątpienia sezon 2008/09 był przełomowym w karierze Wafera. Przez pierwsze 3 lata w NBA zdobył w sumie tylko 66 punktów, a w barwach Rockets rzucił 610. Przestał być anonimowym zawodnikiem, który walczy o utrzymanie w lidze. Nie musiał już obawiać, że się będzie skazany na grę w D-League. Wreszcie udało mu się przebić i mógł liczyć na nowy, gwarantowany kontrakt. Po zakończeniu tamtych rozgrywek Wafer miał 24 lata i sporo drużyn było nim zainteresowanych. Młody zawodnik, z perspektywą rozwoju, mający talent strzelecki - warto mieć takiego na rezerwie. Zostając w NBA, Wafer miał szansę umocnić swoją pozycję dobrego zmiennika. Jednak przesądziły pieniądze. Grając w Rockets zarabiał nieco ponad $800 tysięcy, a Olympiakos dawał mu aż $10 milionów za dwa sezony. Trudno nie wziąć takiej podwyżki. Ale dla jego kariery okazało to się bardzo złym ruchem. Zamiast stawać się coraz lepszym graczem w NBA, stracił to, co wypracował sobie dobrymi występami w Houston. Znowu miał problemy ze znalezieniem dla siebie pracy w najlepszej lidze świata. Ostatecznie podpisał nowy kontrakt, ale tylko na rok i za minimalną stawkę (wrócił do swoich wcześniejszych zarobków). Teraz znowu będzie musiał wywalczyć sobie minuty gry, po raz kolejny będzie musiał udowodnić, że warto na niego stawiać, że jest przydatnym zmiennikiem. W Celtics na pewno nie będzie mu łatwo się przebić i jeśli nie będzie w najwyższej formie, nie zyska uznania Riversa i utknie na końcu ławki.

Offseason 2010: Graham dołączył do Cavs

TRANSAKCJE

Cavs podpisali dwuletni kontrakt wart $2.1 milionów z Joey'em Grahamem. Drugi rok to opcja drużyny. W minionym sezonie Graham był zawodnikiem w Nuggets, średnio przez 12 minut spędzanych na parkiecie notował 4. 2 punktów i 2 zbiórki. W ostatnich playoffs grał bardzo mało, ale pokazał się w ostatnim meczu pierwszej rundy, kiedy zdobył 21 punktów i zebrał 10 piłek. W sezonie 2005/06, w Cleveland grał jego brat bliźniak, Stephen.
_______________________________________________________________________
Po 12 sezonach spędzonych w NBA, Rasho Nesterovic wraca do Europy. Doświadczony środkowy podpisze kontrakt z Olympiakosem. Nesterovic ma nie tylko słoweńskie, ale również greckie obywatelstwo. Jednak kontrakt podpisze jako zagraniczny zawodnik, ponieważ gdyby wrócił jako 'Grek', musiałby pójść do wojska.

__________________________________________________________
PLOTKI  TRANSFEROWE

Alex Kennedy z HoopsWorld napisał, że kontrakt, jaki Knicks zaproponowali Shannonowi Brownowi, jest wart około $4-5 milionów za sezon. Lakers również złożyli Brownowi ofertę kontraktu i nadal mają nadzieję na zatrzymanie go LA, ale kontaktują się również z innymi wolnymi agentami, którzy ewentualnie mogliby go zastąpić.
_______________________________________________________________________
Jak podaje Cleveland Plain Dealer, Shaq sprawdzał rynek europejski, czy mógłby tam dostać kontrakt za około $10 milionów rocznie. Jednak jego gra na Starym Kontynencie jest bardzo mało prawdopodobna. Cavs natomiast rozważają podpisanie z nim nowej umowy, która byłby w granicach $5-7 milionów. Następnie Cavs czekaliby, aż któryś z pretendentów obawiając się starcia w playoffs z wysokimi Lakers albo Magic i Howardem, będzie chciał pozyskać od nich Shaqa.
_______________________________________________________________________

Według Marca Steina z ESPN, Bulls jeszcze nie wykluczyli możliwości zatrudnienia McGrady'ego. Zwłaszcza, że ostatnio nie udało im się pozyskać House'a, który wybrał Heat. Teraz pozostają im jeszcze takie opcje jak Bogans i Mason. Natomiast jeśli mieliby zdecydować się an T-Maca, musiałby on zaakceptować niegwarantowany kontrakt, tak żeby Bulls w każdym momencie mogli go zwolnić.

Sam Smith z bulls.com napisał, że Bulls są na bardzo dobrej drodze do pozyskania Fernandeza z Blazers. Portland chcą w zamian przede wszystkim wybór w pierwszej rundzie draftu, mówi się też o Gibsonie, ale Bulls prawdopodobnie nie zgodzą się go oddać.

Washington Post podało, że w walkę o Fernandeza mogą włączyć się również Wizards.

Bardzo prawdopodobne, że do sztabu trenerskiego Toma Thibodeau dołączy Terry Porter. Kilka dni temu nowy trener Bulls zrezygnował ze współpracy z Petem Mayersem, który był asystentem w Chicago przez ostatnie kilka lat. Właśnie jego miałby zastąpić Porter.

_______________________________________________________________________
Kilka tygodni temu Mike James mówił, że chciałby grać w Miami. To się nie udało, dlatego teraz chciałby podpisać kontrakt z Jazz. Według Chrisa Sheridana z ESPN, James odrzucił oferty gry w Europie.
_______________________________________________________________________
Jak donosi Marc Stein z ESPN, Larry Brown nie opuścił Bobcats ponieważ jego obecna drużyna chciała rekompensaty. Podobno Jordan jasno powiedział, że nie pozwoli mu odejść 'za darmo' i każda drużyna zainteresowana Brownem, będzie musiała zrekompensować Bobcats utratę trenera. Ceną miały być picki w drafcie.

Airball spod kosza: Bosh też się nie starał

Pamiętamy jak Dan Gilbert zareagował, kiedy James ogłosił, że przenosi swoje talenty na południową Florydę. Bardzo szybko opublikował list, w którym w ostrych słowach skrytykował LeBrona. Do tego, na następny dzień zarzucił swojemu już byłemu gwiazdorowi, że w playoffs nie dał z siebie wszystkiego, nie walczył do końca i odpuścił. Ze strony władz Raptors nie słyszeliśmy nic takiego wobec Bosha, ale na jego temat wypowiedział się ostatnio Bryan Colangelo. W jednym z wywiadów skrytykował swojego byłego zawodnika za brak zaangażowania w końcówce minionego sezonu. Raptors do ostatnich meczów walczyli wtedy o awans do playoffs, ale bez Bosha, który był kontuzjowany. Colangelo twierdzi, że nie był to bardzo poważny uraz i Bosh mógł grać. Zależało to wyłącznie od niego, a on zdecydował, że nie będzie grał. W rezultacie Raptors zakończyli rozgrywki na fazie zasadniczej. GM dodał również, że Bosh nie był wtedy tym samym zawodnikiem co wcześniej, nie był już tak zaangażowany i nie walczył. Poza tym, Colangelo powiedział, że tak naprawdę Bosh poważnie nie rozważał pozostania w Raptors i już dużo wcześniej podjął decyzję o odejściu. Tym samym, Colangelo dołączył do Gilberta i jest kolejnym, który publicznie wyrzuca swoje żale i krytykuje zawodnika, który jeszcze niedawno był gwiazdą jego drużyny.

Bosh odpowiedział na te zarzuty mówiąc, że on zawsze wychodząc na parkiet dawał z siebie wszystko. I trudno z tym się nie zgodzić. Bosh grał rewelacyjnie, robił co mógł, by pociągnąć swój zespół, ale jest to bardzo trudne, kiedy jest się częścią najgorzej broniącej drużyny w lidze. Tego, jak poważna rzeczywiście była jego kontuzja nie wiemy i nie będziemy wiedzieć. Trudno mi sobie jednak wyobrazić, by Bosh specjalnie odpuścił, bo nie zależało mu już na Raptors i na plyoffs. Nie wydaje mi się, żeby tak po prostu zrezygnował. Trzeba pamiętać jak grał zanim doznał tej kontuzji. We wcześniejszym meczu zdobył aż 42 punkty i zebrał 13 piłek. Był to fantastyczny mecz w jego wykonaniu, ale Raptors i tak to spotkanie przegrali, i to ze słabymi Warriors. Jeszcze wcześniej Bosh pomógł swojej drużynie zanotować serię 3 zwycięstw z rzędu mając średnio 28 punktów i 11.3 zbiórek. W spotkaniu w Filadelfii był bliski triple-double zaliczając 28 punktów, 12 zbiórek i 7 asyst. Po takich występach trudno mu zarzucić, że się nie stał. Będąc zdrowym, grał na najwyższym poziomie w tych ostatnich meczach. Widocznie nie czuł się komfortowo grając z urazem i nie chciał ryzykować pogaszeniem się tej kontuzji. Zdrowie zawodnika jest jego najważniejszym kapitałem i musi o nie bardzo dbać. Dlatego mogę zrozumieć Bosha. Jeśli uznał, że nie będzie grał, to widocznie miał do tego poważne podstawy.

Co do kwestii podjęcia decyzji, bardzo mało prawdopodobna wydaje się oficjalna wersja Bosha, ale też i LeBrona. Bosh powiedział, że zdecydował się przejść do Heat tuż przed 7 lipca, czyli dniem, w którym to ogłosił. Natomiast wcześniej ciągle brał pod uwagę możliwość pozostania w Toronto. Jeszcze w to, że nie wiedział do końca gdzie ostatecznie wyląduje można by uwierzyć, ale nie w to, że poważnie rozważał Raptors. Podobnie sytuacja wygląda w przypadku LeBron, który powiedział, że dedycję podjął rano, w dniu „The Decision”. Jednak wszystko wskazuje na to, że znacznie wcześniej wiedzieli, że będą wspólnie grać w Miami. To nie wyglądało na decyzję podjętą w ostatniej chwili. Ale co mają mówić, oficjalnie rozważali też inne drużyny, zastanawiali się. Przecież nie mogą powiedzieć, że już od samego początku ich celem była wspólna gra. Z drugiej strony, Colangelo podobno był wręcz przekonany, że Bosh nie zostanie w Toronto. Mówi, że już od dłuższego czasu było to wiadomo, od All-Star Game, kiedy Bosh spotkał się w drużynie wschodu z Jamesem i Wade'm. W takiej sytuacji rozsądny GM dokonałby transferu. Wtedy zyskałby znacznie więcej niż dwa picki w drafcie i trade exeption, jakie Raptors dostali od Heat po sign-and-trade Bosha. Jednak Colangelo podczas trade deadline na to się nie zdecydował i teraz powinien mieć pretensje do siebie, a nie do Bosha.

Wróćmy jeszcze do braku zaangażowania. W przypadku LeBrona również mieliśmy tajemniczą kontuzję i ten pamiętny fatalny mecz numer 5 z Celtics. I też nie wiemy jak poważny był to uraz. Mówiło się, że to nic poważnego, że LeBon może spokojnie grać, a sam zainteresowany przekonywał, że nie będzie usprawiedliwiał się łokciem. Jednak na boisku widzieliśmy zupełnie innego Jamesa niż wcześniej. Co do tego nie ma wątpliwości. Ale czy można powiedzieć, że odpuścił? Tak samo jak w przypadku Bosha, nie wydaje mi się to prawdopodobne. Po prostu zagrał fatalnie w meczu numer 5, tak jak cała drużyna. W kolejnym spotkaniu próbował to naprawić i wygrać. Zaliczył triple-double, ale ostatecznie Celtics okazali się silniejsi od Cavs. Przecież zdobycie tytułu dla Cleveland byłoby spełnieniem jego marzeń. Gdyby wtedy odszedł, nikt nie mógłby zarzucić mu, że nie zrobił tego, co do niego należało. Dlatego nie sądzę, żeby tak po prostu zrezygnował i żeby nie zależało mu już na zwycięstwie w tych playoffs.

Gilbert i Colangleo pokazali brak klasy, krytykując swoje byłe gwiazdy w ten sposób. Rozumiem, że są rozżaleni, że stracili swoich najważniejszych zawodników, ale taki jest biznes. Nie udało im się stworzyć wokół nich mistrzowskich drużyn, dlatego ich stracili. A zamiast krytykować, powinni podkreślić jak wiele ci zawodnicy zrobili dla swoich drużyn. Cavs bardzo dużo zawdzięczają LeBronowi, a Raptors Boshowi i zamiast teraz zarzucać im brak zaangażowania, Gilbert i Colangelo powinni podziękować im za te lata, w których zapewniali im wiele zwycięstw.

W tej sytuacji najlepiej wypada Wade. On oczywiście nie opuścił swojej drużyny, dlatego nie usłyszy żadnych krytycznych słów od właściciela czy GM'a Heat. Ale nawet gdyby odszedł, trudno byłoby mu cokolwiek zarzucić. Że nie walczył do końca, czy się nie starał. Wade zrobił swoje. W meczu numer 3 serii z Celtics był bardzo bliski zapewnienia Heat zwycięstwa, zdobywając 34 punkty. To nie wystarczyło, dlatego w kolejnym spotkaniu rzucił imponujące 46 punktów i wygrał ten mecz dla swojej drużyny. Heat ostatecznie odpadli już po 5 spotkaniach, ale Wade zrobił co do niego należało.

Kevin Durant uczy

Ostatnio na blogu Kevina Duranta znalazłem filmik, jak pokazuje "Kobe Move". Może i wy spróbujecie się nauczyć tego zwodu? Powodzenia w opanowywaniu jego.

Blair i P.O.P.

DeJuan Blair idzie w ślady Shaqa, Artesta, Iversona i również próbuje swoich sił w hip hopie.

Wywiad Artesta z... Artestem

1000xNBA (12): średnia 20.0

Zawodnicy, którzy w jednym sezonie zdobywali średnio dokładnie 20 punktów:

Adrian Dantley (1987/88, Pistons)
Richard Hamilton (2001/02, Wizards)
Kevin Johnson (1993/94, Suns)
Michael Jordan (2002/03, Wizards)
Calvin Murphy (1979/80, Rockets)
Charles Smith (1990/91, Clippers)
Wayman Tisdale (1990/91, Kings)
Gus Williams (1982/83, Sonics)
James Worthy (1985/86, Lakers)

Klątwa Clippers

Już wiele razy mówiło się, że nad Clippers ciąży jakaś klątwa. Przede wszystkim dlatego, że ta drużyna prawie zawsze jest jedną z najgorszych w lidze. W Los Angeles grają już 26 lat, a w tym czasie tylko 4 razy awansowali do playoffs.  A jak już udało im się stworzyć zespół, który wywalczy playoffs, to tylko raz powtórzyli ten sukces w kolejnym sezonie. Klątwa Clippers dotyczy również ich wyborów w drafcie, co w dużej mierze przekłada się na niemoc w stworzeniu naprawdę silnej drużyny. Wielką pomyłką okazał się Olowokandi (nr 1, 1998) czy Miles (nr 3, 2000). Livingston (nr 4, 2004) doznał poważnej kontuzji, która przekreśliła jego wielką karierę, jeszcze zanim się ona na dobre zaczęła, a teraz Griffin (nr 1, 2008) stracił cały debiutancki sezon z powodu kontuzji. Ale to nie koniec klątwy Clippers. Po ostatnich wydarzeniach, można dojść do wniosku, że tą klątwą zostali objęci również zawodnicy, którzy grali w barwach Clippers w sezonie 1996/97. Czyli w sezonie, w którym ta gorsza drużyna z Los Angeles znalazła się w playoffs.

Właśnie podczas tamtych rozgrywek zadebiutował Lorenzen Wright, który został zastrzelony kilka dni temu. Jest on już trzecim zawodnikiem z tamtej drużyny, który nie żyje. W 2000 roku Malik Sealy zginał w wypadku samochodowym, spowodowanym przez pijanego kierowcę. A Kevin Duckworth zmarł w 2008 na atak serca.

Rodney Rogers natomiast dwa lata temu został sparaliżowany od ramion w dół po wypadku na rowerze. Podczas gdy Dwayne Schintzius walczy z białaczką i potrzebuje przeszczepu szpiku kostnego.

Każdy z nich w sezonie 1996/97 był zawodnikiem LA Clippers. I jak tu nie mówić o klątwie?

źródło: ESPN

Offseason 2010: Heat nadal się wzmacniają

TRANSAKCJE

Kilka dni temu pojawiała się informacja o tym, że jest duża szansa, iż Eddie Hosue wróci do drużyny, z którą w 2008 sięgnął po tytuł. Jednak House ostatecznie zdecydował się wrócić do drużyny, w której rozpoczął karierę i podpisze dwuletni kontrakt z Heat. Jest on wart $2.8 milionów, a drugi rok to opcja zawodnika. Tym samym, Heat pozyskali kolejnego bardzo przydatnego gracza do swojego składu. House jest doświadczanym zawodnikiem i świetnym strzelcem z dystansu, który będzie bardzo przydatny do rozciągania obrony, gdy rywale będą skupiać się na Wielkiej Trójce.
___________________________________________________________________
Celtics podpisali roczny kontrakt z Vonem Waferem, umowa jest wysokości minimum dla weterana. Wafer po świetnym sezonie 2008/09 w Rockets, przeniósł się do Europy, jednak szybko wrócił do Stanów. Starał się dostać do kilku drużyn NBA, ale w trakcie minionego sezonu nikt nie zdecydował się go zatrudnić.
___________________________________________________________________
Raptors pozyskali Davida Andersena z Rockets w zamian za pick w drugiej rundzie draftu. Andersen ma już 30 lat, ale dopiero w zeszłym sezonie zadebiutował w NBA. Grając średnio 14.1 minut notował 5.8 punktów i 3.3 zbiórek. Rockets po pozyskaniu Millera nie potrzebowali już kolejnego rezerwowego centra, natomiast w Toronto Andersen powinien być przydatnym zmiennikiem dla Bargnani'ego.
___________________________________________________________________
Marbury zostaje w Chinach, dogadał się w sprawie 3-letniego kontraktu z drużyną Shanxi Zhongyu , w której grał w minionym sezonie. Władze chińskiego klubu zobowiązały się również do utworzenia firmy, która ma produkować i sprzedawać odzież i obuwie marki Starbury. 
___________________________________________________________________

Hawks podpisali nowy kontrakt z Jasonem Collinsem.


________________________________________________________________
PLOTKI  TRANSFEROWE

Shannon Brown dostał ofertę od Knicks. W obecnej sytuacji Brown ma dwa wyjścia. Może zaakceptować tą propozycję albo czekać, aż Lakers pozbędą się kontraktu Vujacica i będą mogli dać mu pieniądze, jakich oczekuje.

Również Cavs starają się przekonać Browna do dołączenia do ich drużyny.
___________________________________________________________________
Według New Orleans Times-Picayune, Paul jest pod dużym wrażeniem Della Dempsa, nowego GM Hornets. Osoba z bliskiego otoczenia Paula powiedziała, że jest on zadowolony z planu przebudowy składu, jaki usłyszał od Dempsa i nie będzie wymuszał wymiany. Podobno Paul jest pewny, że Dempsowi uda się dokonać znaczących zmian.

Hornets nie zamierzają słuchać żadnych ofert dotyczących Paula.
___________________________________________________________________
Zach Randolph powiedział, że jego agent rozmawia z Grizzzlies w sprawie przedłużenia kontraktu. Jego obecna umowa kończy się po najbliższym sezonie, a władze drużyny z Memphis już po zakończeniu ostatnich rozgrywek mówiły, że chcą go zatrzymać na dłużej.
___________________________________________________________________
Według Yahoo! Sports, Heat nadal rozważają możliwość zatrudnienia McGrady'ego.