Czwarta Kwarta - to co najważniejsze o NBA

Nowa odsłona Czwartej Kwarty

2010-09-21T10:20:00.002+02:00

Od dzisiaj blog jest dostępny wyłącznie pod adresem

czwarta-kwarta.com

Zmiany...

2010-09-20T11:58:00.002+02:00

W trakcie wakacji kilka drużyn wprowadziło zmiany w swoim logo lub w strojach meczowych. Największą zmianę i chyba najbardziej pozytywną, dokonano w Oakland. Warriors zrezygnowali ze swojego dotychczasowego logo z wojownikiem i postanowili wrócić do korzeni. Wykorzystali motyw mostu Golden Gate, który był w ich logo przez 2 sezony, 40 lat temu:

Zniknął natomiast wojownik, który pojawił się w logo w 1997 roku. Równocześnie ze zmianą logo, co oczywiste, zmieniono także stroje Warriors. W nadchodzącym sezonie na froncie koszulki, zawodnicy z Oakland będą mieć logo swojej drużyny, a w nim umieszczony numer. W podobnych koszulkach grali w latach 70-tych i 80-tych:

Powrót do dawnego logo lub wykorzystanie dawnych motywów jest nowym trendem w NBA. Obecnie zdecydowali się na to Warriors, a także Jazz. Chociaż drużyna z Utah zupełnie nie zrezygnowała ze swojego logo z charakterystycznymi dla Salt Lake City górami. Zmienili w nim kolorystykę:

Jednak zdecydowali się na ponowne wykorzystanie motywu nuty, który towarzyszył im od czasów, gdy grali jeszcze w Nowym Orleanie w latach 70-tych, aż do połowy lat 90-tych. Teraz nutka nie będzie ich podstawowym logo, ale wraca na koszulki:

Nowy trend w NBA to nie tylko powrót do bardziej oldschoolowego logo, ale też upraszczanie go. W połowie lat 90-tych na czasie były bardziej, powiedzmy, obrazkowe logo. Pojawili się Raptors z dinozaurem i Grizzlies z misiem, a zmian w swoim wizerunku dokonali między innymi Warriors, Sixers, Rockets, Jazz, Pistons czy ś.p. Sonics.

Warriors wprowadzili wojownika

Jazz nutkę zastąpili górami

symbolem Pistons stał się rumak z płonącą grzywą

Rockets wprowadzili do swojego logo startującą rakietę

a ś.p. Sonics, słynną wieżę wyciągnęli z cienia i postawili na pierwszym planie

W ostatnich latach odchodzi się od tego typu logo, jak również upraszcza się napisy na koszulkach. Wraca się do ich prostego wyglądu sprzed ery obrazkowej drugiej połowy lat 90-tych. Swoje logo w tym roku uprościli również Magic. Oni, w odróżnieniu od chociażby Warriors, nie mają tak długiej historii, a ich charakterystyczny napis Orlando Magic (z gwiazdkami zamiast 'a') jest ich symbolem od początku istnienia. Jedynie w roku 2000 przeszedł niewielki lifting. Jednak po 20 latach zdecydowali się zmianę. Teraz w logo wykorzystali formę napisu, jaki już od dwóch sezonów mają na koszulkach. Pozostanie natomiast magiczna piłka, która pojawiła się po liftingu logo w 2000 roku.

Mówiąc o zmianach w barwach i logo, trzeba jeszcze wspomnieć o Cavs. Oni tylko rozjaśnili swoje logo obramowując je żółtym kolorem.

Ale zgodnie z trendem powrotu do dawnych motywów, zdecydowali się równocześnie na zmianę strojów. Znacznie uprościli napis na koszulkach i teraz jest on zbliżony do tego, który był przed zmianą logo w 2003. No właśnie, koszulki Cavs z wykorzystaniem charakterystycznego C z obecnego logo, które oglądaliśmy w ostatnich latach, były i pozostaną ściśle związane z LeBronem. Wprowadzono je, kiedy James dołączył do Cavs i zrezygnowano z nich, kiedy odszedł.

Te wszystkie zmiany zainspirowały nas i Czwarta Kwarta także będzie mieć nową grafikę i nowe logo. Poza tym, można też powiedzieć, że wracamy do korzeni, ponieważ ponownie jedynym obowiązującym adresem bloga będzie czwarta-kwarta.com. Era czwartakwarta.blogspot.com zostanie zakończona.

Już jutro zobaczycie nową odsłonę Czwartej Kwarty...

Offseason 2010: Nets starają się o Melo

2010-09-17T10:52:00.001+02:00

Ken Berger z CBSSports napisał, że Nets są drużyną, która najbardziej stara się dojść do porozumienia z Nuggets, by pozyskać Anthony'ego. I co najważniejsze, ich oferta jest interesująca dla Nuggets, a Melo byłby skłonny podpisać z nimi długoletni kontrakt. Nets w zamian mają proponować młodego Favorsa, kilka picków w drafcie i Harrisa. Ale według źródeł z Denver, kluczem do przeprowadzenia wymiany z Nets będzie znalezienie trzeciej drużyny, która przejmie Harrisa dając Nuggets dobre zastępstwo dla Anthony'ego.

Takie zastępstwo mogą zaproponować im Sixers, którzy mogliby włączyć się w ten transfer. Trzeba pamiętać, że w Filadelfii rządzą teraz Thorn i Stefanski, którzy jeszcze niedawno byli w Nets, co może pomóc im w dojściu do porozumienia z ekipą z New Jersey. Sixers w ramach takiego transferu oddaliby przede wszystkim Iguodalę [chociaż w Filadelfii również nie potrzebują rozgrywającego (Harrisa), ponieważ mają Williamsa i Holidy'a]. Gdyby doszło do takiej trójstronnej wymiany, Sixers mieliby dostać z New Jersey Favorsa, którego w ostatnim drafcie wybrał obecny prezydent Sixers, Thorn. Ale nie wyklucza się również, że Sixers mogą sami dogadać się z Nuggets i pozyskać Anthony'ego oddając do Denver Iguodalę, Younga, a także kończące się kontrakty Kapono i Greena. Pozostaje tylko pytanie, czy Melo chciałby w Filadelfii podpisać długoletni kontrakt.

Bulls nie zamierzają oddawać Noah, dlatego obecnie nie są uważani za poważnych graczy w wyścigu po Melo. Natomiast Knicks, którzy są podobno pierwsi na liście gwiazdora Nuggets, mają znacznie mniej do zaoferowania niż Nets. Ich oferta to kończący się kontrakt Curry'ego, a także młodzi Randolph i Chandler. Do tego, nie mają żadnych picków w drafcie.
_____________________________________________________________________

Rockets zaproponowali Dampierowi, zwolnionemu ostatnio z Bobcats, 2-letni kontrakt wart $4 miliony. W Houston szukają wzmocnień pod kosz i podobno prowadzą również rozmowy z zastrzeżonym wolnym agentem Jazz, Kyrylo Fesenko.

Według SportsIllustrated, zainteresowani Dampierem poza Rockets są jeszcze Heat, Grizzlies, Raptors i Suns. Poza tym, w kontekście tego środkowego wymienia się także Jazz, Hawks i Sixers.
_____________________________________________________________________

Po długich sporach, Grizzlies w końcu podpisali kontrakty z zawodnikami, których wybrali w tegorocznym drafcie. Ostatecznie Xavier Henry i Greivis Vasquez dostali to, czego chcieli i to, co im się należało, czyli maksymalne umowy przewidziane dla debiutantów (120% podstawowej stawki). Właściciel klubu z Memphis, Michael Heisley powiedział, że popełnił błąd i po tym jak zasady CBA zostały mu dokładnie wytłumaczone, zmienił zdanie. Przypomnijmy, że Grizzlies obu swoim debiutantom proponowali podstawową stawkę, a dodatkowe 20% chcieli uzależnić od ich występów i wypłacić w formie bonusów.
_____________________________________________________________________
Mavs szukają zawodnika na miejsce Tima Thomasa, który z powodu choroby żony zrezygnował z gry. Podobno w Dallas najpoważniej biorą pod uwagę Briana Cardinala. Inne możliwe opcje to Bobby Simmons i Steve Novak.
_____________________________________________________________________
Agencja U1st Sports, reprezentująca Blazers, zaprzeczyła doniesieniom, że Fernandez porozumiał się z FC Barcelona, o czym pisano w jednej z hiszpańskich gazet. W oświadczeniu napisano, że Fernandez pozostaje zawodnikiem Blazers.
_____________________________________________________________________
Celtics sprawdzali w ostatnich dniach nie tylko Adama Morrisona, na workouty zaprosili także Cuttino Mobley'a, Rashada McCantsa i Trentona Hassella.

____________________________________________________
TRANSAKCJE

Raptors podpisali kontrakt z Ronaldem Dupree. Spędził on w NBA 5 sezonów, ale przez ostatnie 2 lata był poza ligą.
_____________________________________________________________________
Magic uzupełnili swój skład zatrudniając 15-tego zawodnika, jest nim doświadczony Malik Allen.
_____________________________________________________________________
Nets podpisali kontrakt ze Stephenem Grahamem.

Offseason 2010: Dampier w Heat, Iverson w Chinach?

2010-09-15T11:38:00.000+02:00

TRANSAKCJE

Luis Amundson znalazł dla siebie nowe miejsce pracy. Zdecydował się podpisać umowę z Warriors, podobno w grę jeszcze wchodzili Hornets. Jest to 2-letni kontrakt wart $4.7 milionów (drugi rok to opcja zawodnika).

Wcześniej, Warriors zakontraktowali Rodney'a Carney'a.
________________________________________________________
Nets podpisali kontrakt z weteranem Joe Smithem. Natomiast Francisco Elson w przyszłym sezonie będzie grał w barwach Jazz.
________________________________________________________
Bobcats nie znaleźli odpowiedniej możliwości, by wykorzystać niegwarantowaną umowę Dampiera i wytransferować ją, dostając coś w zamian. Dlatego zwolnili go, pozbywając się jego $13- milionowej pensji. Dzięki temu, Bobcats są $5 milionów poniżej progu luxury tax.

_________________________________________________________
PLOTKI TRANSFEROWE

Dampier jest teraz wolnym agentem i szuka nowego klubu. Michael Wallace z Miami Herald napisał, że bardzo prawdopodobne jest, że dołączy on do Heat. W Miami mogą zaoferować mu tylko minimalne $1.3 miliona (przypomnijmy, że odrzucił on propozycję Bobcats $2.2 mln), ale miałby on się na to zgodzić, by dołączyć do drużyny walczącej o tytuł. Podobno Dampier powiedział jednemu ze swoich dobrych znajomych, że Heat są na szczycie jego listy drużyn, w których chciałby grać.
________________________________________________________
Wizards mieli zamiar zatrzymać w swoim składzie Jamesa Singletona i chcieli zaproponować mu ligowe minimum, on jednak wybrał ligę chińską i podpisał kontrakt z Xinjiang Gyang Hui Flying Tigers.

Do Chin wybiera się również Iverson. Według Hoops Market, prowadzi on rozmowy z jedną z drużyn z ligi chińskiej. Te doniesienia potwierdza ESPN. Gary Moore, osobisty manager Iversona, powiedział, że żadna drużyna NBA się z nim nie skontaktowała. Dlatego zarówno AI, jak i chińska drużyna, są zainteresowane osiągnięciem porozumienia. Moore dodał, że AI jest zdrowy, trenuje i nie zamierza kończyć kariery.
________________________________________________________
Marc J. Spears z Yahoo! Sports napisał, że Anthony nadal chciałby odejść z Denver i to jeszcze przed rozpoczęciem sezonu. Według źródeł zbliżonych do Melo, chciały on trafić do Knicks albo Bulls.

Według ESPN, Bulls są zainteresowani pozyskaniem Anthony'ego. W klubie z Chciano miały zostać przeprowadzone wewnętrzne dyskusje, czy włączyć w ewentualną wymianę Noah. Nuggets nie są zbyt chętni, by przejąć w zamian kontrakt Denga, czyli około $50 milionów za 4 lata. Dlatego włączenie w wymianę Noah, mogłoby pomóc ich przekonać. Jednak według Nicka Friedella z ESPNChicago, Bulls nie oddadzą swojego środkowego.

Marc Stein z ESPN podał, że Bulls pracują nad nowym kontraktem dla Noah i są zdeterminowani, by zatrzymać go u siebie na dłużej.

Natomiast Anthony i nowy GM Nuggets ciągle się jeszcze nie spotkali.
________________________________________________________
Według Hoops Market, Jarvis Hayes, który ciągle pozostaje bez klubu, w przyszłym sezonie będzie grał w Europie. Podobno dostał ofertę z Maccabi Tel Aviv.
Natomiast HoopsHype podało, że wcześniej drużyna Khimki Moskwa starała się przekonać go do gry w Rosji, ale Hayes odrzucił ich propozycję 3-letniego kontraktu za $5.8 milionów.
________________________________________________________
Kerry Eggers z Portland Tribune napisał, że Blazers są coraz bliżsi wytransferowania Fernandeza i bardzo możliwe, że do wymiany dojdzie jeszcze przed obozem przygotowawczym.
________________________________________________________
Pops Mensah-Bonsu niedawno rozwiązał umowę z Caja Laboral Baskonia i według kilku źródeł, wróci on do NBA.
________________________________________________________
Bobcats są kolejną drużyną, która daje szansę Dariusowi Milesowi. Dostał od nich niegwarantowany kontrakt i zaproszenie na obóz przygotowawczy. Miles wrócił do gry w sezonie 2008/09, ale w minionym sezonie był poza NBA.
________________________________________________________
Sean May nie doczekał nawet obozu przygotowawczego Nets i już został zwolniony. GM Billy King wyjaśnił, że May doznał kontuzji lewej stopy, która wykluczy go z gry na 4 do 8 tygodni, dlatego i tak nie będzie miał on okazji wywalczyć sobie miejsca w składzie.
________________________________________________________
Tim Thomas jednak nie wróci do NBA. Nie będzie grał w tym sezonie w Mavs, mimo że niedawno podpisał z nimi nowy, roczny kontrakt. Thomas poinformował ostatnio drużynę, że choroba żony uniemożliwi mu grę. Już w zeszłym sezonie właśnie z tego powodu, od stycznia był on poza Mavs.
________________________________________________________
Były zawodnik NBA, Nick Van Exel dołączył do sztabu trenerskiego Hawks, będzie tam pełnił rolę Player Development Instructor.

Airball spod kosza: Mistrzostwa bez emocji i Durant Team

2010-09-14T08:48:00.000+02:00

Mistrzostwa Świata 2010 mamy za sobą i muszę przyznać, że nie było to dla mnie wielkie święto koszykówki. Nawet dla mnie, dla kibica koszykówki, nie była to impreza, którą można by porównać do Mistrzostwa Świata dla fana piłki. Dlatego nie dziwię się, że nie wzbudziły one zainteresowania szerokiej publiczności w Polsce, że nawet finał i mecz o trzecie miejsce nie były pokazywane na przykład w Dwójce, a tylko w TVP Sport. Oczywiście chciałbym, żeby tak ważne wydarzenie jak Mistrzostwa Świata były transmitowane w ogólnopolskiej telewizji, ale rozumiem, dlaczego nie były. Niestety, MŚ w koszykówce w dużej mierze były pozbawione emocji. I to wcale nie dlatego, że głównymi faworytami byli Amerykanie i właściwie od początku było wiadomo, kto sięgnie po złoto. USA to USA, oni mieli dominować i to zrobili. Tak miało być i mecze, w których zawodnicy z NBA pokazują swoją klasę i niszczą rywali, można oglądać z przyjemnością. Ale niestety na Mistrzostwach nie tylko Amerykanie pewnie wygrywali swoje spotkania. Poziom drużyn występujących w Turcji był bardzo zróżnicowany, przez co większość meczów była jednostronnym widowiskiem.

W fazie grupowej, z 60 meczów aż 35 zakończyło się przynajmniej 10-punktową różnicą, z czego w 18 przypadkach zwycięzcy mieli co najmniej 20 punktów więcej. Były takie spotkania jak Serbia-Angola, +50 dla tych pierwszych, czy Turcja-Chiny, +47 dla gospodarzy. W takich sytuacjach naprawdę nie było co oglądać. Ale to była faza grupowa, tu jeszcze duża różnica poziomów była zrozumiała. Jednak do 1/8 awansowała taka drużyna jak chociażby Angola, którą USA pokonali aż 55 punktami. Żadnych emocji nie było też w meczach, w których wygrywała Słowenia (+29), Rosja (+22) i Turcja (+18). Z 8 spotkań, 4 można było przestać oglądać po pierwszej połowie. Oczywiście zdarzyła się także prawdziwa perełka, jak starcie Argentyna-Brazylia. Dla takich meczów warto było śledzić te Mistrzostwa. W ćwierćfinałach, kiedy zostało już tylko 8 najlepszych drużyny, nadal wyrównane mecze, które decydują się w ostatnich sekundach, były towarem deficytowym. Poza świetnym spotkaniem pomiędzy Serbią i Hiszpanią, pozostałe 3 nie wzbudziły emocji. Turcja pokonała Słowenię 27 punktami, USA spokojnie poradzili sobie z Rosją, a pojedynek Litwa-Argentyna, który miał być ucztą dla kibiców, okazał się jednostronnym popisem Litwinów. W półfinałach mieliśmy łatwe zwycięstwo USA i ciekawą walkę Turcji z Serbią do ostatnich sekund. Było nieźle i rosły apetyty na niedzielne spotkania. Niestety, w meczach kończących Mistrzostwa już nic wielkiego się nie wydarzyło. Finał nie był meczem, który zapamiętamy, tak jak chociażby finał Igrzysk Olimpijskich w Pekinie. Również w walce o brąz nie byliśmy świadkami wielkiego spotkania. Stąd rozumiem, dlaczego przeciętny kibic nie spędzał przez ostatnie 2 tygodnie całych popołudni i wieczorów przed telewizorem. W Turcji rozegrano w sumie 80 spotkań, z czego tylko 20 zakończyło się różnicą nie większą niż 5 punktów, podczas gdy 22 to mecze, w których zwycięzca miał co najmniej 20 punktów przewagi (w sumie 48 meczów zakończyło się różnicą przynajmniej 10pkt). Znacznie ciekawsze są playoffs w NBA. To jest prawdziwe i wspaniałe święto koszykówki, przynajmniej dla mnie.

Największymi gwiazdami na MŚ byli oczywiście Amerykanie. Do Turcji z trenerem Krzyzewskim nie pojechali zawodnicy tworzący Redeem Team w Pekinie, dlatego reprezentację USA nazwano B-Team. Biorąc pod uwagę siłę nazwisk, nie ma wątpliwości, że to była słabsza drużyna niż w 2008. Skład na MŚ to przede wszystkim młodzi zawodnicy, którzy dopiero budują swoją pozycję w lidze i jedynie Durant spośród nich, jest już uznaną gwiazdą pierwszej wielkości. W Pekinie było ich znacznie więcej – Kobe, LeBron, Wade, Anthony, Howard, Bosh... Dlatego zastanawiano się, czy B-Team jest odpowiednio silną drużyną, by wywalczyć złoto. Oni jednak pokazali, że wcale nie są jakąś gorszą drużyną. Stworzyli świetny zespół, pewnie wygrywali kolejne mecze i udowodnili, że są najlepsi na świecie. W Turcji nie mieli sobie równych. Z 8 rozegranych meczów, tylko w tym z Brazylią musieli walczyć do ostatnich sekund. W pozostałych, pokonywali przeciwników różnicą przynajmniej 10 punktów. Przede wszystkim w półfinale i w finale, kiedy zmierzyli się z teoretycznie swoimi najsilniejszymi przeciwnikami, pokazali klasę i spokojnie oba mecze wygrali, łącznie 32 punktami. Niekwestionowaną gwiazdą USA był oczywiście Durant, to on poprowadził tą drużynę do złota. W ostatnich trzech spotkaniach był nie do zatrzymania i zdobył łącznie 99 punktów. Dlatego tak naprawdę reprezentację USA 2010, zamiast B-Team, powinno się nazywać Durant Team. Bo to on był jej liderem i to przede wszystkim jego fantastyczna gra sprawiła, że po 16 latach Amerykanie ponownie są Mistrzami Świata.

Jednak niektórzy dziennikarze chyba za bardzo wzięli sobie do serca nazwę B-Team. Przekonałem się o tym wczoraj, oglądając Teleexpress. Na początek trzeba pochwalić ich, że w ogóle powiedzieli o MŚ i o tym, że USA zdobyli złoto. W naszym kraju ta informacja nie była niczym szczególnym, przecież znacznie ważniejsze jest to, że w Polonii zmienił się trener. Dlatego już za samo powiedzenie o MŚ (i to przed info o zwolnieniu Bakero) mają plusa. Ale najlepszy był komentarz do krótkiego materiału o meczu finałowym. Było o tym, jak Amerykanie łatwo poradzili sobie z Turcją i tu zacytuję - „aż strach pomyśleć, co by było gdyby w składzie znalazły się gwiazdy NBA„. No właśnie, aż strach pomyśleć... jaki jest poziom znajomości koszykówki w naszym kraju. Ale tą wpadkę chyba trzeba im wybaczyć, bo TVP1 staję się stacją promującą koszykówkę. Nie tylko powiedzieli o MŚ w Teleexpressie, ale jeszcze na dodatek, w „Celowniku” pojawił się nie kto inny, jak sam Marcin Gortat. Co prawda nie było o koszykówce, pan Orłoś rozmawiał z nim w sprawie kampanii przeciw dopalaczom, ale to nie ma znaczenia, był gwiazdor NBA (zabrakło takich w składzie USA). Niestety na Klan już nie doczekałem i nie wiem czy tam też nie pojawił się jakiś koszykarski motyw...

1000xNBA (18): najlepsi strzelcy USA na MŚ

2010-09-13T19:12:00.000+02:00

Rekordowe zdobycze punktowe reprezentantów USA w historii Mistrzostw Świata:

38 - Kevin Durant (2010, vs. Litwa)
35 - Carmelo Anthony (2006, vs. Włochy)
34 - Kenny Anderson (1990, vs. Portoryko)
33 - Billy Owens (1990, vs. Grecja)
33 - Kevin Durant (2010, vs. Rosja)
32 - Dwyane Wade (2006, vs. Argentyna)
32 - Kenny Anderson (1990, vs. Argentyna)
31 - Reggie Miller (1994, vs. Australia)
31 - Jerry Vayda (1959, vs. Zjednoczona Republika Arabska)

Mistrzostwa Świata - dzień 15

2010-09-13T09:11:00.000+02:00

USA – Turcja 81:64

Od początku było wiadomo, kto sięgnie po złoto. Finałowe spotkanie było pozbawione emocji, było to show tylko jednej drużyny i jednego zawodnika. Reprezentacja USA szybko uzyskała prowadzenie, a później tylko systematycznie je powiększała. Po pierwszej połowie mieli 10 punktów więcej, a na początku trzeciej kwarty, po dwóch trójkach Duranta i punktach Odoma, przewaga wzrosła do 18. W czwartej kwarcie prowadzili już 22 punktami i mogli świętować pierwszy od 16 lat tytuł mistrzów świata. Amerykanie potwierdzili, że są najlepsi na świecie i żeby to osiągnąć nie potrzebowali wcale LeBrona, Kobe'go i Wade'a, wystarczył im Durant.

Durant rozegrał kolejny fantastyczny mecz. Zdobył 28 punktów (trafił 7 z 13 rzutów zza łuku), z czego aż 20 w pierwszej połowie. Poprowadził USA do złota i odebrał nagrodę MVP. Bardzo dobrze zagrał także Odom, który zaliczył drugie z rzędu double-double. Na swoim koncie miał 15 punktów (7/9 z gry) i 11 zbiórek. Z ławki ponownie świetną zmianę dał Westbrook, zanotował 13 punktów, 6 zbiórek i 3 asysty.

W drużynie srebrnych medalistów tylko jeden zawodnik miał dwucyfrowy dorobek punktów. Hedo Turkoglu zdobył 16, do tego dołożył 7 zbiórek. Ersan Ilyasova zagrał trochę lepiej niż w starciu z Serbią, ale ponownie w ataku był bardzo mało widoczny. Spudłował 7 z 9 rzutów i zaliczył tylko 7 punktów. Dobrze radził sobie jednak w walce pod koszami zbierając 11 piłek.

Litwa – Serbia 99:88

Po fatalnym meczu półfinałowym przeciwko USA, wczoraj Linas Kleiza ponownie był pierwszoplanową postacią Litwy i zapewnił im brązowy medal. W drugiej kwarcie zdobył 12 punktów, pomagając swojej drużynie uzyskać kluczową, 10-punktową przewagę przed przerwą. W trzeciej kwarcie nadal dominowali Litwini i nie pozwolili już rywalom na nawiązanie walki. Na początku czwartej kwarty prowadzili 22 punktami i było po meczu. Serbowie, którzy byli tak bliscy awansu do finału i przegrali z Turcją w dramatycznych okolicznościach, musieli pogodzić się z miejscem poza podium.

Kleiza zdobył ostatecznie 33 punkty, trafiając 67% rzutów z gry, w tym 5 na 7 za trzy. Na swoim koncie miał też 7 zbiórek, 4 asysty i 3 przechwyty. Simas Jasaitis zaliczył double-double: 14 punktów i 10 zbiórek. 14 punktów miał też Mantas Kalnietis, a do tego dołożył po 5 asyst i zbiórek. Poza tym, 15 punktów zdobył Paulius Jankunas, a 12 Martynas Pocius.

W drużynie Serbskiej najlepszym strzelcem był Novica Velickovic z 18 punktami. Marko Keselj dołożył 12, a Dusko Savanovic 10. Natomiast Aleksandar Rasic zanotował 10 asyst i 8 punktów. Słabo zaprezentował się Nenad Krstic, który miał tylko 5 punktów i 8 zbiórek, nie imponował również Milos Teodosic – 9 punktów i 4 asysty.

Argentyna – Hiszpania 86:81

W ostatnim dniu Mistrzostw, w którym rozegrano przede wszystkim mecze o złoto i brąz, najbardziej wyrównanym okazał się jednak ten o piąte miejsce.

Po pierwszej połowie Argentyna prowadziła różnicą 17 punktów i wydawało się, że piąte miejsce mają w kieszeni. Na początku trzeciej kwarty ta przewaga wzrosła do 25 punktów i nic nie wskazywało na to, że w tym spotkaniu mogą być jeszcze jakiekolwiek emocje. Jednak Hiszpanie nie zamierzali w ten sposób zakończyć swoich występów na Mistrzostwach i ruszyli do odrabiana strat. Zanotowali imponującą serię 26-2 i półtorej minuty przed końcem trzeciej kwarty było 60-61. 11 punktów podczas tego runu zdobył Rudy Fernandez. Argentyńczycy jednak mogli liczyć na swojego lidera. Luis Scola przerwał niemoc strzelecką i nie pozwolił Hiszpanom przejąć prowadzenia. Natomiast na początku czwartej kwarty zdobył 7 kolejnych punktów i powiększył przewagę swojej drużyny do 8 punktów. Na 2 minuty przed końcem Hiszpanom udało się jeszcze doprowadzić do remisu, ale na więcej już nie było ich stać. Ostateczne zwycięstwo Argentyńczyków i piąte miejsce przypieczętował Pablo Prigioni trafiając za trzy na 15 sekund przed końcem.

Najlepszym strzelcem piątej drużyny turnieju był wczoraj Carlos Delfino, zdobył 27 punktów trafiając między innymi 6 z 11 rzutów za trzy. Scola zakończył mecz mając double-double: 22 punkty i 11 zbiórek. Prigioni zaliczył 17 punktów, 7 asyst, 5 zbiórek i 3 przechwyty, a Fabricio Oberto miał 10 punktów i 8 zbiórek.

W drużynie Hiszpanii najlepszym zawodnikiem był Rudy Fernandez, który na 13 rzutów z gry pomylił się tylko 2 razy i zdobył 31 punktów. Marc Gasol miał 16 punktów i 10 zbiórek. Natomiast Jorge Garbajosa spudłował aż 9 z 10 rzutów z gry.

Mistrzostwa Świata - dzień 14

2010-09-13T09:07:00.000+02:00

USA – Litwa 89:74

Litwinom nie udało się powtórzyć wspaniałej gry, jaką zaprezentowali przeciwko Argentynie i nie rozegrali już tak idealnego meczu. Natomiast Amerykanie prowadzeni przez Duranta pokazali koszykówkę na najwyższym poziomie i bez problemów zapewnili sobie zwycięstwo. Litwa wydawała się drużyną, która może im zagrozić, ale bardzo szybko Amerykanie pokazali, kto jest lepszy. Świetnie bronili, a w ataku nie do zatrzymania był Durant. Już po pierwszej kwarcie prowadzili 23-12, a na przerwę do szatni schodzili mając 15 punktów więcej. Litwini jeszcze walczyli, ale nie byli w stanie zagrozić USA, którzy pewnym zwycięstwem zapewnili sobie grę o złoto.

Durant zakończył mecz z dorobkiem 38 punktów (56% z gry). Jest to nie tylko rekord turnieju w Turcji, ale też rekord w historii występów reprezentacji USA na Mistrzostwach. Bardzo dobrze zagrał również Odom, który zaliczył double-double: 13 punktów i 10 zbiórek, zablokował też 3 rzuty. Spośród rezerwowych wyróżniał się Westbrook, miał 12 punktów, 8 zbiórek i 2 bloki.

Najlepszym zawodnikiem Litwy był Robertas Javtokas, na swoim koncie miał 15 punktów, 9 zbiórek i 3 asysty. Martynas Pocius zaliczył 13 punktów i 7 zbiórek, a Mantas Kalnietis dołożył 10 punktów. Fatalnie zagrał natomiast lider drużyny, Linas Kleiza. Zupełnie nie potrafił sobie poradzić z amerykańską defensywą i spudłował aż 10 ze swoich 11 rzutów (4pts), do tego popełnił 4 straty.

Turcja – Serbia 83:82

Drużyna Serbii objęła prowadzenie na początku pierwszej kwarty i utrzymywała je do ostatnich minut czwartej kwarty. Turcja cały czasu trzymała kontakt, nie pozwalała rywalom na uzyskanie zbyt dużej przewagi, ale cały czas musiała gonić. Jeszcze na 5 i pół minuty przed końcem meczu Serbowie mieli 8-punktową przewagę, ale wtedy do ataku ruszyli gospodarze turnieju. Zanotowali serię 14-3, dzięki czemu, na 3 minuty przed końcem prowadzili 3 punktami. Kluczową rolę podczas tego runu odegrał Kerem Tunceri, który zdobył w tym czasie 8 punktów. Od tego momentu zaczęła się bardzo twarda i zacięta walka o awans do finału. Po punktach Novica Velickovica, na 4 sekundy przed końcem, Serbia prowadziła jednym punktem. Turcja wzięła czas i rozpoczynała akcję z połowy boiska. Serbowie półpełni błąd w obronie, w rezultacie zupełnie niepilnowany Tunceri spokojnie zdobył punkty spod kosza, dając swojej drużynie prowadzenie na 0.5 sekundy przed końcem. Serbowie jeszcze próbowali wykorzystać pozostały czas i rozegrali dobą akcję rzucając piłkę z autu prosto nad kosz na alley oop, ale rzut Velickovica zablokował Semih Erden i Turcja mogła świętować awans do finału.

Najwięcej punktów dla zwycięzców zdobył Hedo Turkoglu – 16. Omer Onan miał 14, a po 12 zaliczyli Tunceri (5/7 z gry, 10 w czwartej kwarcie) i Ender Arslan (3/5 za trzy).

W drużynie Serbii świetnie grał Milos Teodosic, na swoim koncie miał 13 punktów, 11 asyst i 6 zbiórek. Najlepszym strzelcem był natomiast Marko Keselj, który zdobył 18 punktów, zebrał także 7 piłek. Nenad Krstic zaliczył 15 punktów i 7 zbiórek. 15 punktów miał też Dusko Savanovic.

Rosja – Słowenia 84:78

Początek meczu o 7 miejsce był bardzo wyrównany. Dopiero tuż przed zakończeniem pierwszej połowy Słowenii udało się osiągnąć większe prowadzenie i do szatni schodzili mając 7 punktów przewagi. Po kilku minutach trzeciej kwarty Słoweńcy powiększyli swoje prowadzenie do 14 punktów i wydawało się, że przejmują kontrolę nad meczem. Jednak Rosjanom udało się jeszcze przed czwarta kwartą odrobić część strat i ponownie było 7 punktów różnicy. Po 3 minutach ostatniej części spotkania Rosja doprowadziła do remisu, a zawdzięczali to przede wszystkim Vitaly'mu Fridzonowi, który zdobył 8 punktów z rzędu. Przez kolejne minuty spotkanie było bardzo wyrównane i żadnej z drużyn nie udało się uzyskać większej przewagi. Na 2 i pół minuty przed końcem Słowenia prowadziła 5 punktami i wtedy Rosjanie zanotowali kluczową dla losów spotkania serię 10-0. Timofey Mozgov zdobył połowę z nich i ostatecznie był najlepszym strzelcem swojej drużyny z 19 punktami. Punkt mniej miał Fridzon, z czego aż 16 zanotował w czwartej kwarcie, którą Rosja wygrała 31-19. Dobrze zagrał także Sergey Monya zaliczając 13 punktów, 7 zbiórek i 4 asysty. Poza tym, Alexey Zhukanenko zdobył 12 punktów, a Anton Ponkrashov 10.

W drużynie Słowenii wyróżniającym się zawodnikiem był Bostjan Nachbar. W czwartej kwarcie starał się zapewnić swojej drużynie zwycięstwo i zdobył wtedy 11 punktów trafiając 3 razy za trzy. Ostatecznie miał 20 punktów, a jego skuteczność z gry wyniosła 70%. Drugim strzelcem był Goran Dragic, ale swoje 15 punktów zaliczył trafiając tylko 38.5% rzutów z gry. Do tego dołożył 7 asyst. Natomiast po 12 punktów zdobyli Sani Becirovic i Uros Slokar, który miał też 7 zbiórek.

Mistrzostwa Świata - dzień 13

2010-09-11T07:58:00.000+02:00

Hiszpania – Słowenia 97:80

Słoweńcy na początku pierwszej kwarty objęli kilku punktowe prowadzenie i utrzymali je do końca pierwszej połowy. Dopiero w bardzo wyrównanej trzeciej kwarcie, Hiszpanie dogonili swoich rywali, a przed końcem udało im się przejąć prowadzenie i na czwartą kwartę wychodzili mając 2 punkty więcej. Jeszcze w połowie czwartej kwarty Hiszpanie prowadzili tylko 4 punktami i sprawa zwycięstwa pozostawała otwarta. Ale Hiszpanie nie dali szans swoim przeciwnikom i rozegrali fantastyczną końcówkę. Zanotowali serię 20-6, odskakując Słoweńcom na 18 punktów. Kluczową rolę odegrały wtedy rzuty za trzy, najpierw dwukrotnie zza łuku trafili Llull, chwilę później Navarro. Ostatecznie Hiszpanie wygrali czwartą kwartę aż 33-18 i zapewnili sobie grę o piąte miejsce.

W drużynie Hiszpanii rewelacyjne spotkanie rozegrał Juan Carlos Navarro, zdobył 26 punktów (4/7 za trzy), z czego aż 23 w drugiej połowie. Do tego dołożył 7 asyst. Po 16 punktów zdobyli nieomylni Rudy Fernandez (7/7 z gry, 1/1 z wolnych) i Fran Vazquez (6/6 z gry, 4/4 z wolnych). Rezerwowy center Hiszpanii zaliczył również 3 bloki. Natomiast Felipe Reyes miał 9 punktów i 10 zbiórek.

Przegrywając z Serbią, Hiszpanie stracili szansę na obronę tytułu i w niedziele zamiast o złoto, będą walczyć z Argentyną o pozycję numer 5. Mecz Hiszpania-Argentyna mógłby być jednym z półfinałów, albo nawet finałem, a będzie to starcie zaledwie o piąte miejsce.

Najwięcej punktów dla Słowenii zdobyli Jaka Lakovic i Goran Dragic, po 19. Pierwszy z nich trafił 5 z 9 trójek, podczas gdy drugi spudłował wszystkie 5 rzutów zza łuku. Poza tym, Sani Becirovic miał 13 punktów, a Miha Zupan 11.

Argentyna – Rosja 73:61

To spotkanie również przez większość czasu było bardzo wyrównane i podobnie jak Hiszpanie, także Argentyńczycy zapewnili sobie zwycięstwo dopiero dzięki świetnej czwartej kwarcie. Jeszcze na niespełna 7 minut przed końcem spotkania, Rosja traciła do nich tylko 2 punkty. Ale finisz należał już wyłącznie do Argentyny, która zakończyła mecz serią 15-5. Całą kwartę wygrali 19-9, co zawdzięczają dwójce swoich liderów. Scola i Delfino przez ostatnie 10 minut gry łącznie zdobyli aż 17 punktów (Delfino 9, Scola 8). Dzięki temu, Argentyńczycy trochę poprawili sobie humor po bardzo dotkliwej porażce z Litwą i teraz zagrają z Hiszpanią o piąte miejsce.

Luis Scola po ostatnim słabym występie, wrócił do swojej świetnej dyspozycji i ponownie był najlepszym strzelcem drużyny z dorobkiem 27 punktów (58% z gry). Na swoim koncie miał jeszcze 6 zbiórek. Carlos Delfino zakończył mecz z 26 punktami, trafił 61.5% rzutów z gry, w tym 5 na 7 za trzy. Do tego dołożył 7 zbiórek, 3 asysty i 3 przechwyty. Reszta zawodników Argentyny zdobyła łącznie tylko 20 punktów, z czego połowa należała do Fabricio Oberto.

Dla Rosji najwięcej punktów zdobył Sergey Monya – 17 (5/7 za trzy), ale wszystkie zaliczył przed czwartą kwartą. Timofey Mozgov zanotował double-double: 10 punktów i 11 zbiórek. 10 punktów miał też Andrey Vorontsevich.

Rosja zagra dzisiaj ze Słowenią o siódme miejsce.

Airball spod kosza: Ron przestał być czarną owcą NBA

2010-09-10T17:57:00.001+02:00

Ron Artest jest jedną z najbarwniejszych postaci w NBA. Ale jeszcze niedawno, ta barwność odnosiła się wyłącznie do jego wybryków, bójek, kłótni i dziwnych pomysłów. Nie był pozytywną postacią ligi, wręcz przeciwnie. Jego dotychczasowy wizerunek ukształtowała przede wszystkim słynna bójka w The Place. To właśnie faul Artesta spowodował ostrą reakcję Big Bena, przez co wszystko się zaczęło. Później Ron wbiegł na trybuny i zaatakował jednego z kibiców. Ostatecznie dostał najdotkliwszą karę spośród wszystkich uczestników tej bójki – zawieszenie do końca sezonu, na 73 mecze. A warto przypomnieć, że na samym początku tego straconego dla niego sezonu, Artest zamiast na grze, bardziej koncentrował się na swojej muzycznej karierze i nagraniu płyty. Rok później, w kolejnym sezonie, znowu długo nie grał, mimo że kara nałożona na niego dawno się zakończyła. Został umieszczony na liście nieaktywnych przez Pacers, po tym jak zażądał transferu. Natomiast na początku minionego sezonu, Ron w jednym z wywiadów przyznał, że będąc w Bulls, podczas przerw w meczach zamiast Gatorade, pił Hennessy. To tylko bardzo mały wycinek z bogatej historii wybryków Artesta. Przez lata był to przede wszystkim zawodnik sprawiający mnóstwo problemów, zarówno na parkiecie jak i poza nim.

Kiedy rok temu przychodził do Los Angeles, wielu uważało, że swoim zachowaniem bardziej zaszkodzi niż pomoże obrońcom tytułu. Ostatecznie jednak Artest przez cały sezon nie sprawiał problemów, a w decydującym meczu numer 7 odegrał kluczową rolę. Trafił bardzo ważną trójkę, mimo że przez całe playoffs miał problemy ze skutecznością z dystansu. Zdobył swój pierwszy tytuł i stał się najbardziej pozytywną postacią mistrzowskiej drużyny. Nikt w LA nie cieszył się z tego zwycięstwa tak jak on. Jego radość świetnie było widać podczas niezapomnianej konferencji prasowej. Świętując ten sukces, nawet kilka godzin później w klubie, cały czas był w swojej koszulce meczowej. Poza tym, zaraz po podziękowaniach dla rodziny, dziękował swojemu psychiatrze (a dokładnie Pani psychiatrze). Wiadomo, że od dawna miał problemy ze sobą, ale praca z psychoterapeutką przyniosła widoczne efekty i Ron nauczył się kontrolować swoje emocje. Teraz wykorzystuje to doświadczenie i swoją sławę, pomagając w promocji zdrowia psychicznego. Natomiast jego ostatnim pomysłem jest oddanie mistrzowskiego pierścienia. Ma zamiar przekazać go na licytację, a pieniądze uzyskane z jego sprzedaży przeznaczyć na cele charytatywne.

Wiemy przez co przeszedł, wielu z nas śledziło jego karierę od samego początku. Jeszcze kilka lat temu był wrogiem numer 1 w całej NBA, tak jak teraz Arenas. Kto mógł wtedy przewidzieć, że Ron będzie w stanie pomóc drużynie zdobyć mistrzostwo. Bardziej prawdopodobne było, że swoim zachowaniem rozbije kolejny zespół, pozbawiając go szans na walkę o tytuł. Ale teraz możemy już zapomnieć o jego dawnych problemach. Teraz jest on mistrzem. Jest człowiekiem, który wiele przeszedł, ale poradził sobie ze swoim problemami i dotarł na szczyt. Nie było łatwo, długo na to czekał, ale się udało. A do tego, Ron potrafi się tym sukcesem dzielić i pamięta o sowich korzeniach... Say Queensbridge! Dlatego stał się bardzo pozytywną postacią.

Mistrzostwa Świata - dzień 12

2010-09-10T08:45:00.000+02:00

USA – Rosja 89:79

To był już zupełnie inny mecz dla Amerykanów niż pojedynek z Angolą. Było wiadomo, że Rosja to wymagający przeciwnik i trzeba na nich uważać. Potwierdził to początek spotkania i pierwsza kwarta zakończyła się remisem. W drugiej nadal bardzo dobrze radzili sobie Rosjanie i na niespełna 5 minut przed końcem uzyskali 5-punktowe prowadzenie. Krzyzewski wziął wtedy czas, po czym jego drużyna ruszyła do ataku. Amerykanie zanotowali serię 12-0, którą zakończyły 4 punkty Iguodali. Dzięki temu, na przerwę schodzili mając 5 punktów więcej. Nie była to jak na nich znacząca przewaga, ale było widać, że powoli się rozkręcają, co potwierdzili w trzeciej kwarcie, kluczowej dla losów meczu. Przez pierwsze minuty drugiej połowy Rosjanie jeszcze utrzymywali kontakt, ale w końcu Amerykanom udało się uciec. Zanotowali serię 15-5 uzyskując 15-punktowe prowadzenie. Decydującą rolę podczas tego runu odegrał Westbrook. W przeciągu nieco ponad 2 minut przechwycił 3 piłki i zdobył 7 kolejnych punktów. Rozgrywający Thunder dobrze rozpoczął także czwartą kwartę, od akcji and 1, która dała jego drużynie 17 punktów przewagi. Amerykanie przejęli kontrolę nad spotkaniem i już do końca nie pozwolili swoim rywalom zbliżyć się bardziej niż na 10 punktów.

Tak jak można było oczekiwać, Amerykanie przegrali rywalizację na desce z wyższymi Rosjanami. Ostatecznie mieli 8 zbiórek mniej, chociaż na atakowanej tablicy zebrali 2 piłki więcej. Najsilniejszą broną USA okazała się skuteczna defensywa, która zmusiła Rosjan do 18 strat (14 przechwytów Amerykanów). W rezultacie, zdobyli po stratach rywali 20 punktów, a ich przeciwnicy zaledwie 2. Podobnie różnica wyglądała przy punktach z kontry, 22-2 dla reprezentacji USA.

W drużynie USA błyszczał wczoraj Durant, który zanotował swoją najwyższą zdobycz na tym turnieju. Zdobył 33 punkty trafiając 58% rzutów z gry, do tego dołożył 5 zbiórek i 2 przechwyty. 15 punktów (4/8 za trzy) i 5 asyst miał Billups, a 12 punktów i 3 przechwyty zaliczył Westbrook. Odom natomiast spudłował 5 z 7 swoich rzutów (6pts), ale skutecznie walczył pod tablicami zbierając ostatecznie 12 piłek, z czego 5 w ataku.

To była dla Amerykanów dobra rozgrzewka przed pojedynkiem z Litwą. Litwini zaprezentowali fantastyczną grę w meczu z Argentyną, a podczas przygotowań ograniczyli Amerykanów do zaledwie 7 punktów w pierwszej kwarcie. Dlatego w półfinale reprezentację USA czeka bardzo trudne spotkanie i będzie to prawdziwy sprawdzian ich siły.

Najbardziej wyróżniającym się zawodnikiem Rosji był Andrey Vorontsevich, który mógł pochwalić się osiągnięciem double-double w drugim meczu z rzędu: 14 punktów i 12 zbiórek. Najlepszym strzelcem był Sergei Bykov z dorobkiem 17 punktów. Natomiast Timofey Mozgov świetnie rozpoczął mecz i już w pierwszej kwarcie zdobył 9 punktów, jednak ostatecznie miał ich tylko 13.

Litwa – Argentyna 104:85

Faworytem tego meczu byli Argentyńczycy. Nie tylko są oni na pierwszym miejscu w rankingu FIBA, ale też rewelacyjnie zagrali pokonując we wspaniałej rywalizacji Brazylię. Do tego, w ich szeregach jest najlepszy strzelec turnieju – Luis Scola, który 2 dni wcześniej zdobył niesamowite 37 punktów. Litwini co prawda przystępowali do tego spotkania z kompletem 6 zwycięstw (Argentyna miała jedną porażkę z Serbią), ale mało kto widział ich w roli zwycięzców.

Naprzeciw siebie stanęły dwie bardzo silne drużyny, dlatego oczekiwaliśmy meczu porównywalnego do spotkań Argentyna-Brazylia czy Serbia-Hiszpania. Było jednak zupełnie inaczej.

Litwini od samego początku zaprezentowali grę na najwyższym poziomie. Fantastycznie bronili i z niesamowitą skutecznością egzekwowali swoje ataki. Pokazali mistrzowską koszykówkę. Kiedy objęli prowadzenie 17-10, można było jeszcze oczekiwać, że zaraz Argentyńczycy odpowiedzą skuteczną serią i odrobią straty. Ale to był początek rozstrzeliwania Argentyny przez litewską strzelbę. Litwini zakończyli pierwsza połowę mając przewagę aż 20 punktów. Zupełnie rozbili sowich przeciwników i nie dali im żadnych szans. W pierwszej połowie kluczową rolę odegrały rzuty zza łuku. Reprezentanci Litwy trafili swoje pierwsze 8 trójek, podczas gdy Argentyńczycy w pierwszej połowie spudłowali wszystkie 9 prób. Przez pierwsze 20 minut tego spotkania Litwa trafiła 59% swoich rzutów z gry, podczas gdy Argentyna tylko 36%.

Litwa z każdą kwartą powiększała swoje prowadzenie. Pierwszą wygrali 10 punktami, tak samo drugą, w trzeciej również nie zamierzali odpuszczać, chcąc przypieczętować swój awans do półfinałów i zdobyli w niej 12 punktów więcej. Przed czwartą kwarta było 85-53 i zszokowani Argentyńczycy byli już pewni, że po raz pierwszy od 2000 roku nie znajdą się w najlepszej czwórce turnieju, w którym występują.

Ostatecznie aż 7 zawodników zdobyło dla Litwy ponad 10 punktów. Najwięcej miał Simas Jasaitis – 19, on też trafił najwięcej trójek (4/7) dla swojej drużyny. Linas Kleiza miał 17 punktów i 9 zbiórek. Po 16 punktów zanotowali Martynas Pocius i Tomas Delininkaitis (11 w pierwszej połowie). Paulius Jankunas do swoich 12 punktów dołożył 7 zbiórek i 5 asyst, podobnymi osiągnięciami mógł pochwalić się również Mantas Kalnietis (12pts, 5reb, 5ast). I jeszcze 12 punktów zdobył Jonas Maciulis.

W drużynie Argentyny zupełnie zawiódł Scola. Był bardzo skutecznie kryty przez Litwinów, którzy nie pozwolili mu na łatwe pozycje rzutowe. W rezultacie, lider Argentyny w pierwszej połowie trafił tylko 3 z 10 rzutów z gry, a cały mecz zakończył mając 5 celnych rzutów na 16 oddanych. We wcześniejszych 5 meczach za każdym razem zdobywał co najmniej 30 punktów, wczoraj przeciwnicy pozwolili mu tylko na 13. Najlepszym strzelcem Argentyny był natomiast Carlos Delfino. Zdobył ostatecznie 25 punktów, jednak większość z nich w drugiej połowie, kiedy losy meczu były już rozstrzygnięte. W pierwsze zanotował 8 (4/10 z gry). Dwucyfrowy dorobek punktów miał jeszcze Hernan Jasen – 11.

1000xNBA (17): USA 1994

2010-09-09T15:45:00.001+02:00

Skład reprezentacji USA na Mistrzostwach Świata 1994 rozgrywanych w Kanadzie, w których Amerykanie zdobyli złoty medal:

Derrick Coleman
Joe Dumars
Kevin Johnson
Larry Johnson
Shawn Kemp
Dan Majerle
Reggie Miller
Alonzo Mourning
Shaquille O'Neal
Mark Price
Steve Smith
Dominique Wilkins

(Tim Hardaway, Isiah Thomas - kontuzjowani)

trener: Don Nelson

Mistrzostwa Świata - dzień 11

2010-09-09T11:22:00.001+02:00

Serbia(6-1) - Hiszpania(4-3) 92:89

Serbowie tym zwycięstwem zrewanżowali się Hiszpanom za porażkę w finale Mistrzostw Europy 2009 (85:63). Wygrali w ostatnich sekundach z Argentyną, Chorwacją (rzut wolny Rasica), a teraz o zwycięstwie z obrońcami tytułu zdecydował cudowny rzut Teodosica z 9-10 metra. Turcy muszą uważać w końcówce meczu.

Już pierwsza kwarta pokazała, że będzie to mecz zacięty. W barwach Hiszpanii raz za razem punktował Juan Carlos Navarro (13 pkt w 1 kwarcie), a wśród Serbów dominował duet Velickovic(10 pkt) i Bjelica (11pkt, do którego prawa ma niestety... David Kahn). Tą część spotkania wygrała Serbia, jak i drugą kwartę, gdzie zawodnikom z Bałkan udało się odskoczyć w końcówce na 8 punktów, co było sporą zaliczką.

Zaraz po przerwie obrońcy tytułu zanotowali run 10:0 i wyszli na chwilowe prowadzenie. Nie odskoczyli jednak przeciwnikowi głównie dzięki dwóm faulom ofensywnym na które złapał Hiszpanów Teodosic. Czwartą, decydującą kwartę Serbowie rozpoczęli z 5-punktowym prowadzeniem. Na jej początku błysnął Savanovic, zdobywając w 3 minuty 7 punktów i wyprowadzając na 7 minut przed końcem swoją reprezentację na 8 punktów przewagi. Rywale głównie dzięki świetnej grze Navarro nawiązali jeszcze walkę w końcówce. Najlepszy strzelec Hiszpanii zdobył 9 punktów w ostatniej kwarcie oraz świetnym podaniem otworzył drogę do kosza Marcowi Gasolowi. Młodszy z braci Gasol doprowadził do remisu 89:89. Na zegarze zostało 25 sekund do końca meczu, piłkę dostał Teodosic, i zrobił coś takiego:

Teodosic na swoim koncie zaliczył 12 punktów, 8 asyst i 5 zbiórek. Przed tym rzutem trafił zaledwie jeden rzut na siedem zza łuku. Bjelica dorzucił 14 pkt, Keselj 17 pkt(5/6 za 3!), Savanovic 15 pkt, Velickovic 17 pkt. Krstic otarł się o double-double notując 9 zb i 13 pkt. Jak widać Serbia ma naprawdę wielu graczy, którzy mogą zdecydować o przebiegu spotkania.

Wśród Hiszpan nie zawiódł Navarro (27pkt, 5ast) i Garbajosa(18pkt, 6zb). Fernandez mimo 15 pkt miał aż 0/5 za trzy, Rubio tylko 3 punkty i 3 asysty. Marc Gasol miał 13 punktów, i tylko 5 zbiórek. Nie był w stanie zastąpić swojego starszego brata. Doskonale widać, ile znaczył Pau dla tej kadry.

Turcja(7-0) - Słowenia(5-2) 95:68

Drugi ćwierćfinał nie był tak wyrównany jak wcześniejsze spotkanie. Turcy szybko odjechali Słoweńcom, nie dając im żadnych szans. Na koniec 3 kwarty na tablicy widniał wynik 71:43, dzięki czemu dłużej pograli rezerwowi, tym samym oszczędzając siły najlepszych graczy, takich jak chociażby Ersan Ilyasova. Ostatecznie Słowenia przegrała 95:68, dochodząc bardzo daleko, bo aż do ćwierćfinałów MŚ.

W barwach Turcji bardzo dobre spotkanie rozegrał Ersan Ilyasova. Zdobył 19 punktów i 5 zbiórek. Turkoglu dodał 10 punktów i 7 asyst?! W Słowenii przyzwoicie zagrał Nachbar i Becirovic, obaj mieli po 16 punktów. Słabo zagrał Dragic, mając zaledwie 5 punktów i 2 asysty. Fani Słowenii na pewno wymagali od niego więcej po świetnych występach Z Phoenix Suns w playoffs.

Co z ta Polską?

2010-09-08T21:38:00.000+02:00

Długo zbierałem się do napisania paru gorzkich słów na temat naszej reprezentacji, i ogólnie polskiej koszykówki. Ciężko mi o tym pisać, sporo się tego nazbierało przez całe eliminacje, a do tego sam miałem/mam okazję grania w rozgrywkach pod szyldem PZKosz. Oby się uzbierało tego więcej niż parę linijek.

Zacznę od początku. Na Eurobaskecie w Polsce nie zdołaliśmy awansować do pierwszej 8. Z różnych przyczyn, które tu pominę. Kolejnym celem były eliminacje do Eurobasketu na Litwie w 2011, ale już z nowym szkoleniowcem. Muli Katzurin poszedł w odstawkę. I kogo nasz związek wybrał? Igora Griszczuka. Szkoleniowca bez jakichkolwiek sukcesów na arenie międzynarodowej, prowadzącego Anwil Włocławek, bardzo dobry zespół jak na nasza ekstraklasę, bardzo przeciętny jak na rozgrywki europejskie. Było wiadomo, jak prowadzi Anwil, że jest bardzo impulsywny, słabo reaguje na wydarzenia na boisku, stosuje schematyczną rotację. Oczywiście warunkiem pozostania na stanowisku był awans. Czemu nie wybrano prawdziwego fachowca, z nazwiskiem? Związek zasłania się problemami finansowymi oraz niechęcią samych fachowców do funkcji selekcjonera. Chwila, zastanówmy się. Problemy finansowe? Związek zarobił na Eurobaskecie, więc gdzie są te pieniądze? Oszczędza się na wyjazdach seniorskiej reprezentacji, na szkoleniowcu, na szkoleniu młodzieży, na rozgrywkach, na reklamie i promowaniu basketu. To gdzie są te pieniądze? Wszystko zostało wpakowane w "Szkołę trenerów"? Niechęć szkoleniowców? Bo nikt w PZKoszu nie myśli o tym, by wybrać szkoleniowca na dłużej. By przez kilka lat nad kadrą seniorską i młodzieżowymi czuwał ktoś z pomysłem, ktoś z wizją, którą powoli, powolutku zrealizuje. Ale jak się już uda, będzie to wejście na salony na stałe. Nie na chwilę. PZKosz chodzi tutaj o utrzymywanie fikcji, że wszystko jest OK w związku, że jest coraz lepiej w polskiej koszykówce, a krytycy to idioci bez jakiejkolwiek wiedzy. Jest parcie na jakikolwiek sukces, bo czymś muszą się zasłaniać. Nie ma sukcesu - jest wina szkoleniowca, graczy. Stały schemat. Trener Griszczuk miał być autorytetem dla takich graczy jak Maciej Lampe, Marcin Gortat, Michał Ignerski, Łukasz Koszarek. Miał być.

Dobór kadry. Oczywiście trener Griszczuk nie mógł przewidzieć, że Szubarga, Chyliński i Łapeta złapią kontuzje. Z listy 18 graczy, jaką dostała FIBA, powołano:

-PG: Koszarek, Szubarga, Śnieg

-SG: Berisha, Chyliński, Kikowski, Zamojski, Chanas

-SF: Kelati, Majewski, Białek, Kostrzewski (Kelatiego uznałem za SF ze względu na starty w s5 jako SF)

-PF: Lampe, Dylewicz, Stelmach

-C: Gortat, Łapeta, Hrycaniuk

pogrubieni zostali gracze powołani na pierwszy mecz kwal. ME, vs Gruzja

Pozycja rozgrywającego wydawała się obstawioną pozycją w kadrze. Szubarga i Koszarek to naprawdę dobrzy gracze, a młody Śnieg został powołany niejako w nagrodę za dobry pierwszy sezon na ekstraklasowych parkietach. Kontuzja tego pierwszego popsuła rotację na całym obwodzie. Pierwsze pytanie - dlaczego Śnieg nie był przy kadrze, albo jako ten 13 gracz podróżujący z kadrą, ale nie grający, bądź w 12 za Zbigniewa Białka, który w eliminacjach nie zagrał ANI minuty (Białek ma 28 lat i młodym talentem od dawna już nie jest). Czyż nie lepiej było mieć przy sobie młodego, utalentowanego rozgrywającego? Drugie pytanie - dlaczego wśród tych pięciu powołanych SG nie było żadnego, który ewentualnie mógłby grać jako PG - combo guard (SG/PG), jeśli Griszczuk nie chciał w kadrze mieć Śniega? Nie wierzę, że w Polsce nie ma ani jednego takiego gracza (wybaczcie mi, ale moja wiedza o polskich graczach i rozgrywkach jest mocno ograniczona, stale to nadrabiam).

Najsłabszą naszą pozycją było SG. Berisha/Chyliński nie mogli zapewnić minut na takim poziomie, jakiego tego wymagały kwalifikacje. Pomysł z Kelatim schodzącym na 2 byłby dobry, gdybyśmy zaraz za nim na SF w rotacji mieli jednego, porządnego zawodnika. W środku eliminacji pierwszym wchodzącym z ławki był Łukasz Majewski, zawodnik typowo defensywny (choć i tu się nie wykazywał, 1 przechwyt i 0 bloków łącznie w kwalifikacjach). Czy naprawdę w Polsce brakuje nam doświadczonego, punktującego gracza z pozycji 2/3 (nie licząc Ignerskiego)? Berisha to utalentowany ofensywnie gracz, który nie zasługiwał na aż średnio 24.4 minuty na mecz, jednak w rotacji powinien być.

SF. Kelati jako starter to solidny gracz. W alternatywnym świecie bez kontuzji, czekałoby go koło 30 minut na tej pozycji, funkcjonując jako spot-up shooter. Za nim wchodzący Majewski, dający mu parę minut wytchnienia. Tu powstaje problem podczas tych 10 minut. Jakkolwiek nie zestawić lineupu, na pozycji SG i SF bez Kelatiego, dostajemy duet słaby. Berisha/Majewski to błysk w ataku tego pierwszego (niestety wszystko co zyskiwaliśmy w ataku dzięki niemu, traciliśmy w obronie) i nieporadność tego drugiego, a w defensywnie mamy słabego obrońcę/przeciętnego obrońcę (Majewski według mnie nie jest dobrym defensorem, ale może to tylko moje zdanie). Chyliński (Chanas)/Majewski to podobna historia. 10 słabych minut. Ale po kontuzji Szubargi i z nieporadnością Griszczuka z zastąpieniem Koszarka, tak by dać mu parę minut odpoczynku, rola Tomka Kelatiego się zmieniła. Rotacja na obwodzie także. Zaczynaliśmy mecz na obwodzie Koszarek/Berisha/Kelati, po czym przechodziliśmy do Koszarek/Chanas/Majewski (Dylewicz/Hrycaniuk), a potem zamiast Koszarka wchodził Kelati. W rezultacie, cały jego potencjał ofensywny zatraciliśmy przez asygnowanie go na boisko jako rozgrywającego. Obwód wtedy prezentował się Kelati/Berisha/Majewski. Tym samym, Łukasz Majewski został 6th manem. Zawodnik stricte defensywny był naszym pierwszym wchodzącym z ławki, dobry żart Igor.

Pozycja PF przed eliminacjami była pewna. Lampe jako starter, Dylewicz zaraz za nim. Nie spodziewałem się, że Maciej aż tak dojrzał przez ten rok. Może jeszcze jego selekcja rzutowa nie jest odpowiednia, może gra falami, ale w obronie znacznie się poprawił, często idzie na deskę, i grając koło Marcina Gortata był 5 zbierającym eliminacji (7.6 reb per game). To on był liderem tej reprezentacji, i zagrał tylko jeden słaby mecz (ostatni, vs Belgia). Dylewicz robił co mógł, by zaistnieć w rotacji na dłużej. Jednak jak to zrobić, gdy nie ważne jak się gra, a i tak się schodzi po paru minutach? Parę razy widzieliśmy go naprawdę złego, gdy schodził z boiska. Grał 9 minut na mecz i mam wrażenie, że czasami moglibyśmy grać rotacją Lampe (Dylewicz)/Gortat (Lampe), bez Hrycaniuka. Na te parę minut, gdy Marcin musiał odpocząć, a Maciej już był świeży, oczywiście nie w crunch-timie. Przy dobrych zmianach (sorry Igor) nie byłoby to problemem (wykluczając spotkania z dominującym centrem vide Gruzja).

C. To przede wszystkim Marcin Gortat i Marcin Gortat. Za nim w rotacji, a raczej poza nim, miał być ktoś z pary Hrycaniuk/Łapeta. Wejście na zaledwie parę solidnych minut, po czym ponowne zejście na ławkę. Dobór składu był oczywisty.

Polska ławka zdobywała średnio na mecz 13.4 pkt (co i tak zawyżone jest przez 32 punkty w łatwym zwycięstwie z Portugalią u siebie, nie licząc tego jest 10.7pkt), z dwóch powodów. Człowiekiem, który dostawał najwięcej minut z ławki był defensywny Majewski, a rotacja stosowana przez Griszczuka była wąska, schematyczna, a sami zmiennicy dostawali mało minut. To daje efekty na krótką metę. Jednak na 8 spotkań, długie podróże rozciągnięte zaledwie na 3 tygodnie z kawałkiem, to nie mogło poskutkować. Taka rotacja także powoduje zgrzyty w szatni, problemy z dobrą chemią. Niedocenieni role-playerzy to niezadowoleni role-playerzy.

Nie wiem, czy widzieliście blog prezesa PZKosz, Romana Ludwiczuka (klik). W jednej z notek wspominał, jak to Polska na tle naszych przeciwników ma świetną organizację. Coś chyba było jednak nie tak, jeśli na wyjeździe ani razu nie wygraliśmy. Polska kadra musiała lecieć zwykłymi, rejsowymi samolotami, nie czarterami. Może się okazać, że zaoszczędzenie tych parudziesięciu tysięcy może przynieść większe straty niż ktokolwiek się spodziewał (brak awansu na ME "wpis powstał przed newsem, że Polska jednak jedzie na ME"- przyp.red). Pan prezes lubi się porównywać do takich koszykarskich "potęg" jak Belgia czy Portugalia. Szkoda, że nie staramy się dorównać tym najlepszym. Dla takich facetów jak Gortat i Lampe (obydwaj powyżej 2.10m) lot takim samolotem, później przesiadka w autobus, w międzyczasie czekanie bez snu to naprawdę udręka. To może mieć efekt. Pamiętam, jak świeżo po trasie Warszawa-Wrocław mieliśmy grać, ja z moją drużyną, z gospodarzami turnieju. Oczywiście przegraliśmy, choć byliśmy faworytami. Skutki podróży PKP, niewyspanie, zmęczenie po podróży dało się we znaki. 2 wygrane na wyjeździe, z Portugalią i Belgią dałyby nam awans z pierwszego miejsca.

PZKosz jako związek jest nieporadny. Był Eurobasket, prezent z nieba, ale czy wykorzystany? Chyba każdy z nas wie jaka jest odpowiedź na to pytanie. Marcin Gortat dostał się do NBA, i nie tylko figuruje w szerokim składzie, ale GRA. I to w drużynie, która jest jedną z mocniejszych w NBA. Dla każdego innego kraju, taki gracz byłby darem. Do tego ten gracz to rzadki, defensywny center. Lubiący kontakt z mediami, i mam czasami wrażenie, że bardziej pracujący nad promocją koszykówki w Polsce niż związek i osoby w nim odpowiedzialne za jego promocję w kraju (jeśli takowe są). W Okręgowych Związkach Koszykówki dalej możemy napotkać panów pamiętających jeszcze głęboki komunizm, lecz nie jako relikt, a jako ważnych działaczy. Oczywiście jakiekolwiek odsadzenie ich od korytka jest bardzo ciężkie. Mamy (a raczej nie mamy) skandaliczne szkolenie młodzieży. Ostatnim "sukcesem" Związku jest utworzenie jedynej na cała Polskę Szkoły Mistrzostwa Sportowego w Cetniewie. Co oznacza, że 4 słabo działające SMS-y związek zamienił na jeden. Gratulacje. Zasady rozgrywek młodzieżowych są co roku zmieniane, pieniędzy dla małych klubów nie ma. Zawodnicy często kończą grać, bo nie widza sensu w dalszej grze. Od małego walczy się o sukcesy w młodzieżowej koszykówce, przez co zapomina się o rozwoju tych graczy. Słyszałem o mnóstwie świetnych chłopaków w wieku 14-16 lat, którzy wchodząc powoli w koszykówkę seniorską znikają. PZKosz nie ma jakiejkolwiek wizji rozwoju dyscypliny w kraju. Rozgrywki są tak żałośnie pokazywane, z komentarzem panów, którzy pamiętają debiutującego Wójcika, a o koszykówce wiedzą tyle, co przez 20 lat widzieli podczas komentowanych meczy. Teraz, podczas MŚ słuchanie niejakiego pana Łabędzia (czy jak mu tam) to katorga. Do pewnego czasu to śmieszne, słuchając jego nieporadnego komentarza. Mam wrażenie, że im się bardzo nie chce. Są wyprani z emocji podczas spotkań. Jakość transmisji jest taka sama od wielu lat (pamiętam, że jak byłem mały, to była bardzo podobna). Produkt, jakim jest koszykówka polska, jest nieatrakcyjny. A mając za prezesa Romana "Odnowiciela" Ludwiczuka jest po prostu brzydka, nieporadna i słaba.

Awans na MŚ 2011 bocznymi drzwiami. Czasowo się rozciągnęło pisanie tego małego artykuliku, więc dopiero teraz dopisuje ten mały fragment o "awansie". Jak przeczytałem o tym, bardzo się zesmuciłem. To jedna z najgorszych wiadomości dla polskiej kadry. Co ona oznacza? Że polscy działacze mogą osłaniać się tym "sukcesem". Bo powiedzmy sobie szczerze, PZKoszem potrzeba wstrząsnąć. To istna Stajnia Augiasza, której potrzeba kogoś z wizją jako prezesa. Znającego się na dyscyplinie, mającego wpływy i jaja, by wywalić połowę działaczy. Odmłodzić kadrę, wprowadzić do związku zasady, czystość, przejrzystość, nowoczesność, ludzi z odpowiednim wykształceniem, pasją. To brzmi tak nierealnie, ale kto wie.

Osobiście wolę, by polska kadra nie zagrała nawet na ME 2011 i by zrobiono w PZKoszu generalne porządki, niż byśmy zagrali, a później w kolejnych spotkaniach przegrywali z takimi potęgami jak Portugalia.

Mistrzostwa Świata - dzień 10

2010-09-08T08:40:00.000+02:00

Argentyna – Brazylia 93:89

Argentyńczycy i Brazylijczycy wynagrodzili nam bardzo jednostronne i pozbawione emocji mecze w poprzednich dwóch dniach i wczoraj byliśmy świadkami fantastycznego spotkania, najlepszego na tych Mistrzostwach.

Od pierwszych minut było widać, że obie strony są świetnie dysponowane i dla obu liczy się tylko zwycięstwo. Po pierwszej kwarcie był remis. W drugiej, minimalne prowadzenie uzyskali Argentyńczycy, ale 6 punktów zdobytych przez Marcelo Huertas'a w ostatniej minucie, sprawiło, że to Brazylijczycy do szatni schodzili z 2-punktową przewagą. Przez większość trzeciej kwarty Brazylia utrzymywała prowadzenie, ale tuż przed jej zakończeniem Argentyna doprowadziła do remisu. Przed rozpoczęciem czwartej kwarty było po 66. Ostatnie 10 minut spotkania było niezwykle wyrównane. Na tablicy wyników było w tym czasie 9 zmian prowadzenia i 4 remisy. O ostatecznym sukcesie Argentyny przesądził najlepszy strzelec tego turnieju Luis Scola.

Lider Argentyny w czwartej kwarcie zdobył w sumie 12 punktów, trafiając wszystkie swoje rzuty. Ale najbardziej imponujące jest to, że do niego należało 10 z ostatnich 12 punktów Argentyńczyków. To on na 24 sekundy przed końcem trafił z półdystansu dając swojej drużynie 5-punktowe prowadzenie, co właściwie przesądziło o ich wygranej. Trzeba jeszcze dodać, że chwilę wcześniej wymusił błąd Barbosy i przechwycił piłkę. Natomiast na sekundę przed końcem przypieczętował awans swojej drużyny do ćwierćfinałów, wykorzystując oba wolne.

Scola rozegrał fenomenalne spotkanie. Mając takiego zawodnika na boisku, Argentyna może zapomnieć, że w ich składzie nie ma Ginobili'ego. Ostatecznie gracz Rockets zdobył imponujące 37 punktów (wyrównany rekord tych Mistrzostw), trafiając 70% rzutów z gry i 8 z 9 wolnych. Do tego dołożył 9 zbiórek, 3 asysty i 2 przechwyty.

Brazylia też miała swoją gwiazdę. Huertas już w pierwszej połowie zdobył 18 punktów, a w czwartej dołożył 10. Na 2 minuty przed zakończeniem spotkania, kiedy Argentyna miała 6 punktów przewagi, co jak na ten bardzo wyrównany mecz było już dużą przewagą, Huertas zmniejszył straty trafiając za trzy. Natomiast w samej końcówce, próbując jeszcze desperacko dogonić rywali, trafił trójkę na 1.9 sekundy przed końcem i było 89-91. To dało Brazylijczykom jeszcze nadzieje, które pogrążył Scola na linii rzutów wolnych.

Huertas zakończył mecz z dorobkiem 32 punktów. Jego skuteczność z gry wyniosła 62.5%, w tym zza łuku trafił 4 z 8 rzutów, natomiast na linii rzutów wolnych nie pomylił się ani razu na 8 prób. Warto dodać, że pod względem strzeleckim jego wcześniejszy najlepszy występ to 10 punktów w pierwszym spotkaniu Mistrzostw.

W drużynie Argentyny bardzo dobrze zagrał również Carlos Delfino, zdobył 20 punktów (4/7 za trzy). Natomiast Hernan Jasen miał 15 punktów, z czego 8 zaliczył w czwartej kwarcie. Rozpoczął on ostatnie 10 minut spotkania od trafienie dwóch trójek z rzędu, dzięki czemu Argentyna szybko doganiała Brazylię, która wyszła na 6-punktowe prowadzenie po akcjach Barbosy.

Leandro Barbosa w pierwszej minucie czwartej kwarty trafił dwie trójki, ale później nie był już tak skuteczny i do końca meczu dołożył tylko jeden punkt z linii. Do tego, na 44 sekundy przed końcem, kiedy Brazylia przegrywała 3 punktami, Barbosa stracił ważną piłkę, przez co Argentyńczycy mogli powiększyć swoje prowadzenie. Ostatecznie zdobył 20 punktów (5/9 za trzy).
Po 10 punktów zanotowali Tiago Splitter (miał też 5 zbiórek) i Marcelinho Machado. Anderson Varejao zakończył spotkanie z dorobkiem 7 punktów i 5 zbiórek.

Na koniec trzeba jeszcze zwrócić uwagę na niesamowitą skuteczność rzutów zza łuku obu stron. Argentyńczycy trafili 11 trójek na 18 prób (61%), a Brazylijczycy 12 z 24 (50%).

Teraz Argentynę czeka zapewne równie zacięty mecz w ćwierćfinale z Litwą.

Litwa – Chiny 78:67

Spotkanie świetnie rozpoczęli Chińczycy i po kilku minutach prowadzili 16-5. Litwini rozkręcili się dopiero w drugiej kwarcie, kiedy zanotowali serię 16-2. Kluczową rolę podczas tej serii odegrał Mantas Kalnietis, którego trójka rozpoczęła run, a w sumie zdobył on połowę z tych 16 punktów. Dzięki temu Litwini objęli prowadzenie, ale swoim przeciwnikom uciekli dopiero pod koniec trzeciej kwarty. Zakończyli ją serią 16-3, co dał im znaczące 13 punktów przewagi przed ostatnimi 10 minutami gry. W czwartej kwarcie Chińczycy zbliżyli się na 5 punktów, ale Litwa mogła liczyć na swojego lidera. Linas Kleiza trafił wtedy 5 kolejnych rzutów z gry, na co Chińczycy odpowiedzieli tylko 3 punktami z wolnych. W sumie, czwartej kwarcie Kleiza zdobył 13 z 14 punktów całej drużyny i to on zapewnił im awans do ćwierćfinału.

Kleiza rozegrał fantastyczny mecz, zdobył 30 punktów (64% z gry) i zebrał 9 piłek. Martynas Gecevicius dołożył 14 punktów, a Kalnietis 11 punktów i 5 asyst.

W drużynie Chin najlepiej zaprezentował się Liu Wei, który zdobył 21 punktów. Yi Jianlian zanotował 12 punktów, 11 zbiórek i 2 bloki. Natomiast Wang Zhizhi miał 11 punktów i 7 zbiórek.

Mistrzostwa Świata - dzień 9

2010-09-07T11:52:00.003+02:00

USA(6-0) - Angola(2-4) 121:66

W 1/8 Mistrzostw Świata USA wygrała z Angolą. To naprawdę śmieszne, że takie drużyny wpuszcza się do rundy pucharowej, dla mnie 1/8 to już mecze o COŚ. Jeśli o coś, to też na jakimś poziomie, a nie spotkania, które kończą się +55pkt. Było to kolejne spotkanie, w którym Coach K dał wszystkim pograć w podobnym wymiarze czasowym. Od początku do końca jego podopieczni prowadzili i stale powiększali przewagę, nie dając się podnieść przeciwnikowi z desek jak reprezentacja Polski. Durant przywitał się z Angolańczykami rzucając im w pierwszej kwarcie 12 pkt(właściwie to w 7 minut). Amerykanie pierwszy raz na tym turnieju mieli zaledwie 5 strat i aż 30 asyst przy 41 rzutach. Jak na koszykówkę europejską to naprawdę coś. To dobry prognostyk na kolejne spotkania w fazie pucharowej. Lamar Odom był bliski double-double, mając 9 punktów i 8 zbiórek, Gordon rzucił z ławki 17 pkt mając 5/6 zza łuku. W barwach Angoli błysnął Joaquim Gomes, zdobywca 21 punktów. Kolejnym przeciwnikiem USA będzie Rosja, uczestnik drugiego meczu w 1/8 Mistrzostw Świata. Nie będzie to kolejny łatwy mecz dla Amerykanów. Rosjanie w swoich szeregach mają chociażby Mozgova, Monye i Kauna.

Rosja(5-1) - Nowa Zelandia(3-3) 78:56

Chciałbym kiedyś zobaczyć polską reprezentację wygrywającą 3 mecze w fazie grupowej na MŚ i awansującą do 1/8 finału, gdzie Nowozelandczycy, wciąż zaskakujący mnie, łatwo wygrać Rosjanom nie dali. Do pierwszej połowy Rosja wygrywała zaledwie 31:27 i żaden z jej zawodników nie brylował na parkiecie. Zmotywowani rozmową w szatni Rosjanie wyszli na trzecia kwartę skupieni, co zaowocowało odskoczeniem rywalowi na 11 pkt. Świetnie z ławki grał Ponkrashov(9pkt i 7ast), a duet podkoszowych, Mozgov(16pkt,7zb) i Vorontsevich(18pkt,11zb) ostatecznie przypieczętował porażkę Nowej Zelandii. Kirk Penney tym razem zagrał słabiej, rzucając na słabym procencie (38%), mimo to miał 21 pkt. Rosja teraz musi przygotować się na dobrze grającą USA. Przed ich trenerem stoi zadanie wyłapania wszystkich wad Amerykanów(strefa, mnóstwo głupich strat, problem z half-court offense) i wypunktowania ich w długiej walce.

Plotki transferowe: Blazers jeszcze nie rozmawiali z Knicks

2010-09-07T11:14:00.001+02:00

Frank Isola z New York Daily News podał, że Donnie Walsh niedawno odrzucił propozycję trójstronnej wymiany z Blazers i Pacers. W jej ramach Knicks mieli wysłać Anthony'ego Randolpha do Indiany, Pacers oddaliby pick w drafcie do Blazers, a do Nowego Jorku trafiłby Fernandez.
Blazers w zamian za Rudy'ego chcą pick w pierwszej rundzie draftu, którego Knicks nie mają, dlatego chcąc ściągną Hiszpana do siebie muszą zaangażować trzecią drużynę.

Alan Hahn z Newsday napisał natomiast, że według kilku źródeł, propozycji trójstronnej wymiany nie było. Rozmowy prowadzili tylko Knicks i Pacers, i to drużyna z Indiany szukała sposobu, by pozyskać Randolpha w zamian za pick. Oczywiście gdyby Knicks się na to zdecydowali, później mogliby ten pick wykorzystać w transferze z Blazers.
Poza tym, Hahn pisze, że Rich Cho jeszcze nawet nie rozmawiał z Walshem w sprawie transferu i dopiero ma się z nim skontaktować. Ostatni raz Knicks i Blazers rozmawiali na temat Fernandeza jeszcze przed draftem, kiedy GM'em był Pritchard, który odrzucił ofertę Walsha.
Według źródeł Hahna, Blazers najpierw rozpatrzą wszystkie możliwe opcje zanim w ogóle rozważą wysłanie Fernandeza do drużyny, do której chciałby on trafić. Z tego powodu prawdopodobnie jeszcze nie rozmawiali z Knicks.

W wywiadzie radiowym GM Blazers, Cho powiedział, że nie zrezygnują z praw do Fernandeza i nie będzie on mógł grać w Europie. Dodał także, że prowadzi rozmowy z wieloma drużynami.

Również Bulls nadal starają się o Fernandeza. ESPN podało, że prowadzili rozmowy z Blazers i proponowali im swój wybór w pierwszej rundzie draftu, ale Blazers wstrzymali się licząc, że mogą zyskać więcej.
________________________________________________________________
W wypowiedzi dla FanHouse, Buillups powiedział, że po powrocie z Turcji planuje pomóc Nuggets w przekonaniu Anthony'ego do pozostania w Denver.

Nuggets są bliscy podpisania rocznego kontraktu z DJ'em Mbengą. Podobno obie strony porozumiały się już w sprawie warunków umowy.
________________________________________________________________
Shaq ujawnił, że w trakcie offseason prowadził rozmowy z Hornets, kiedy jeszcze GM'em był Jeff Brewer.

Jak donosi Boston Globe, Jamal Crawford nie zażądał wymiany od Hawks i nie zamierza tego zrobić. Chce natomiast dostać od nich nową umowę.

Scott Howard-Cooper z NBA.com napisał, że Warriors są bliscy podpisana kontraktu z Rodney'm Carney'em.

Kto ze znanych zawodników pozostaje bez kontraktu? Allen Iverson, Jerry Stackhouse, Joe Smith, Flip Murray, Earl Watson, Michael Finley, Larry Hughes, Bobby Simmons, Trenton Hassell, Jarvis Hayes, Ime Udoka i Devean George.

Airball spod kosza: jedziemy na Litwę!

2010-09-06T17:13:00.000+02:00

Polska zagra na Mistrzostwach Europy 2011!

Takiej informacji oczekiwałem po zakończeniu kwalifikacji do Eurobasketu. Polska przystępowała do nich z dużymi nadziejami na awans. W końcu oprócz nas, grupie C tylko Gruzini mieli w swoim składzie zawodnika z NBA. Ale zamiast oglądać świetną grę Polaków i zwycięstwa, oglądaliśmy jak nasi reprezentanci przegrywają na wyjazdach mecze, które właściwie mieli wygrane. W efekcie, zamiast zająć pierwsze, a w najgorszym wypadku drugie miejsce, zakończyliśmy kwalifikacje jako czwarta drużyna w grupie. Wyprzedziliśmy tylko Portugalię, a na dodatek, to właśnie przeciwko naszej reprezentacji, najgorsza drużyna grupy zanotowała swojej jedyne zwycięstwo. O Eurobaskecie na Litwie mogliśmy zapomnieć. Co prawda była jeszcze perspektywa awansu z baraży ostatniej szansy, ale z tak grającą drużyną prawdopodobnie nawet to, by nam się nie udało.

Kwalifikacje po raz kolejny pokazały w jakim miejscu jest polska koszykówka. I jest to miejsce daleeeeko za najlepszymi drużynami naszego kontynentu. Ale mimo tej złej gry i wszystkich przegranych meczów wyjazdowych, Polska jednak wystąpi na Litwie. Już do przyszłorocznych Mistrzostw rozszerzono turniej z 16 do 24 drużyn i tym sposobem, znaleźliśmy się w gronie najlepszych. Dostaliśmy fantastyczny prezent od FIBY. Nic tylko wyjść na ulice i świętować awans! Przecież będziemy grać na Eurobaskecie i tym razem nie tylko dlatego, że jesteśmy gospodarzami. Tym razem sami sobie to wywalczyliśmy zajmując świetną, czwartą pozycję w niezmiernie silnej grupie.

To były dopiero kwalifikacje. 5 drużyn w grupie, 4 awansują. O co tu grać? Po co w ogóle grać? Lepiej było od razu nazwać to meczami towarzyskimi i oszczędzić nam, kibicom niepotrzebnych nerwów. Ile razy możemy oglądać mecz ostatniej szansy dla Polski, który i tak ostatecznie przegrywamy? A teraz wiemy, że te mecze i tak nie miały znaczenia. Naszą ostatnią szansą była FIBA.

Teraz wszystko jest już jasne. Nasz ulubiony Pan Prezes Ludwiczuk zapewne dostał wcześniej cynk z FIBY (przecież jest we władzach FIBA Europe) i powiadomił o tym trenera Griszczuka i naszych zawodników. Dzięki temu wiedzieli oni, że i tak awansują cztery drużyny z każdej grupy. Dlatego nie było sensu wysilać się i w każdym meczu, przez pełne 40 minut grać na pełnych obrotach. Przed własną publicznością oczywiście, ale na wyjazdach można było sobie trochę odpuścić. Można nawet było dać wygrać Portugalii. W końcu my i tak wiedzieliśmy, że zagramy na Eurobaskecie.

A tak poważnie. Polska zagra na Litwie, i co z tego? Przecież i tak nic tam nie wywalczymy. Znowu będziemy mieć nadzieje, że coś się uda, a potem turniej zakończy się dla nas tak jak zawsze. Skoro nie wyciągnęliśmy wniosków z Eurobasketu 2009 i nie potrafiliśmy stworzyć silniejszej drużyny, to co musiałby się stać, żeby za rok nagle Polska była w stanie walczyć z najsilniejszymi? Na Mistrzostwach przeciwnicy będą znacznie bardziej wymagający niż podczas kwalifikacji. A co jeszcze bardzo ważne, wszystkie spotkania zostaną rozegrane poza Polską. Chociaż z drugiej strony, rozszerzając Eurobasket do 24 drużyn, automatycznie obniża się poziom pierwszej fazy grupowej (to jest nasza szansa!). Zamiast samych najsilniejszych zespołów, które zasługują na grę na Mistrzostwach, będą też drużyny takie jak Polska, które przez przypadek awansowały. Dlatego zamiast oglądać ciekawą rywalizację od samego początku, będziemy świadkami jak Hiszpania czy Serbia rozbijają swoich słabych przeciwników. Pytanie tylko po co? Ale odpowiedź na to znają tylko działacze FIBY. Oczywiście wiadomo, że chodzi o pieniądze. Dzięki większej ilości zespołów, więcej krajów będzie oglądało Mistrzostwa. Tylko czy kibice w tych krajach rzeczywiście będą nimi zainteresowani? Bo obniżenie poziomu zapewne zniechęci sporą część fanów do uważnego śledzenia tej imprezy.

Tak więc mamy awans. Prezes Ludwiczuk może teraz z dumą mówić, że trzeci raz z rzędu Polska zagra na Mistrzostwach Europy. I nie ma wątpliwości, że to głównie dzięki jego świetnej pracy i chociażby decyzji o wyborze tak wybitnego trenera jak Griszczuk. Nic tylko cieszyć się z tego jak rozwija się polska koszykówka.

Mistrzostwa Świata - dzień 8

2010-09-06T08:39:00.000+02:00

Turcja – Francja 95:77 (19:14, 24:14, 28:17, 24:32)

Gospodarze Mistrzostw potwierdzili, że są w świetniej formie i będzie bardzo trudno ich zatrzymać, zwłaszcza, że mogą liczyć na ogromne wsparcie swoich kibiców. Wczoraj bardzo szybko przejęli kontrolę nad spotkaniem i uzyskali pewne prowadzenie. Na przerwę schodzili mając 15 punktów więcej niż Francuzi. Trzecią kwartę rozpoczęli od serii 10-0 i było już 53-28. Ponad 20-punktową przewagę utrzymali do końca tej kwarty i było wiadomo, kto wygra ten mecz.

Do zwycięstwa Turcję poprowadził Hedo Turkoglu, który rozegrał jak dotąd swój najlepszym mecz na tych Mistrzostwach. Zdobył 20 punktów, trafiając 60% rzutów z gry, w tym 4 z 7 za trzy. Na swoim koncie miał jeszcze 4 zbiórki i 3 asysty. Drugim strzelcem był Sinan Guler, który wchodząc z ławki zdobył 17 punktów (8/10 z gry). Omer Asik dołożył 10 punktów (4/4 z gry) i 5 zbiórek.

Turcy, tak samo jak ich następni rywale - Słoweńcy, dzięki łatwemu zwycięstwu, zachowali dużo sił na środowe starcie w ćwierćfinale.

Francuzom nie pomógł najlepszych występ na tym turnieju Borisa Diaw. We wcześniejszych 5 meczach ani razu nie przekroczył bariery 10 punktów, a wczoraj miał ich 21. Jego skuteczność z gry wyniosła 57%, a za trzy trafił 5 z 8 rzutów. Zaliczył też 5 zbiórek i 4 asysty. Nando DeColo dołożył 15 punktów, a Nicolas Batum 11. Francja żegna się z turniejem przegrywając swój 3 mecz z rzędu.

Słowenia – Australia 87:58 (16:8, 26:13, 29:24, 16:13)

Od samego początku to był bardzo jednostronny mecz. Słoweńcy rozpoczęli go od uzyskania 12-punktowej przewagi, podczas gdy Australijczycy nie zdobyli żadnego punktu przez pierwsze 7 i pół minuty gry. Po pierwszej połowie Serbowie mieli dokładnie dwa razy więcej punktów niż ich rywale, 42-21. W kolejnych dwóch kwartach tylko powiększali swoją przewagę, a Australijczycy nawet przez chwilę nie byli im w stanie zagrozić.

W drużynie Słowenii bardzo dobrze zagrał Jaka Lakovic. Zdobył 19 punktów trafiając 5 trójek na 11 prób. Warto dodać, że Słoweńcy w całym spotkaniu 16 razy trafili za trzy (33 oddane rzuty), podczas gdy ich rywale rzucali 19 razy zza łuku, a trafili ledwie 2. Innym wyróżniającym się zawodnikiem zwycięzców był Goran Dragic, który zanotował 10 punktów, 8 asyst i 4 zbiórki. Primoz Brezec miał 12 punktów.

Dla Australii po 13 punktów zdobyli Patrick Mills (6/16 z gry) i Joe Ingles. Matt Nielsen zaliczył 12 punktów (3/11 z gry) i 8 zbiórek. Natomiast nowy zawodnik Raptors, David Andersen, na swoim koncie miał 8 punktów (2/7 z gry) i 5 zbiórek.

Mistrzostwa Świata - dzień 7

2010-09-06T08:24:00.002+02:00

Maciej Jamrozik
Hiszpania - Grecja 80:72 (22:19, 15:12, 15:20, 28:21)

Broniący tytułu Hiszpanie podejmowali Grecję. Już od początku spotkanie było zacięte. Hiszpanie mimo braku Pau Gasola nie zamierzali odpuszczać Grekom pod koszem, co zdecydowanie pokazał Marc Gasol, na początku spotkania blokując dwa razy Sofoklisa Schortsanitisa. Pierwszą większą przewagę obrońcy tytułu zdobyli na początku drugiej kwarty, zniwelowała ją jednak skuteczna pogoń Schortsanitisa i Zisisa. Po pierwszej połowie to koledzy Gasola mogli się cieszyć z przewagi (37:31). Po przerwie zmotywowani Grecy zdobyli 7 punktów z rzędu, po czym raz za razem zmieniało się prowadzenie. Dzięki trafianym rzutom za trzy nadal pozostawali w grze. Czwarta kwarta miała być tu kluczowa. I tak też było, od 6 do 2 minuty Hiszpanie zdobyli 10 punktów z rzędu, wychodząc na pokaźne prowadzenie 67:57. Ten run zadecydował o końcowym wyniku, gdyż Grecy nie byli w stanie odrobić takiej straty, mimo prób.

Tylko dwóch zawodników Hiszpanii miało dwucyfrową zdobycz, byli to Fernandez (14pkt) i Navarro (22pkt, z czego 11 w czwartej kwarcie), którego rzut za 3 na 1:41 do końca ostatecznie zniechęcił Greków do pogoni. W barwach przegranej drużyny wyróżniał się Diamantidis (16pkt), dla którego był to ostatni mecz w kadrze. Zaraz po spotkaniu zrezygnował z występów w barwach narodowych. Tyle samo punktów miał Zisis, 13 dołożył Schortsanitis, po 12 Spanoulis i Fotsis.

W ćwierćfinale Hiszpania zmierzy się z Serbią.

Adam Szczepański

Serbia – Chorwacja 73:72 (19:27, 15:9, 20:14, 19:22)

To była walka dosłownie do ostatnich sekund. Ostatnia minuta meczu była niezwykle wyrównana, a rządzili w niej Aleksandar Rasic, po stronie Serbskiej i Marko Popovic, po Chorwackiej. Ta dwójka odegrała kluczową rolę, do nich należało ostatnie 12 punktów spotkania. Na 15 sekund przed końcem Popovic trafił 2 wolne zmniejszając stratę swojego zespołu do jednego punktu. Chwilę później Marko Tomas przechwycił Serbom piłkę i na 11.6 sekund przed końcem ponownie Popovic stanął na linii rzutów wolnych. Jednak tym razem spudłował pierwszą próbę i tylko doprowadził do remisu drugim rzutem. W kolejnej akcji Chorwaccy zawodnicy popełnili błąd w obronie, od której uwolnił się Rasic i zdobył punkty spod kosza. Było 72-70 dla Serbii i 9 sekund do końca. 2 sekundy później na linii znowu zobaczyliśmy Popovica, który tym razem trafił oba wolne i doprowadził do remisu. W decydującej akcji faulowany był Rasic, a do końca pozostała już tylko sekunda. Serb dał swojej drużynie prowadzenie pierwszym rzutem, drugi specjalnie spudłował, żeby nie dać szans rywalom na rozegranie następnej akcji.

Rasic zdobył w sumie 15 punktów, z czego 8 w czwartej kwarcie. Najlepszym strzelcem Serbii był Nenad Krstic z dorobkiem 16 punktów. Natomiast wchodzący z ławki Kosta Perovic dołożył 10.

Dla Chorwacji aż 14 punktów w czwartej kwarcie zanotował Popovic. W sumie miał ich 21, a także 5 asysty i 5 zbiórek. Jednak ten świetny występ nie wystarczył jego drużynie, by pokonać Serbię. Poza tym, Roko Ukic zdobył 11 punktów, a Marko Banic miał 10 punktów i 7 zbiórek.

Podsumowanie fazy grupowej Mistrzostw

2010-09-04T13:40:00.000+02:00

Za nami pierwsza faza Mistrzostw Świata 2010. Znamy już 16 drużyn, które będą walczyły o złoto i 8, które muszą się spakować i wracać do domu. Teraz rozpocznie się prawdziwa gra, nie będzie już można sobie pozwolić na gorszy mecz i porażkę, ponieważ to oznaczać będzie koniec marzeń o medalu. Od teraz każde spotkanie to walka o być albo nie być. Biorąc pod uwagę to, co wydarzyło się dotychczas, największe szanse na ostateczne zwycięstwo mają trzy drużyny – USA, Turcja i Litwa, ponieważ żadna z nich jeszcze nie przegrała. Ale tak naprawdę, w tym momencie wyniki z poprzednich spotkań nie mają już znaczenia.

Od dzisiaj czeka nas bardzo ciekawa rywalizacja, już na samym początku mamy mecz gigantów, Hiszpania – Grecja, którego bardziej oczekiwano na poziomie półfinałów niż już w drugiej rundzie. Ale zanim zaczniemy się emocjonować dalszymi meczami, warto krótko podsumować to, co wydarzyło się przez pierwsze 6 dni Mistrzostw.

Najlepsi zawodnicy:

Luis Scola (Argentyna) – 29 pkt/ 8.2 zb/ 1 ast
Argentyńczyk jest jak na razie najlepiej grającym zawodnikiem na tym turnieju. Tylko w pierwszym spotkaniu miał 20 punktów, a w następnych 4 za każdym razem zdobywał ich co najmniej 30. 4 spotkania z 30 punktami to więcej niż wszyscy pozostali zawodnicy występujący na tych Mistrzostwach razem wzięci. Poza nim, barierę 30 punktów osiągnęło jeszcze 3 zawodników, ale każdemu udało się to tylko raz. Do tego, Scola swoje punkty zalicza z bardzo wysoką skutecznością z gry, średnio 59.6%. Poza imponującymi zdobyczami punktowym, dokłada jeszcze sporo zbiórek, przeciętnie ponad 8 w każdym meczu. Poprowadził Argentynę do 4 zwycięstw i dopiero w ostatnim meczu fazy grupowej jego 32 punkty nie wystarczyły, by pokonać Serbię.

Yi Jianlian (Chiny) – 22.5 pkt/ 9.8 zb/ 1ast
Yi bardzo dobrze rozpoczął Mistrzostwa, w pierwszym spotkaniu z Grecją zanotował 26 punktów i 14 zbiórek. W kolejnym meczu, przeciwko WKS, ponownie miał 26 punktów i poprowadził Chiny do ich jedynego zwycięstwa. W sumie, w każdym z 4 meczów (w piątym odpoczywał) miał co najmniej 7 zbiórek. Dzięki temu, obecnie zajmuje pierwsze miejsce na liście najlepiej zbierających na turnieju. Jest prawdziwym liderem swojej drużyny, której mimo wszystko bardzo brakuje Yao Minga.

Hamed Haddadi (Iran) – 20 pkt/ 8.6 zb/ 0.8ast
W NBA ma problemy z przebiciem się do stałej rotacji i większość czasu spędza na ławce, ale w reprezentacji jest gwiazdą pierwszego formatu. Po raz kolejny potwierdził, że grając w koszulce swojego kraju jest jednym z najlepszych środkowych na świecie. Niestety, jego dobra gra nie przełożyła się na pozytywny wynik Iranu i nie zakwalifikowali się oni do dalszej gry. Haddadi rozegrał przede wszystkim 2 świetne mecze. W przegranym starciu z Chorwacją miał 27 punktów i 7 zbiórek. Natomiast w meczu z Tunezją poprowadził swoją drużynę do zwycięstwa zdobywając 23 punkty i zbierając 13 piłek. Nie można także pominąć faktu, że Irańczyk z średnią 2.6 był drugim najlepiej blokującym w fazie grupowej.

Kevin Durant (USA) – 17.8 pkt/ 6.2 zb/ 2.4ast
Lider Amerykanów nie ma imponujących statystyk i nie jest królem strzelców, tak jak to miało miejsce w ostatnim sezonie NBA. Ale wiadomo, że nie o to tu chodzi. Reprezentacja USA ma tylu fantastyczny zawodników, że popisy indywidualne trzeba odstawić na bok i poświęcić się dla zespołu. Durant świetnie spełnia swoją rolę lidera i w każdym meczu można na niego liczyć. Najlepsze spotkanie zanotował w starciu z Brazylią, które drużyna USA wygrała ledwie 2 punktami. Durant zdobył wtedy 27 punktów i zebrał 10 piłek, zapewniając im zwycięstwo, chociaż nie można zapomnieć, że popełnił wtedy aż 7 strat. Barierę 20 punktów przekroczył również w meczu ze Słowenią. W sumie, po 5 spotkaniach Durant jest najlepszym strzelcem USA, drugim zbierającym, trzecim pod względem asyst i razem z Iguodalą pierwszym w przechwytach.

Kirk Penney (Nowa Zelandia) – 25.4 pkt/ 1.8 zb/ 2ast
Penney jest typowym strzelcem. W innych elementach gry się nie wyróżnia, ale potrafi seryjnie zdobywać punkty. W dotychczasowych 5 meczach tylko raz miał ich mniej niż 20. Do niego należy rekord tegorocznych Mistrzostw w największej liczbie zdobytych punktów w jednym meczu. W spotkaniu z Litwą, na samym początku fazy grupowej, rzucił ich aż 37. Obecnie plasuje się na drugim miejscu listy najlepszych strzelców turnieju, wyprzedza go tylko Scola. A co bardzo ważne, jego świetna gra przełożyła się na bardzo dobry wynik drużyny i Nowa Zelandia zajęła 3 miejsce w grupie D.

Ersan Ilyasova (Turcja) – 16.5 pkt/ 9 zb/ 0.8 ast
Ilyasova jest najlepszym zawodnikiem gospodarzy tegorocznych Mistrzostw. Turcja wygrała dotąd wszystkie spotkania i to w dużej mierze dzięki niemu. W swoich 4 występach (w piątym meczu odpoczywał) Ilyasova 2 razy zanotował double-double. W spotkaniu z Rosją miał po 10 punktów i zbiórek, a w starciu z Puerto Rico zaliczył ich po 13. Natomiast w najważniejszym dla Turcji meczu z Grecją, zdobył aż 26 punktów trafiając wszystkie 6 rzutów za trzy.

Linas Kleiza (Litwa) – 17.4 pkt/ 6.8 zb/ 1ast
Już w pierwszym meczu w Turcji, Kleiza pokazał, że jest w bardzo wysokiej formie i na tych Mistrzostwach poprowadzi Litwę do dobrego wyniku. Zdobył 27 punktów ze skutecznością 73% z gry, zebrał 8 piłek i zapewnił Litwie pewne zwycięstwo nad Nową Zelandią. Podczas zeszłorocznego Eurobasketu grał bardzo słabo, a jego drużyna rozczarowała na turnieju w Polsce. Tym razem jest zupełnie inaczej i Litwa prowadzona przez świetnie spisującego się Kleizę, nie przegrała jeszcze żadnego spotkania.

Carlos Delfino (Argentyna) – 17.4 pkt/ 5.4 zb/ 3.2ast
W reprezentacji Argentyny błyszczy przede wszystkim Scola, ale nie można pominąć również świetnie grającego Delfino. W pierwszym meczu Mistrzostw, z Niemcami, to on był najlepszym zawodnikiem swojej drużyny. Poprowadził Argentynę do zwycięstwa zdobywając 28 punktów, a do tego dołożył jeszcze 8 zbiórek. Później miał bardzo słaby występ w spotkaniu z Australią, kiedy spudłował wszystkie 6 rzutów za trzy i zaliczył tylko 7 punktów. Ale już w następnych 3 meczach wrócił do gry na najwyższym poziomie i był czołową postacią drużyny.

Jose Barea (Puerto Rico) – 16.8 pkt/ 3.8 zb/ 5.4 ast
Barea rozegrał najlepsze spotkania na samym początku i to przeciwko bardzo wymagającym rywalom. Rosji rzucił 25 punktów, a dzień później w meczu z Grecją zdobył ich 20. Natomiast w jedynym wygranym spotkaniu, skoncentrował się na kreowaniu partnerów zaliczając 9 asyst. Później jednak, bardzo słabo zagrał przeciwko Turcji, a jego drużyna minimalnie przegrała. W ostatnim spotkaniu, mającym zagwarantować Puerto Rico awans, robił co mógł, ale to nie był jego dzień. Ostatecznie zdobył 19 punktów, choć przy fatalnej skuteczności - ledwie 4 z jego 17 rzutów z gry wpadły do kosza, do tego dołożył 7 asyst.

Zaid Abbaas (Jordania) – 15.2 pkt/ 8.4 zb/ 0.8 ast
W gronie najlepszych zawodników fazy grupowej jest to na pewno najmniej znany gracz. Jordania mimo bardzo koszykarskiej nazwy, nic nie ma wspólnego z Jordanem i na Mistrzostwach przegrała wszystkie swoje mecze. Ale mimo to, ich najlepszy zawodnik – Abbaas, zasługuje na wyróżnienie. W 5 meczach, 3 razy miał na swoim koncie double-double, co było najlepszym wynikiem tegorocznego turnieju w fazie grupowej. Poza tym, swoje punkty zdobywał z bardzo wysoką skutecznością z gry, która wyniosła 64.3% i pod tym względem również był najlepszy.

Marc Gasol (Hiszpania) – 15.4 pkt/ 7.2 zb/ 1ast
Tak jak można było oczekiwać, pod nieobecność Pau'a, to Marc stał się gwiazdą drużyny Hiszpanii. Chociaż jeszcze nie jest takim liderem, jak jego brat. W fazie grupowej rozegrał 3 bardzo dobre spotkania. Słabo natomiast spisał się w pierwszym meczu z Francją, mniej widoczny był też w ostatnim spotkaniu z Kanadą. Najlepszy występ zanotował w pojedynku z Libanem, zdobył wtedy 25 punktów ze skutecznością 71.4% z gry i zebrał 8 piłek. Warto także dodać, że w 3 meczach Gasol miał na swoim koncie co najmniej 3 bloki.

I jeszcze specjalne wyróżnienie, tytuł najbardziej efektywnego zawodnika fazy grupowej:

Kevin Love (USA) – 7.4 pkt/ 6.6 zb/ 1.2 ast /10.4 min
Pod względem średniej zbieranych piłek, Love po pierwszej fazie turnieju plasuje się na 19 pozycji. Może nie jest to imponujący wynik jak na gwiazdora z NBA, ale trzeba wziąć pod uwagę, jak mało czasu spędza on na parkiecie. Średnio gra nieco ponad 10 minut i zbiera w tym czasie 6.6 piłek. Jest to imponujące osiągnięcie (w przeliczeniu na 40 minut to 25.4 zbiórek). W pierwszej 50 najlepiej zbierających zawodników na tych Mistrzostwach, poza Love'm, nie ma nikogo, kto grałby krócej niż 17 minut. Natomiast w swojej drużynie jest on najlepiej zbierającym, mimo że spędził na parkiecie najmniej czasu spośród wszystkich zawodników (52 minuty). Chandler, który też powinien dobrze radzić sobie w walce na tablicach, zebrał o 18 piłek mniej niż Love, a w sumie grał minutę dłużej. To pokazuje nie tylko jak świetnym zbierającym jest zawodnik Wolves, ale także to, jak efektywnie wykorzystuje on swoje minuty gry. Pod względem liczby zdobytych punktów jest siódmy w USA, za nim znajdują się między innymi Iguodala i Odom, którzy rozegrali już ponad 90 minut.
W meczu z Iranem, Love z dorobkiem 13 punktów był najlepszym strzelcem swojej drużyny, mimo że grał najkrócej, tylko 11 minut. Natomiast w spotkaniu ze Słowenią, 13 minut wystarczyło mu żeby zanotować double-double: 10 punktów i 11 zbiórek. Dotychczas spośród zawodników Amerykańskich tylko on i Durant mogą pochwalić się double-double, ale trzeba pamiętać, że Durant swoje zaliczył grając aż 39 minut. Trudno zrozumieć, dlaczego trener Krzyzewski nie daje więcej minut gry tak efektywnie grającemu zawodnikowi. Ale Love się tym nie przejmuje i każdą chwilę na parkiecie wykorzystuje, by pomóc swojej drużynie.

Statystyki po fazie grupowej:
Punkty – 29 Luis Scola (Argentyna)
Zbiórki – 9.8 Yi Jianlian (Chiny)
Asysty – 6.6 Marcelo Huertas (Brazylia)
Bloki – 3.2 Mamadou Lamizana (WKS)
Przechwyty – 3.3 Sinan Guler (Turcja)
Skuteczność z gry – 64.3% Zaid Abbaas (Jordania)
Skuteczność za 3 - 65% Jan Jagla (Niemcy)

Najlepsze drużyny
Trzy zespoły nie przegrały żadnego meczu i zajęły pierwsze miejsce w swoich grupach z kompletem punktów: USA, Litwa i Turcja. Najbardziej imponujące zwycięstwa odnotowali oczywiście Amerykanie. 4 mecze kończyli mając przewagę ponad 20 punktów nad swoimi rywalami (z czego w 2 spotkaniach było to ponad 30). Tylko raz musieli walczyć do ostatnich sekund, kiedy dwoma punktami pokonali Brazylię. Po 5 meczach średnia różnica jaką mieli USA nad przeciwnikami to 24.8 punktów. Również Turcja w imponujący sposób rozprawiała się ze swoimi rywalami, średnio pokonywali ich mając 21.6 punktów więcej. Te statystki zawdzięczają przede wszystkim dwóm meczom, z WKS i Chinami. Pierwszy wygrali 39, a drugi aż 47 punktami. Litwini aż tak wysokich wygranych nie zanotowali, najwyżej pokonali Liban, 18 punktami.

Najgorsze drużyny
Spośród 8 drużyn, które już odpadły z rywalizacji, trzy przegrały wszystkie swoje mecze. Są to Kanada, Tunezja i Jordania. Spośród tych zespołów, najlepiej radzili sobie Kanadyjczycy, którzy tylko raz przegrali różnicą większą niż 10 punktów. Podczas gdy Tunezyjczycy za swój najbardziej wyrównany mecz muszą uznać porażkę z Iranem, tylko 13 punktami. Pozostałe spotkania kończyli mając stratę przynajmniej 15 punktów. Natomiast Jordania rozpoczęła Mistrzostwa od minimalnej porażki z Australią, tylko jednym punktem. Ale już przez Serbię zostali zupełnie rozbici. Pozwolili sobie rzucić aż 112 punktów (najwięcej podczas tych Mistrzostw), a sami mieli ich aż o 43 mniej.

Mistrzostwa Świata - dzień 5,6, grupa A

2010-09-04T13:05:00.000+02:00

Grupa A

dzień 5

Serbia(3-1) - Australia(2-2) 94:79

Do gry po zawieszeniu wrócił Nenad Krstić. Serb z ławki zanotował od razu double-double w postaci 14 punktów i 10 zbiórek, a wspomógł mu kolejny zawieszony, Teodosic(19pkt&3ast), i to własnie ta dwójka robi różnicę w grze. Wspomógł ich Velickovic, zdobywca 18pkt i 9zb, dzięki postawie tej trójki Serbia miała możliwość następnego dnia zagrać z Argentyną o pierwsze miejsce w grupie. Australijczycy nie byli w stanie nawiązać równorzędnej walki. Brakowało kogoś, kto weźmie na siebie ciężar zdobywania punktów. Najwięcej zdobył ich rezerwowy, Newley(13). Dobrze jeszcze zagrał Mills(12pkt&6ast), ale brakowało wsparcia od kogoś z frountcourtu. Brakuje bardzo Andrew Boguta.

Niemcy(1-3) - Angola(2-2) 88:92 OT

Angola wykorzystała swoją szansę i po dogrywce wygrała z Niemcami. Tym samym wywalczyła sobie awans do fazy pucharowej. Świetnie zagrał Angolczyk Olimpio Cipriano, który wyrównał wynik kilkanaście sekund przed końcem 4 kwarty(ostatnie punkty w regulaminowym czasie). Ostatecznie zanotował 30 punktów i znacząco się przyczynił do szybkiego odskoczenia Niemcom w dogrywce. Wspomógł go zdobywca double-double, Joaquim Gomes. Zanotował on 16 punktów i 14 zbiórek. W barwach Niemiec najlepiej zagrał Jan Henrik Jagla, zawodnik Prokomu. Zdobył 23 punkty, 6 zbiórek i 3 asysty. Z ławki zagrał przyzwoicie Schaffartzik(18pkt,7zb,4ast) i Ohlbrecht(18pkt).

Argentyna(4-0) - Jordania(0-4) 88:79

Po mocnym początku meczu(35:19 w 1q) Argentyńczycy nie powiększali swojej przewagi, co doprowadziło do stanu 84:79 na minutę do końca. Scola wraz z Delfino znów potwierdzili swoją dobrą formę. Pierwszy to zdobywca double-double(30pkt i 13zb) a drugi miał 18 punktów i 5 asyst. Z dobrej strony pokazał się Prigioni, otwierający raz za razem swoim kolegom drogę do kosza (9ast). W barwach Jordanii dobrze zagrała trójka zawodników, Abbaas, Adais i Wright. Zdobyli oni kolejno 17, 20 i 22 pkt.

dzień 6

Angola(2-3) - Australia(3-2) 55:76

Mecz o trzecie miejsce w grupie łatwo wygrany przez Australijczyków. Tylko dwóch koszykarzy nie zagrało, a byli nimi David Andersen(wirus żołądkowy) oraz Cipriano (kontuzja lewej nogi). Tylko jeden koszykarz osiągnął dwucyfrową zdobycz, a był nim Patrick Mills(11pkt)

Angola zagra z reprezentacją USA, a Australia ze Słowenią.

Jordania(0-5) - Niemcy(2-3) 73:91

Wreszcie mecz na dobrym poziomie rozegrał Tibor Pleiss, zdobywca 23 punktów i 9 zbiórek. Od początku do końca to on i jego koledzy prowadzili. Trener reprezentacji Niemiec dał pograć wszystkim swoim podopiecznym. W barwach Jordanii świetnie zagrał Daghles(22pkt,6ast)

Argentyna(4-1) - Serbia(4-1) 82:84

Spotkanie było bardzo zacięte. Stawką tego meczu było pierwsze miejsce w grupie A.Serbowie w czwartej kwarcie odskoczyli na parę punktów Argentynie, jednak głównie dzięki Luisowi Scoli(32pkt,7zb) i Quinterosowi zdołali doprowadzić do nerwowej końcówki. Na 38 sekund do końca na tablicy widniał remis, po 77. Savanovic po asyście Paunica trafił wielki rzut za 3 punkty, przy 18 sekundach do końca. Siedem sekund później Gutierrez stanął na linii rzutów wolnych trafiając tylko jeden rzut wolny. Szybko sfaulowany przez Argentyńczyków Rasic rzucił 2/2 FT. Quinteros wymusił przy rzucie za 3 na 7 sekund do końca faul Teodosica(16pkt&4ast), trafił wszystkie wolne. Szybko sfaulowany Rasic znów trafił obydwa wolne wyprowadzając reprezentację Serbii na prowadzenie 84:81 na 4 sekundy do końca. Żeby wyrównać Argentyna potrzebowała rzutu za 3. Sprytny Teodosic sfaulował Quinterosa, który miał do wykorzystania tylko dwa rzuty wolne. Pierwszy trafił, drugiego celowo przestrzelił tak, by jego koledzy mieli szanse na dobitkę. Nie udała sie ta sztuka jednak, i ostatecznie to Serbia wygrała cały mecz 84:82. Bardzo dobry mecz rozegrał znów Krstic(18pkt&8reb), zawodnik OKC Thunder.

Argentyna zagra z Brazylia, a Serbia zmierzy się z Chorwacją.

Mistrzostwa Świata - dzień 5,6, grupa B

2010-09-04T11:46:00.000+02:00

Grupa B

dzień 5

Brazylia(2-2) - Słowenia(3-1) 77:80

Dopiero po pogoni w czwartej kwarcie Brazylia nawiązała walkę ze Słowenią. Tym samym straciła ona szanse na zajęcie 2 miejsca w grupie. Słoweńcy zdominowali deskę (35-23) mimo obecności Splittera(19pkt i 4zb) i Varejao(4pkt i 4 zb). W drużynie z Ameryki warty odnotowania był występ Huertasa(8pkt i 10ast) oraz Marcelinho Machado, który z ławki w 17 minut zdobył 20 punktów i przechwycił 3 piłki.

W zwycięskiej ekipie wyróżnił się Lakovic, zdobywca 20 punktów, Nachbar(15pkt) i Brezec(16pkt). Słabo zagrał Goran Dragic, który przez 31 minut nie zdołał zaliczyć asysty ani przechwycić piłki, ale zdążył 4 ją stracić.

Iran(1-3) - USA(4-0) 51:88

Mecz bez historii. Gdyby nie Haddadi, którego chciałem zobaczyć w starciu z Amerykanami, nie oglądałbym tego spotkania. Jedyny gracz z Iranu w NBA zdobył co prawda 19 punktów, ale zebrał tylko 5 piłek i rzucał na skuteczności 32% z gry. Wśród kolegów z reprezentacji problemów Amerykanom dostarczył jeszcze Arselan Kazemi, grający na Rice University z NCAA. Przechwycił aż 5 piłek i dołożył 14 punktów.

Każdy z Amerykanów zagrał powyżej 10 minut. Świetnie zagrał Love(13pkt&6reb) i dziwię się, czemu to nie on wchodzi w s5. Martwi aż 17 strat z tak słabym rywalem i pozwolenie rywalowi na zebranie aż 12 piłek w ataku.

Chorwacja(2-2) - Tunezja(0-4) 84:64

Kolejny blowout. Jedynym graczem sprawiającym problemy był 21-letni Macram Ben Romdhane, zdobywca 23 punktów. Ławka chorwacka zdobyła aż 55 punktów, najlepszym strzelcem był Bogdanovic (19pkt).

dzień 6

Brazylia(3-2) - Chorwacja(2-3) 92:74

Był to mecz o trzecie miejsce w grupie, dość gładko wygrany przez Brazylijczyków. Dzięki temu trener brazylijski dał pograć prawie wszystkim graczom na parkiecie. Do pierwszej piątki wrócił Varejao (zebrał aż 12 piłek w 24 minuty), a najlepszym strzelcem był znów Marcelinho Machado(18 pkt w 19 minut, znów z ławki). Leandrinho Barbosa dorzucił 17 punktów.

W drużynie chorwackiej zawiodła przede wszystkim gra na deskach, przegrana 28:39. Mieli problem ze znalezieniem drogi do kosza (40% z gry), przez co najwięcej punktów zdobył gracz rezerwowy, Popovic, 15pkt. Zawiodła pierwsza piątka.

Chorwacja zagra w 1/8 z Serbią, a Brazylia z Argentyną.

Słowenia(4-1) - Iran(1-4) 65:60

Po słabej pierwszej połowie(28:23) Słowenia zmobilizowała się, co zaowocowało wygraniem trzeciej kwarty 26:13, dzięki tej wypracowanej przewadze mogli być spokojni o wynik. drużynie Iranu już tradycyjnie wyróżniało się dwóch graczy, czyli Haddadi(15pkt&7reb) oraz Kazemi(13pkt&14reb). W drużynie Słowenii najlepszym graczem był Goran Dragic, do którego należał game-high w punktach (18) oraz najwięcej piłek zebranych ze swojej drużyny(6). Nachbar rzucił 10 punktów, a 15 dorzucił Zupan.

Słowenia zmierzy się z Australią.

USA(5-0) - Tunezja(0-5) 92:57

Bardzo łatwy terminarz mieli Amerykanie na koniec rozgrywek grupowych. Dzień wcześniej grali z Iranem, a teraz przyszło im zmierzyć się z najsłabszą drużyną z grupy, Tunezją. I o dziwo, do połowy meczu wynikiem na tablicy był 39:33. Kolejny raz Coach K rotował mocno składem, dając każdemu pograć minimum 10 minut. Dzięki temu Amerykanie po 5 meczach mają o wiele więcej sił niż większość innych ekip, co może okazać się kluczowe w rundzie pucharowej. Najlepszym strzelcem Amerykanów był Eric Gordon(21pkt), a po 14pkt dołożyli Westbrook i Durant. W drużynie tunezyjskiej przyzwoicie zagrali Ben Romdhane(11pkt&8reb) i Kechrid(15pkt).

W rundzie pucharowej USA zmierzy się z Angolą.

Mistrzostwa Świata - dzień 6, grupa C

2010-09-03T10:01:00.000+02:00

Grecja (3-2) – Rosja (4-1) 69:73

W rywalizacji o drugie miejsce w grupie, faworytami byli Grecy, jednak to Rosjanie okazali się lepsi. Bardzo dobrze rozpoczęli to spotkanie i po kilku minutach prowadzili już 12-2. Wygrali pierwszą kwartę, ale w drugiej Grecja odrobiła stratę i przed drugą połową był remis. W trzeciej kwarcie ponownie rewelacyjnie zagrała Rosja i wygrała tą część 29-13. Na początku czwartej kwarty uzyskali najwyższe prowadzenie w meczu, które wyniosło 20 punktów. Grecy ruszyli do odrabiania strat i zbliżyli się do rywali, ale zabrakło im już czasu, żeby wyrwać Rosji to zwycięstwo.

Drugie miejsce Rosji w największym stopniu zapewnił Timofey Mozgov, który zdobył 18 punktów i zebrał 4 piłki. Drugim strzelcem drużyny był Andrey Vorontsevich z 10 punktami na koncie, zaliczył też 5 zbiórek.

W drużynie Grecji najlepiej zagrał Sofoklis Schortsanitis, zanotował 16 punktów i 9 zbiórek. 11 punktów miał Nikos Zisis.

W kolejnej rundzie Rosja zagra z Nową Zelandią, a Grecja nieoczekiwanie wcześnie zmierzy się z Hiszpanią.

Puerto Rico (1-4) – Wybrzeże Kości Słoniowej (1-4) 79:88

Przed meczem wydawało się zwycięzca tego pojedynku może być tylko jeden. WKS przegrali 4 wcześniejsze spotkania, a Puerto Rico dopiero co byli o krok od pokonania Turcji. Wygrana Puerto Rico dawała im awans do drugiej rundy, niestety nie potrafili postawić kropki nad i. O awans walczyli natomiast zawodnicy WKS, którzy mieli być szybko odesłani do domu.

Oto jak wygląda sytuacja w grupie. O czwarte miejsce rywalizowały trzy drużyny: Chiny, Puerto Rico i WKS. W bezpośrednich starciach, każda z tych drużyn zanotowała ostatecznie zwycięstwo i porażkę. Było wiadomo, że w tej bezpośredniej rywalizacji Chiny w małych punktach są plus 2 (wygrali 10 z WKS, przegrali 8 z PR). W rezultacie, Puerto Rico do awansu wystarczyła porażka mniejszą liczbą punktów niż 6, a WKS wyszliby z grupy, gdyby wygrali różnicą co najmniej 12. Ostatecznie żadna z tych dwóch drużyn nie zrealizowała swojego planu i awansowali Chińczycy (w bezpośrednich starciach Chiny były +2, a Puerto Rico i WKS -1).

WKS jadą do domu, ale przynajmniej nie kończą Mistrzostw z zerowym dorobkiem zwycięstw. W ich drużynie świetnie zagrali wczoraj Charles Abouo, który zdobył 19 punktów i Mohamed Kone, mający 17 punktów i 10 zbiórek. 17 punktów rzucił też Mamadou Lamizana.

W drużynie Puerto Rico nie doczekali się powrotu kontuzjowanego Arroyo. Pod jego nieobecność, poprowadzić zespół starał się Jose Barea. Zanotował 7 asysty i był pierwszym strzelcem z 19 punktami, ale zdobył je przy słabej skuteczności z gry wynoszącej tylko 29%. Puerto Rico nie pomogło też 18 punktów i 8 zbiórek, które zaliczył David Huertas. Poza tym, Renaldo Balkman miał 7 punktów i 10 zbiórek, a Angel Vassallo 11 punktów (3/11 z gry) i 8 zbiórek.

Turcja (5-0) – Chiny (1-4) 87:40

Ten mecz rozgrywany był jako ostatni i Chińczycy wiedzieli już, że awans mają zapewniony i że na pewno zajmą czwartą pozycję. Dlatego grali rezerwowym składem, oszczędzając najważniejszych zawodników. To samo zrobili Turcy, ale ich rezerwy i tak okazały się o wiele lepsze. Zupełnie rozbili swoich przeciwników i kończą fazę grupową bez porażki.

W drużynie Turcji aż dwóch graczy zanotowało double-double, byli to podkoszowi, których już niedługo zobaczymy w NBA - Omer Asik (17 punktów i 13 zbiórek) i Semih Erden (18 punktów i 12 zbiórek). Bardzo dobre spotkanie rozegrał również Oguz Savas, był pierwszym strzelcem drużyny z 20 punktami na koncie.

W drużynie Chin jednym zawodnikiem z dwucyfrowym dorobkiem punktów był Sun Yue – 15.

Turcja zagra w drugiej rundzie z nieoczekiwanie nisko rozstawionymi Francuzami, Chiny natomiast spotkają się z niepokonaną Litwą.

Mistrzostwa Świata - dzień 6, grupa D

2010-09-03T09:58:00.000+02:00

Nowa Zelandia (3-2) – Francja (3-2) 82:70

Wygrana Nowej Zelandii to duża sensacja. Jeszcze dwa dni temu Francuzi byli niepokonani, mieli za sobą zwycięstwo z Hiszpanią i walczyli z Litwą o pierwszą pozycję w grupie. Teraz doznali drugiej porażki i spadli na czwarte miejsce. Natomiast dla drużyny Nowej Zelandii było to trzecie zwycięstwo z rzędu, po tym jak na samym początku doznali dwóch porażek.

Decydująca dla losów spotkania okazała się druga kwarta, którą Nowa Zelandia wygrała aż 22-5. Dzięki temu, na przerwę schodzili z przewagą 14 punktów, a w drugiej połowie już nie pozwolili odebrać sobie prowadzenia.

Po raz kolejny świetny mecz rozegrał Kirk Penney i popisał się umiejętnościami strzeleckimi zdobywając 25 punktów. Wyróżniającym się zawodnikiem był także Mika Vukona, który zanotował 15 punktów, 6 zbiórek i 5 asyst.

W drużynie Francji zawiedli ich najlepsi zawodnicy. Nicolas Batum trafił tylko 2 z 8 rzutów z gry i zakończył mecz z 6 punktami. Boris Diaw również miał problemy z celnością i z jego 11 rzutów, tylko 3 wpadły do kosza (9 punktów). Najlepszym strzelcem był natomiast Yannick Bokolo z dorobkiem 13 punktów.

W drugiej rundzie Nowa Zelandia zmierzy się z Rosją, a Francja z gospodarzami Mistrzostw, Turcją.

Hiszpania (3-2) – Kanada (0-5) 89:67

Po pierwszych 3 meczach sytuacja Hiszpanii nie wyglądała najlepiej, ponieważ przegrali aż 2 z nich. Jednak ostatnie 2 mecze pewnie wygrali i dzięki porażce Francji znaleźli się na drugim miejscu w grupie. Kanadyjczycy w tym spotkaniu walczyli tylko o honor, by nie wracać do domu z pięcioma porażkami. Ale nawet to im się nie udało i są jedną z trzech drużyn, które nie wygrały żadnego meczu.

W drużynie Hiszpanii najlepiej zagrali Rudy Fernandez i Fran Vazquez, obaj zdobyli po 19 punktów i zebrali po 5 piłek. Warto odnotować, że Vasquez nie pomylił się z gry i trafił wszystkie swoje 9 rzutów. Jest to jego drugi mecz z rzędu ze 100% skutecznością. Dobre spotkanie rozegrał także Ricky Rubio, miał na swoim koncie 8 punktów, 8 asyst i 6 zbiórek.

Dla Kanady 14 punktów zdobył Kelly Olynyk, 12 miał Jevohn Shepherd. Joel Anthony zakończył swoje występy na Mistrzostwach zaliczając 4 punkty i 6 zbiórek.

Hiszpanię już w sobotę czeka pojedynek z Grecją.

Litwa (5-0) – Liban (1-4) 66:84

To był mecz o nic. Litwa miała zagwarantowane pierwsze miejsce w grupie, a Liban nie mógł już liczyć na awans. W drużynie Litwy sporo czasu gry dostali rezerwowi, ale nie przeszkodziło im to w wywalczeniu pewnego, piątego zwycięstwa.

Najwięcej punktów dla Litwy zdobył Renaldas Seibutis - 17. O jeden mniej zanotował Martynas Gecevicius.

W drużynie Libanu najlepiej zaprezentowali się Rony Fahed, z 19 punktami i Jackson Vroman, mający 15 punktów.

Litwa zagra teraz z Chinami.

Offseason 2010: West wraca do Bostonu

2010-09-02T15:01:00.000+02:00

Po trzech latach Delonte West wraca do Bostonu, gdzie rozpoczął swoją profesjonalną karierę. W barwach Celtics grał 3 lata, po czym został oddany do Sonics w ramach wymiany z udziałem Ray'a Allena. W minionym sezonie West sprawiał Cavs więcej problemów niż pomagał im na parkiecie, dlatego pozbyto się go w offseason i wytransferowano do Wolves, którzy zwolnili go w poprzednim miesiącu. West miał poważne problemy rodzinne, a do tego został uznany za winnego posiadania nielegalnej broni, za co ukarała go także liga i nie będzie mógł grać w pierwszych 10 meczach zbliżającego się sezonu. Celtics jednak zaryzykowali i dali mu roczny kontrakt za minimalną stawkę ($1 milion). Danny Ainge powiedział, że dokładnie przeanalizowali jego problemy psychiczne i starają się mu pomóc. Poza tym, trzeba pamiętać, że Celtics dobrze radzą sobie z trudnymi zawodnikami (Marbury, Wallace) i nie mają z nimi problemów.

Po odejściu Tony'eg Allena do Memphis, Celtics potrzebowali wsparcia na pozycję dwa i dobrego defensora z ławki, przyda im się też zmiennik dla Rondo, a do tego szukali strzelca. West, jeśli upora się ze swoimi problemami pozaboiskowymi, może uzupełnić wszystkie te braki i być istotnym wsparciem. Może grać zarówno jako jedynka, jak i dwójka, jest dobrym obrońcą i skutecznym strzelcem z dystansu (37.3% za trzy w karierze). Natomiast gdyby okazało się, że sprawia więcej problemów niż jest z niego pożytku, Celtics mogą go szybko i bezboleśnie dla swojego budżetu zwolnić.
____________________________________________________________________

Nets są jednymi z głównych zainteresowanych pozyskaniem Anthony'ego, ale według Jona Rothsteina z MSG Network, nie zdecydują się oddać w zamian Lopeza. Ich oferta miałaby zawierać Harrisa, Favorsa i picki w drafcie.

Według niektórych źródeł Nuggets rozmawiali już z Bulls, którzy proponują im Denga i Gibsona. Chętni są również Clippers, w zamian chcą oddać Kamana i Gordona.

Sacramento Bee podało, że jeśli tylko Nuggets zdecydują się na wytransferowanie Anthony'ego, Kings złożą im swoją ofertę.

Natomiast Marc Stein z ESPN napisał, że na razie Nuggets jeszcze nie rozmawiają na temat transferu Melo z innymi drużynami. Póki co, nie jest on jeszcze „do wzięcia”. Podobno 5 drużyn w ostatnich dniach kontaktowało się z Nuggets i każda dostała odpowiedź, że nie chcą się oni angażować w negocjacje transferowe.
____________________________________________________________________
Michael Cunningham z Atlanta Journal-Constitution napisał, że 3 drużyny zgłaszały się do Hawks w sprawie ewentualnego transferu Crawforda jeszcze za nim dał on ultimatum: albo przedłużenie kontraktu albo wymiana. GM Hawks, Rick Sund może teraz starać się wznowić tamte rozmowy, by oddać Crawforda, ponieważ najprawdopodobniej nie da mu takich pieniędzy, jakich on oczekuje. Zwłaszcza, że Hawks wydali ogromną sumę na zatrzymanie Johnsona, a teraz ich priorytetem jest przedłużenie umowy z Horfordem.
____________________________________________________________________
Darius Miles po raz kolejny próbuje wrócić do NBA. Ostatnio wziął udział w workoucie dla Spurs.

Mistrzostwa Świata - dzień 5, grupa C

2010-09-02T10:00:00.000+02:00

Turcja (4-0) – Puerto Rico (1-3) 79:77

Drużyna Puerto Rico rozegrała bardzo dobrą drugą kwartę i na przerwę schodziła z 7-punktowym prowadzeniem. Jednak w drugiej połowie znacznie lepiej zaczęli grać gospodarze Mistrzostw i na początku czwartej kwarty to oni objęli prowadzenie. Na minutę przed końcem meczu reprezentanci Puerto Rico przegrywali 9 punktami, ale podjęli jeszcze ostatnią próbę wywalczenia zwycięstwa. Dzięki dwóm trójkom Angel Vassallo i punktom Renaldo Balkmana, zbliżyli się na jeden punkt, kiedy na zegarze pozostawało 7 sekund. W kolejnej akcji Kerem Tunceri wykorzystał tylko jeden z dwóch wolnych i była szansa na doprowadzenie od remisu lub zwycięstwo rzutem zza łuku. Tego drugiego próbował Vassallo, ale nie trafił.

Turcy pozostali niepokonani, zapewnili sobie czwartą wygraną i pewne miejsce numer jeden w grupie. Do zwycięstwa poprowadziła ich dwójka znana z NBA. Hedo Turkoglu był najlepszym strzelcem swojej drużyny z dorobkiem 16 punktów, zaliczył też 5 asyst. Natomiast Ersan Ilyasova mógł pochwalić się double-double, mając po 13 punktów i zbiórek. Można jeszcze wspomnieć o środkowym Semih Erdenie, który zanotował 10 punktów i 6 zbiórek.

W Puerto Rico najlepiej zagrał Peter Ramos, który ma za sobą epizod gry w Wizards 5 lat temu. Wczoraj zdobył 15 punktów i zebrał 12 piłek. Najwięcej punktów ponownie zdobył Vassallo, tym razem miał ich 19. Gracze z NBA nie imponowali. Jose Barea zaliczył 7 punktów, 3 asysty, ale też i 4 straty, a Balkman miał 6 punktów i 5 zbiórek.

Chiny (1-3) – Rosja (3-1) 80:89

To było bardzo wyrównane spotkanie. Dopiero w samej końcówce czwartej kwarty Rosjanie odskoczyli i zapewnili sobie zwycięstwo. Na 4 i pół minuty przed końcem Chińczycy prowadzili dwoma punktami. Wtedy reprezentanci Rosji zanotowali serię 14-0 (między innymi Monya 2 razy trafił za trzy, 4 punkty zdobył Voronov) i na niespełna 2 minuty przed końcem prowadzili 87-75. To przesądziło o ich wygranej, która zagwarantowała im awans do drugiej rundy.

Świetne spotkanie w barwach Rosji rozegrał Sasha Kaun, zanotował double-double: 16 punktów i 14 zbiórek. Sergey Monya zdobył 17 punktów i dołożył do tego 6 asyst, a Anton Ponkrashov miał 15 punktów i 5 asyst. Mniej widoczny był tym razem Timofey Mozgov, który zakończył mecz z 8 punktami.

W drużynie Chin pierwszym strzelcem, z dorobkiem 19 punktów, był Sun Yue. 16 miał Wang Shipeng, a po 14 zdobyli Wang Zhizhi i Yi Jianlian, który zaliczył także 9 zbiórek.

Wybrzeże Kości Słoniowej (0-4) – Grecja (3-1) 60:97

Tylko pierwsze minuty tego meczu były w miarę wyrównane, już w drugiej kwarcie Grecy zupełnie zniszczyli swoich rywali. Zdobyli wtedy 27 punktów, przy zaledwie 5 ze strony WKS. Zanotowali imponujące zwycięstwo i poprawili sobie nastroje po porażce z Turcją.

Najbardziej wyróżniającym się zawodnikiem spotkania był Nicholas Calathes, którego w drugiej rundzie draftu 2009 wybrali Wolves. Popisał się swoją wszechstronnością zdobywając 15 punktów (7/10 z gry), odnotowując 8 asyst i zbierając 7 piłek. Po 12 punktów dołożyli Giorgos Printezis i Kostas Tsartsarits. Natomiast Ioannis Bourousis miał 9 punktów i 7 zbiórek.

W drużynie WKS najlepiej zagrał Brice Assie, zaliczył 11 punktów i 7 zbiórek.

Kolejne mecze (czwartek, 2.09):
Chiny walczą z Puerto Rico o czwarte miejsce i wyjście z grupy, obie drużyny mają taki sam bilans. W ostatnim spotkaniu fazy grupowej, Chiny zmierzą się z niepokonaną dotychczas Turcją, podczas gdy Puerto Rico spotkają się z najsłabszą w grupie drużyną WKS. Natomiast Grecja i Rosja w bezpośrednim starciu zagrają o drugie miejsce.

Puerto Rico (1-3) – WKS (0-4)
Grecja (3-1) – Rosja (3-1)
Turcja (4-0) – Chiny (1-3)

Mistrzostwa Świata - dzień 5, grupa D

2010-09-02T09:55:00.001+02:00

Litwa (4-0) – Francja (3-1) 69:55

Mecz na szczycie grupy D, pomiędzy dwoma niepokonani drużynami, był popisem tylko jednej z nich. Spotkanie należało do Litwinów, chociaż to Francuzi znacznie lepiej je rozpoczęli. Drużyna Francji pewnie wygrała pierwszą kwartę, a w połowie drugiej uzyskał nawet 15 punktów przewagi. Wtedy kontrolę nad meczem zaczęli przejmować Litwini. Jeszcze przed przerwą zmniejszyli straty, a w trzeciej kwarcie już zupełnie zdominowali swoich rywali. Na czwartą kwartę Litwa wychodziła z 11-punktowym prowadzeniem, a przez ostatnie 10 minut Francuzi już nie byli w stanie im zagrozić.

19 punktów dla Litwy zdobył Jonas Maciulis, 15 miał Linas Kleiza.

W drużynie Francji pierwszym strzelcem był Nicolas Batum. Zanotował 13 punktów, ale aż 12 z nich w pierwszej połowie, a do tego przy fatalnej skuteczności 27% z gry. Boris Diaw zakończył mecz z dorobkiem 9 punktów i 6 zbiórek.

Liban (1-3) – Hiszpania (2-2) 57:91

Ten mecz nie mógł wyglądać inaczej. Hiszpanie po drugiej porażce na tym turnieju musieli wygrać i w pełni wykorzystali swoją przewagę nad słabym Libanem. Jeszcze w pierwszej kwarcie spotkanie było wyrównane, a dobry wynik dla Libanu trzymał Jackson Vroman, który zdobył wtedy 12 punktów. W połowie drugiej kwarty nadal wynik był wyrównany, ale kiedy Vroman opuścił boisko z powodu trzeciego faulu, Hiszpanie przejęli inicjatywę. Pierwszą połowę zakończyli serią 12-2, a w drugiej już tylko powiększali swoją przewagę.

Do tego łatwego zwycięstwa Hiszpanów poprowadził Marc Gasol, który zdobył 25 punktów trafiając 10 z 14 rzutów z gry, a do tego dołożył 8 zbiórek. Drugim najbardziej wyróżniającym się zawodnikiem był Fran Vazquez. Zanotował 15 punktów (7/7 z gry) i 8 zbiórek. Rudy Fernandez miał po 7 punktów i zbiórek, natomiast Ricky Rubio spudłował wszystkie swoje 6 rzutów, nie zdobył żadnego punktu, ale zaliczył 7asyst.

Gwiazdor reprezentacji Libanu Vroman, który spędził w NBA 2 lata (Suns i Hornets), miał na swoim koncie 22 punkty (9/14 z gry) i 9 zbiórek.

Kanada (0-4) – Nowa Zelandia (2-2) 61:71

Nowa Zelandia zanotowała drugie zwycięstwo z rzędu i wyeliminowała Kanadę z dalszych rozgrywek. Kanadyjczycy przegrali wszystkie dotychczasowe 4 mecze i już nie mają szans na wyjście z grupy.

Najlepszym strzelcem Nowej Zelandii po raz kolejny był Kirk Penney, który zdobył 18 punktów. Casey Frank miał ich 14, a Thomas Abercrombie zaliczył 7 punktów i 10 zbiórek.

W drużynie Kanady najwięcej punktów zdobył Jevohn Shepherd - 15. Joel Anthony zakończył spotkanie z dorobkiem 13 punktów, 6 zbiórek i 2 bloków. Natomiast wybrany w tegorocznym drafcie przez Knicks Andy Rautins, który doznał kontuzji kolana w meczu z Litwą, nie był w stanie grać i wrócił już do Nowego Jorku. Warto dodać, że trenerem Kanady jest jego ojciec, Leo Rautins, którego możecie znać z roli komentatora meczów Raptors.

Kolejne mecze (czwartek, 2.09):
Litwa będzie walczyć o zakończenie fazy grupowej bez porażki z Libanem, który w przypadku wygranej jeszcze miałby teoretyczne szanse na awans. Hiszpanie zmierzą się z najsłabszą Kanadą i właściwie mogą już dopisać sobie zwycięstwo, co da im co najmniej trzecią pozycję. Francja natomiast zmierzy się z Nową Zelandią, walczącą o utrzymanie czwartego miejsca.

Hiszpania (2-2) – Kanada (0-4)
Liban (1-3) - Litwa (4-0)
Nowa Zelandia (2-2) – Francja (3-1)

Strzelec z Nowej Zelandii

2010-09-01T17:57:00.000+02:00

Po pierwszych 4 dniach Mistrzostw Świata i pierwszych 3 meczach rozegranych przez każdą drużynę, najlepszym strzelcem turnieju jest Kirk Penney. Reprezentant Nowej Zelandii w pierwszych trzech meczach zdobywał średnio 28 punktów. Co prawda jego drużyna wygrała dopiero jedno spotkanie, ale on jest w gronie najlepszych zawodników tego turnieju. Za jego plecami, na liście najlepszych strzelców, znajdują się znani z NBA Luis Scola, Yi Jianlian, Hamed Haddadi i Kevin Durant.

Już w pierwszym meczu Penney pokazał swój talent strzelecki rzucając 37 punktów Litwie. Jego skuteczność z gry wyniosła 50%, ale za dwa trafił aż 9 z 11 rzutów, podczas gdy zza łuku spudłował 8 razy na 9 prób. Na linii rzutów wolnych trafił 16 z 20. Jak na razie 37 punktów jest rekordowym osiągnięciem tych Mistrzostw, chociaż Nowa Zelandia mimo to przegrała. W starciu z Hiszpanią, Penney miał 21 punktów ze skutecznością 47% z gry. Natomiast w meczu z Libanem poprowadził swoją reprezentację do pierwszej wygranej zdobywając 26 punktów. Trafił 53% rzutów z gry, w tym miał 6 celnych trójek na 10 prób, a do tego ani razu nie stawał na linii rzutów wolnych.

Szczerze mówiąc, jeszcze kilka dni temu, zanim zaczęły się Mistrzostwa, nie miałem pojęcia o istnieniu takiego zawodnika jak Kirk Penney. Skupiając się na NBA nie zagłębiam się za bardzo w koszykówkę międzynarodową i nie znam gwiazd reprezentacji tak mało znaczącego koszykarsko kraju jak Nowa Zelandia. Jednak w tym przypadku nie jest to dobre wytłumaczenie, ponieważ Penney ma za sobą grę w NBA. Co prawda były to tylko epizody, ale pojawił się on na parkietach najlepszej ligi świata. Po Seanie Marksie, znanym z ligi polskiej, był drugim graczem z Nowej Zelandii w NBA.

Zadebiutował w barwach Heat na początku sezonu 2003/04, razem z Wade'm i Haslemem. Jednak zdążył wystąpić tylko w 2 meczach, po czym został zwolniony. Jego przygoda z drużyną z Miami to 18 minut spędzonych na parkiecie, 3 punkty, jeden celny rzut z gry na 6 oddanych, asysta, zbiórka, przechwyt i 3 straty. Rok później, w sezonie 2004/05, Penney znowu próbował swoich sił w NBA, tym razem dostał się do składu Clippers. Ale w Los Angeles również długo nie zabawił. W grudniu 2004 roku pojawił się w 4 meczach, łącznie grał 12 minut, zdobył 2 punkty, zaliczył asystę i zbiórkę, i na tym się zakończyło. Na początku stycznia 2005 został zwolniony.

Tak więc, będąc kibicem NBA można było się na niego natknąć, ale dla tych, którzy tak jak ja, nie znali go wcześniej, kilka informacji:

Penney przez 4 lata grał na uniwersytecie Wisconsin. W ostatnim sezonie w lidze akademickiej notował średnio 16.2 punktów, 6 zbiórek i 3.1 asyst. Przystąpił do draftu 2003, ale nie został wybrany. Po nieudanej próbie utrzymania się w NBA, większość sezonu 2004/05 spędził w D-League grając w Asheville Attitude (obecnie Tulusa 66ers). W 46 meczach zdobywał średnio 12 punktów ze skutecznością 47.6%. Potem przeniósł się do Europy, grał w Maccabi Tel-Aviv, Zalgiris Kaunas i Alba Berlin. W 2007 roku wrócił do swojego rodzinnego kraju i od tamtego czasu gra w lidze australijskiej w barwach New Zealand Breakers. W ostatnich dwóch sezonach był królem strzelców ligi i wybierano go do pierwszej piątki najlepszych zawodników. Natomiast pod koniec rozgrywek 2009/10 wrócił do D-League i dołączył do Sioux Falls Skyforce. W ich barwach rozegrał 4 mecze sezonu zasadniczego. W swoim drugim spotkaniu zdobył 31 punktów trafiając 12 z 17 rzutów z gry, w kolejnym zagrał jeszcze lepiej i miał 40 punktów (16/23, w tym 5/6 za trzy). W pozostałych dwóch meczach zanotował po 12 punktów. Później zagrał ze Skyforce w pierwszej rundzie playoffs. Jego drużyna przegrała rywalizację 1-2, chociaż w decydującym, trzecim meczu Penney zdobył aż 36 punktów (60% z gry). W listopadzie skończy 30 lat.

Pod tym linkiem znajdziecie listę zawodników grających na tegorocznych Mistrzostwach, którzy tak jak Penney, mają za sobą występy w D-League.

Mistrzostwa Świata - dzień 4, grupa D

2010-09-01T09:05:00.000+02:00

Hiszpania (1-2) – Litwa (3-0) 73:76

Przez większość spotkania to Hiszpanie mieli przewagę. W drugiej kwarcie prowadzili już 15 punktami, na połowę schodzili mając 8 więcej, a na 4 minuty przed zakończeniem trzeciej kwarty ich przewaga wynosiła 18. I właśnie w tym momencie, gdy Litwini przegrywali już 18 punktami, rozpoczęli pogoń i odrabianie strat. Przed czwartą kwartą mieli 11 punktów mniej, a do remisu doprowadzili na niespełna 5 i pół minuty przed zakończeniem meczu. W sumie, przez niecałe 9 minut na przełomie trzeciej i czwartej kwarty Litwini zdobyli 23 punkty, natomiast swoim rywalom w tym czasie pozwolili na zaledwie 5. Hiszpanie jeszcze odzyskali prowadzenie i na 3 minuty przed końcem mieli 3 punkty więcej, ale od tego czasu nie trafili już rzutu z gry i zaliczyli jedynie 2 punkty z wolnych.

Najlepszym zawodnikiem drużyny Litwy ponownie był Linas Kleiza. Zdobył 17 punktów, z czego 4 w ostatnich 40 sekundach spotkania, do tego dołożył 8 zbiórek. Jonas Maciulis i Martynas Pocius zanotowali po 13 punktów, a 12 miał Mantas Kalnietis. Dzięki temu zwycięstwu, Litwini pozostają niepokonani i walczą o pierwsze miejsce w grupie z Francją.

Hiszpanie, którzy byli głównymi faworytami do pozycji numer jeden w grupie D, przegrali już drugie spotkanie i muszą teraz walczyć o trzecie miejsce. We wczorajszym meczu bardzo dobrze grali w pierwszej połowie i jeszcze na początku trzeciej kwarty, ale czwartą kwartę dotkliwie przegrali (9-23).

Wśród Hiszpanów najbardziej wyróżnił się Marc Gasol, zaliczył 18 punktów, 8 zbiórek i 4 bloki. 18 punktów miał też Juan Carlos Navarro. Rudy Fernandez zanotował 13 punktów i 9 zbiórek. Natomiast Ricky Rubio spudłował aż 6 ze swoich 7 rzutów z gry, zdobył tylko 3 punkty, a do tego miał ledwie 2 asysty.

Francja (3-0) – Kanada (0-3) 68:63

To spotkanie było bardzo wyrównane, a pierwsze dwie kwarty kończyły się remisami. Na początku czwartej kwarty to Kanadyjczycy mieli kilka punktów przewagi i mogli liczyć na pierwsze zwycięstwo. Jednak Francuzi w końcówce pokazali swoją wyższość i wygrali trzeci mecz z rzędu. Zwycięstwo zapewnił im Nicolas Batum, który zanotował 26 punktów, 7 zbiórek i 3 przechwyty. Poza nim, nikt w drużynie Francji nie zdobył więcej niż 8 punktów. Tyle mieli Boris Diaw i Mickael Gelabale. Zawodnik Bobcats dołożył jeszcze 6 zbiórek i 5 asyst.

Najlepszym strzelcem Kanady był Levon Kendall z dorobkiem 15 punktów. Bardzo słabo zagrał natomiast Joel Anthony, który w pierwszych dwóch meczach był wyróżniającym się zawodnikiem swojej drużyny. Wczoraj zanotował tylko 6 punktów i 4 zbiórki.

Już dzisiaj dwie niepokonane dotychczas drużyny w grupie D, Francja i Litwa, zmierzą się w bezpośredniej walce o pierwsze miejsce.

Nowa Zelandia (1-2) – Liban (1-2) 108:76

Po dwóch dotkliwych porażkach z Litwą i Hiszpanią, Nowa Zelandia wykorzystała mecz ze znacznie słabszym Libanem, by zanotować swoją pierwszą wygraną. Już w pierwszej kwarcie zapewnili sobie pewne prowadzenie, kończąc tą część gry wynikiem 32-16. Świetny start zapewnił im Thomas Abercrombie, którzy przez początkowe 4 minuty zdobył 10 punktów trafiając między innymi 2 trójki. Natomiast w dalszej części spotkania Nowa Zelandia mogła liczyć na najlepszego strzelca tych Mistrzostw, Kirka Penney'a. Tym razem zdobył on 26 punktów trafiając 53% swoich rzutów z gry. Drugim strzelcem zwycięzców, z dorobkiem 23 punktów, był Abercrombie.

W drużynie Libanu najlepiej zaprezentował się Fadi El Khatib, na swoim koncie miał 18 punktów i 7 zbiórek.

Kolejne mecze (środa, 1.09):
Kanada (0-3) – Nowa Zelandia (1-2)
Liban (1-2) – Hiszpania (1-2)
Litwa (3-0) – Francja (3-0)

Mistrzostwa Świata - dzień 4, grupa C

2010-09-01T08:59:00.002+02:00

Grecja (2-1) – Turcja (3-0) 65:76

To był mecz o prymat w grupie C. Obie drużyny wygrały 2 pierwsze spotkania i chciały podtrzymać dobrą serię.

Dzięki fantastycznej grze Ersana Ilyasovy, wygrali gospodarze tych Mistrzostw, którzy od samego początku kontrolowali przebieg spotkania. Zawodnik grający na co dzień w barwach Bucks zdobył dla swojej drużyny 26 punktów i nie pomylił się ani razu oddając 6 rzutów za trzy.

Hedo Turkoglu ponownie miał ogromne problemy z celnością i spudłował 10 z 12 rzutów z gry. Mecz zakończył mając na koncie 8 punktów, 6 zbiórek i 3 asysty. Trzeba jeszcze wspomnieć o wysokich z drużyny Turcji, którzy już niedługo zadebiutują w NBA. Omer Asik zdobył 12 punktów, zebrał 6 piłek i zablokował 2 rzuty, podczas gdy Semih Erden dołożył 10 punktów.

W Grecji jedynym zawodnikiem z dwucyfrowym dorobkiem punktów był Ioannis Bourousis – 15. Zaliczył też 7 zbiórek. Vassilis Spanoulis, który w poprzednim meczu rzucił 28 punktów, tym razem miał ich zaledwie 5 (2/6 z gry).

Puerto Rico (1-2) – Chiny (1-2) 84:76

Po porażkach z Grecją i Rosją, drużyna Puerto Rico zanotowała pierwsze zwycięstwo na tych Mistrzostwach. Ich najlepszym strzelcem z 22 punktami był Angel Vassallo. Jose Barea zanotował 13 punktów i 9 asyst, świetnie prowadząc szybkie kontry swojej drużyny. Po 13 punktów zdobyli też Nathan Peavy i Carmelo Lee.

W końcu, wyróżniającą się postacią w Puerto Rico był również zawodnik Nuggets, Renaldo Balkman. W pierwszych dwóch meczach zagrał bardzo słabo, a wczoraj miał na swoim koncie 10 punktów i 13 zbiórek. Przyczynił się do wygrania przez jego zespół rywalizacji na tablicach (zebrali 18 piłek więcej niż Chińczycy).

Puerto Rico po raz kolejny grali bez kontuzjowanego Carlosa Arroyo.

W reprezentacji Chin ponownie najlepszy był Yi Jianlian, zdobył 24 punkty i zebrał 7 piłek. Wspierał go Wang Zhizhi, który zaliczył 17 punktów ze skutecznością 75% z gry. Warto dodać, że ta dwójka zdobyła w sumie aż 20 z 21 punktów Chin w pierwszej kwarcie.

Rosja (2-1) – Wybrzeże Kości Słoniowej (0-3) 72:66

Na minutę i 40 sekund przed końcem meczu, Rosjanie mieli 13-punktowe prowadzenie i wydawało się, że już mogą świętować wygraną. Jednak 79 sekund później, drużyna WKS zbliżyła się na 2 punkty. Kluczową rolę odegrał wtedy Guy Edi, który w tym krótkim czasie zdobył aż 9 punktów. Na szczęście dla Rosjan, w ostatnich sekundach Vitaliy Fridzon nie mylił się na linii rzutów wolnych, natomiast ich rywalom nie udało się już trafić do kosza.

Najlepszym zawodnikiem spotkania był Timofey Mozgov, zdobył 19 punktów (8/10 z gry) i zebrał 5 piłek. 13 punktów i 6 zbiórek dla zwycięzców dołożył Sasha Kaun.

Najlepszym strzelcem WKS był Mohamed Kone z 16 punktami, po 14 zanotowali wcześniej wymieniony Edi, a także Mamadou Lamizana, który miał też 8 zbiórek.

Kolejne mecze (środa, 1.09):
Chiny (1-2) – Rosja (2-1)
WKS (0-3) – Grecja (2-1)
Turcja (3-0) – Puerto Rico (1-2)

offseason 2010: Crawford chce przedłużyć kontrakt

2010-08-31T22:01:00.005+02:00

Jamal Crawford zażądał wymiany bądź przedłużenia umowy z Atlanta Hawks. Aktualnie GM Hawks rozmawia z jego agentem odnośnie tej drugiej opcji. Im bliżej niepewnego lata 2011, tym coraz więcej graczy będzie chciało przedłuży swoje kontrakty.

Al Horford i jego agent rozmawiają z zarządem GM o nowym kontrakcie. Hawks aktualnie nie chcą wypuścić swojego gracza na rynek wolnych agentów 2011, mimo tego, że będzie on zastrzeżonym wolnym agentem. Stawka, jaką Horford może otrzymać za rok gry jest określana jako bliska maxa, czyli około 15-17 mln$ za sezon.

Jastrzębie podpisały kontrakt z Etanem Thomasem, który rok temu grał w barwach Oklahoma City Thunder. W zeszłym sezonie rozegrał 23 spotkania, podczas których notował 3.3pkt, 2.8zb i 0.7bl. Umowa opiewa na 1.3mln$ za rok gry, czyli jest to minimum dla weterana.

__________________________________________________

Nowym GM Nuggets został Masai Ujiri. Jego zadaniem jest przekonanie do pozostania Carmelo Anthony'ego, jednak coraz więcej mówi się o tym, że Bryłki oddadzą swoją gwiazdę do jednego z 3 klubów: Kings, Nets lub Timberwolves.

__________________________________________________

Xavier Henry i Greivis Vasquez nadal nie podpisali swoich debiutanckich kontraktów z Memphis Grizzlies. Problemem jest ustalenie wysokości zarobków. W przypadku tego pierwszego chodzi o wpisanie części zarobków w kontrakcie jako bonus za występy w lidze.

__________________________________________________

Miami Heat podpisali 2-letni, częściowo gwarantowany kontrakt ze swoim wyborem numer 42 z tegorocznego draftu, Da'Seanem Butlerem. Zawodnik ten nadal przechodzi rehabilitację kolana po kontuzji jakiej się nabawił podczas ostatniego miesiąca rozgrywek NCAA.

Chris Bosh oświadczył się swojej dziewczynie, Adrienne Williams. Zawodnik Heat chodzi z Nią od roku.

__________________________________________________

New York Knicks podpisali kontrakty z Landrym Fieldsem i Patrickiem Ewingiem jr. tym samym zamykając skład na sezon 2010/2011.

__________________________________________________

Dwayne Jones, center, którego Phoenix Suns oddali w wymianie z Toronto Raptors za Hedo Turkoglu, znowu wraca do Słońc. Zawodnik zaraz po wymianie został zwolniony przez swój nowy klub.

Nowym GM Słońc został Larry Blanks, dotąd pracujący przy projekcie "Koszykówka bez granic" w Afryce. Wcześniej pracował w Cavs i Spurs.

__________________________________________________

Danny Ferry, były GM Cavs, został zatrudniony przez San Antonio Spurs jako "Vice President of Basketball Operations".

Derek przepytuje Kobe'go

2010-08-31T08:13:00.000+02:00

W programie Jima Rome'a w ESPN, Derek Fisher przeprowadził wywiad z Kobe'm Bryantem. Zawodnicy Lakers rozmawiali między innymi o game 7 Finałów i tegorocznym offseason. Kobe powiedział co myśli o decyzji LeBrona i przejściu Shaqa do Celtics. Powiedział również, że na 99,999% swoją karierę zakończy w Lakers.

via: ball don't lie

Mistrzostwa Świata -dzień 3, grupa B

2010-08-30T23:23:00.003+02:00

Spotkania w grupie B były o wiele bardziej zacięte. Brazylia postawiła ciężkie warunki USA, w bałkańskim kotle górą była Słowenia pod wodzą Gorana Dragica.

USA(3-0) - Brazylia(2-1) 70:68

Brazylia zagrała świetne spotkanie. Bardzo zdyscyplinowana w ataku, dużo widząca w ataku (ach, ten spacing). Mecz zacięty od początku do końca. Tiago Splitter(13pkt, 10zb) pokazał, dlaczego od przyszłego sezonu będzie grał w NBA. Swoje dołożył Barbosa(14pkt). Dobrze dla Amerykanów, że tak słaby mecz przypadł im w fazie grupowej. Słabo zagrała cała ławka USA, co spowodowało, że ciężar gry musieli wziąć na siebie starterzy. Ten mecz pokazał, dlaczego Coach K mówił przed mistrzostwami o Durancie, że jest "too unselfish". Miał 27 pkt, jednak według mnie powinien bardziej domagać się piłek. Przez całe mistrzostwa to własnie z nim każda reprezentacja będzie miała problemy, ze względu na spory mismatch. Kevin musi grać agresywniej. Brazylia miała szansę doprowadzić do dogrywki, jednak dwa wolne Huertasa i dobitka Barbosy nie znalazły drogi do kosza.

Tunezja(0-3) - Iran(1-2) 58:71

Kolejny bardzo dobry mecz Haddadiego(23pkt, 13zb, 3 blk). Tak poza tym to już n-ty mecz bez historii, gdzie po pierwszej kwarcie było wiadomo, kto wygra.

Słowenia(2-1) - Chorwacja(1-2) 91:84

Dragic(14pkt,4zb,4ast) poprowadził swoja reprezentację do ważnego zwycięstwa w zaciętym pojedynku z Chorwacją. Pau Brezec zanotował 6 pkt i 8zb, ale osobiście nie jestem przekonany do jego gry. Obydwie drużyny rzucały na ponad 50-procentowej skuteczności.

Kolejne mecze(1.09):

Chorwacja(1-2) - Tunezja(0-3)

Iran(1-2) - USA(3-0)

Brazylia(2-1) - Słowenia(2-1)

Mistrzostwa Świata -dzień 3, grupa A

2010-08-30T22:50:00.002+02:00

Trzeci dzień Mistrzostw Świata już za nami. W grupie A żadne spotkanie nie było choć trochę zacięte. Od dziś każda grupa będzie w osobnym wpisie, tak, by wyglądało to przejrzyściej.

Grupa A

dzień 3

Angola(1-2)-Argentyna(3-0) 70:91

Argentyna bez większego problemu wygrała z mistrzem Afryki, Angolą. Wszystkie znaki na niebie i ziemi mówią, że to właśnie ekipa z Ameryki Płd. zajmie pierwsze miejsce w swojej grupie. Dziś znakomicie zagrał duet z NBA, czyli silny skrzydłowy Luis Scola(32 punkty, 8 asyst, 3 przechwyty) oraz Carlos Delfino (22 punkty, 5 zbiórek, 4 asysty, 4 przechwyty). Fabricio Oberto nadal jest kontuzjowany.

Australia(2-1)-Niemcy(1-2) 78:43

Szok. Jeszcze dwa dni temu ekipa z Australii miała problem ze słabą Jordanią, a dziś rozgromiła Niemcy, pozwalając im rzucić tylko 43 punkty. Bardzo dobrze zagrał Patrick Mills (16 pkt i 7 ast), solidnie zagrał Andersen (8pkt i 8zb). Niemieccy koszykarze musieli odczuwać w nogach skutki wczorajszego 50-minutowego meczu z Serbią.

Jordania(0-3)-Serbia(2-1) 69:112

Kolejny blowout. Do kadry po 2-meczowym zawieszeniu powrócił Teodosic (7pkt,7ast), a Krstic, znany z umiłowania do krzeseł, wróci do składu już w kolejnym meczu.

Kolejne mecze(1.09):

Serbia(2-1) - Australia(2-1)

Niemcy(1-2) - Angola(1-2)

Argentyna(3-0) - Jordania(0-3)

Mistrzostwa Świata - dzień 1 i 2

2010-08-30T14:00:00.000+02:00

Grupa A

dzień 1

Australia(1-0) - Jordania (0-1) 76:75

Jordania była o krok od zwycięstwa. Na 1:05 do końca meczu prowadziła 75:70!Jordańczycy przestrzelili także aż 3 rzuty w ostatnich sekundach, więc pretensje mogą mieć tylko do siebie. W Australii świetnie zagrał duet podkoszowych. David Andersen, zawodnik Toronto Raptors, zdobył 22pkt, dodał do tego 9 zbiórek i aż 4 asysty, a Maric zanotował 23 pkt i 9 zbiórek w zaledwie 22 minuty, wchodząc z ławki. Drugi zawodnik z NBA w szeregach Australii, Mills, zdobył 10 pkt. Z Jordańczyków warto odnotować występ Zaida Abbaasa, który miał double-double (20pkt i 10zb)

Angola(0-1) - Serbia(1-0) 44:94

Mecz bez historii. Mimo osłabieni(Teodosic i Krstic zawieszeni) Serbowie zdołali już po pierwszej kwarcie osiągnąć 16-punktowe prowadzenie. Najwięcej punktów wśród zwycięzców zdobył Aleksandar Rasic (23pkt).

Niemcy(0-1) - Argentyna(1-0) 74:78

Reprezentacja Niemiec bez Nowitzkiego i Kamana była skazywana na porażkę w tym meczu. A do połowy prowadziła 42:39 z Argentyną. W 3 kwarcie zmotywowani Argentyńczycy wypracowali sobie przewagę, która pozwoliła im wygrać cały mecz (12:26). W drużynie Niemiec tylko dwóch graczy osiągnęła dwucyfrową zdobycz punktową, a byli nimi Demond Greene(20) i Tibor Pleiss(12, prawa do niego maja OKC Thunder). W barwach Argentyny nie zawiódł tercet graczy z NBA, czyli Delfino-Scola-Oberto, którzy zdobyli aż 58 pkt (odpowiednio 27,20,11).

dzień 2

Jordania(0-2) - Angola(1-1) 65:79

W meczu dwóch najsłabszych drużyn grupy A, to mistrz Afryki był górą. Zdecydowała o tym 4 kwarta którą Jordania przegrała aż 18:33. Znów double-double zanotował Abbaas (14pkt i 11zb).

Serbia(1-1) - Niemcy(1-1) 81:82

Jak można przegrać po dwóch dogrywkach mimo zdominowania deski aż 43:27?Odpowiedź na to pytanie znają Serbowie. Mieli dwa razy szansę na skończenie tego spotkania, nie wykorzystali. Niemcy powinny być dla nas przykładem jak wygrywać bez kluczowych graczy (Nowitzki+Kaman>Ignerski+Szubarga+Szewczyk+cała reszta). Najlepszym graczem na boisku był zawodnik Prokomu, Jan Henrik Jagla. Zanotował 22 punkty, 9 zbiórek i 4 asysty oraz jeden circus shot.

Argentyna(2-0) - Australia(1-1) 74:72

To Argentyna goniła przez całe spotkania świetnie grających Australijczyków pod wodzą Patricka Millsa(21 pkt i 5ast) i Joe Inglesa(22pkt). Po świetnym występie w pierwszym meczu gdzieś znikł Carlos Delfino, który miał zaledwie 7 pkt. Nie zawiódł Luis Scola (31 pkt, 9 zb). Słabo zagrał David Andersen, notując zaledwie 7 pkt i 8 zb. Z powodu problemów z żołądkiem nie zagrał Fabricio Oberto.

Grupa B

dzień 1

Tunezja(0-1) - Słowenia(1-0) 56:80

Słowenia pod dowództwem świetnego Gorana Dragica(16 pkt,5 zb,8 ast) nie miała żadnego problemu w meczu z Tunezją. Starający się o angaż w NBA Primor Brezec zaprezentował się słabo, zdobywając 9 punktów i zaledwie 2 zbiórki.

USA(1-0) - Chorwacja(0-1) 106:78

Amerykański zespół nie pozwolił nawet przez chwilę myśleć Chorwatom, że mają jakiekolwiek szanse. Coach K bardzo rozsądnie rotuje składem, wszyscy zagrali powyżej 1o minut, a najwięcej zagrał Gordon (22). To przyniesie efekty pod koniec turnieju, jakże długiego i męczącego. Zaimponował Kevin Love, który zebrał 10 piłek w 13 minut. Zaskoczył Eric Gordon, zdobywca 16 pkt (zawodnik LAC najlepszym strzelcem w tym spotkaniu?!)

Iran(0-1) - Brazylia(1-0) 65:81

Jedyny zawodnik NBA z Iranu, Hammed Haddadi otarł się o double-double w przegranym spotkaniu z Brazylią. W zwycięskiej ekipie nie zagrał Anderson Varejao (kontuzja kostki), dobrze zaprezentował się Barbosa (13pkt) i Tiago Splitter, najnowszy nabytek SAS(także 13pkt). Zaimponował Marcelo Huertas, któy był bardzo bliski rzadkiego na fibowskich parkietach double-double z asystami (10 pkt i 9ast).

dzień 2

Słowenia(1-1) - USA(2-0) 77:99

Amerykański zespół jak na razie jest niepokonany. Ograniczyli dwóch zawodników NBA w szeregach Słowenii do zaledwie 12 pkt(Dragic 7, Brezec 5). Świetnie zagrało 3 zawodników USA. Durant, Love i Westbrook. Pierwszy zdobył 22 pkt (4ast,4zb i 4prz), drugi 11zb i 10 pkt w zaledwie 13 minut (jedna akcja 2+1 była NIESAMOWITA), a były rozgrywający UCLA miał 11 pkt i jeden potężny blok. Mam nadzieję, że Krzyzewski w następnym spotkaniu zacznie Love'm na centrze. Naprawdę robił sporą różnicę, w dodatku Chandler (moja ukochana mówi na niego Charmander, coś w tym jest) grał wczoraj bardzo słabo.

Chorwacja(1-1) - Iran(0-2) 75:54

Łatwa wygrana Chorwatów, choć nie mogli powstrzymać Haddadiego (27 punktów i 9 zbiórek). Co ciekawe mimo tak sporej przewagi trener Chorwatów nie zdecydował się na wpuszczenie na boisko wszystkich 12 koszykarzy (zagrało zaledwie 9). Fan Griszczuka?

Brazylia(2-0) - Tunezja(0-2) 80:65

Kolejna łatwa wygrana Brazylii. Duet Barbosa(21pkt,6zb,4prz) & Splitter(16pkt i 4zb) poprowadził Canarinhios do zwycięstwa. Aktualnie największym problemem ekipy z Ameryki Płd jest kontuzja Varejao, który nadal jeszcze nie wyszedł na parkiet na tych mistrzostwach.

Grupa C

dzień 1

Grecja(1-0) - Chiny(0-1) 89:81

Pod nieobecność Yao Minga to Yi Janlian miał być pierwszoplanową postacią w reprezentacji Chin. I jest. Wczoraj zanotował pokaźne double-double, czyli 26 pkt i 14 zbiórek. Mimo to Grekom bez dwóch zawieszonych graczy udało się wygrać. Zdecydował o tym tercet Bourousis, Zisis, Spanoulis, który zdobył 61 pkt.

Rosja(1-0) - Portoryko(0-1) 75:66

Timofey Mozgow(13pkt), nowy nabytek New York Knicks, zaczął udanie MŚ wygrywając ze swoją reprezentacją mecz z Portoryko. Nie pomogła świetna postawa Juana Barei (25pkt), zawiódł Balkman i Arroyo, zdobywcy całych 4 pkt.

WKS(0-1) - Turcja(1-0) 47:86

Łatwe zwycięstwo gospodarza turnieju, Turcji. Z 4 graczy tureckich z NBA, Asik(8pkt i 12zb) i Ilyasova(17pkt i 8zb) zagrali bardzo dobre zawody. Turkoglu ani razu nie trafił z gry, a Erden nie wyróżnił się niczym specjalnym.

dzień 2

Chiny(1-1) - WKS(0-2) 83:73

Chińska reprezentacja musiała się napracować, by wygrać pierwsze spotkanie na tych mistrzostwach. Udało się to tylko dzięki świetnej postawie Yi Janliana(26pkt i 9zb) oraz Shipenga Wanga (25pkt i 7zb). W drużynie WKS wyróżnił się Mouloukou Diabate, zdobywca 20 punktów.

Portoryko(0-2) - Grecja(2-0) 80:83

Vassilis Spanoulis nie pozwolił Grecji przegrać. Zdobył aż 28 punktów. W barwach Portoryko znów najlepszym graczem był Barea (20pkt,5zb,4ast). Carlos Arroyo nabawił się kontuzji, i nie wiadomo kiedy wróci. Balkman zagrał 4 minuty.

Turcja(2-0) - Rosja(1-1) 65:56

Dzięki dobrej postawie Turkoglu (14pkt) i Ilyasovy (10pkt i 10zb) Turcja jest nadal niepokonana. Wspomogli ich Asik i Erden (odpowiednio 10pkt i 9pkt). Słabe zawody zagrał Mozgow (1pkt i 2zb).

Grupa D

dzień 1

Nowa Zelandia(0-1) - Litwa(1-0) 79:92

Najlepszym zawodnikiem na parkiecie był Linas Kleiza, zdobywca 27 pkt i 8zb. Dzięki jego postawie Litwini wygrali drugą kwartę 10:25 i cały mecz 79:92. W drużynie pokonanych wyróżnił się Kirk Penney, zdobywca 37 pkt.

Kanada(0-1) - Liban(1-0) 71:81

Zaskoczeni? Bo ja tak. W barwach Libanu, najlepszym graczem był Fadi El-Khatib, który zanotował 31 pkt i 8 zb. Jedyny gracz z NBA w barwach Kanady, Joel Anthony, miał 17 punktów, 6 zbiórek i 3 bloki. O zwycięstwie drużyny z Azji zdecydowała 4 kwarta, wygrana 13:24.

Francja(1-0) - Hiszpania(0-1) 72:66

Jednak to ten wynik był największą niespodzianką. Skazywani na porażkę Francuzi bez Parkera, Pietrusa i Turiafa wygrali z obrońcą tytułu, Hiszpanią. W barwach trójkolorowych bardzo dobre zawody rozegrał Mickael Gelabale(16pkt i 6zb) oraz Nicolas Batum(14pkt). Przeciętnie się zaprezentował Ian Mahinmi(5pkt i 5zb). W barwach pokonanych zawiódł Marc Gasol(8pkt i 7zb),nie błysnął Rudy Fernandez(13pkt). O wszystkim zdecydowała ostatnia kwarta, co dziwi,bo Hiszpanie dotąd własnie w ostatniej odsłonie niszczyli przeciwnika.

dzień 2

Litwa(2-0) - Kanada (0-2) 70:68

Litwini do końca gonili Kanadyjczyków, którzy niespodziewanie odskoczyli im w pierwszej kwarcie. Zdobywcą double-double został Linas Kleiza(18pkt i 10zb), który już drugi raz pokazał się z dobrej strony. Joel Anthony nie pomógł swojej reprezentacji wygrać mimo dobrego występu (12pkt,5zb i 4blk).

Liban(1-1) - Francja(2-0) 59:86

Francuzi bez żadnych problemów pokonali zawodników z Azji. Dobrze zagrał Batum(7pkt,4zb,5ast), Mahinmi(14pkt,9zb) oraz znów Gelabale(18pkt z ławki).

Hiszpania(1-1) - Nowa Zelandia(0-2) 101:84

Hiszpanie musieli wygrać to spotkanie, żeby pokazać, że ta jedna porażka o niczym nie świadczy. Ricky Rubio zanotował aż 11 asyst, Marc Gasol dodał 22 punkty, a Rudy Fernandez zebrał 12 piłek. Udało się im także ograniczyć Kirka Penneya do tylko 21 pkt(37 pkt w pierwszej kolejce).

Zawodnicy NBA na Mistrzostwach

2010-08-27T08:00:00.001+02:00

Już w sobotę rozpoczynają się Mistrzostwa Świata rozgrywane w Turcji. Niestety, na tegorocznej imprezie zabraknie wielu gwiazd. Nie zagrają amerykańscy zawodnicy, którzy podczas Igrzysk w Pekinie tworzyli Redeem Team, zabraknie też międzynarodowych gwiazd, między innymi Nowitzki'ego, Parkera, Gasola, Boguta i Okura. W ostatnich dniach do listy zawodników grających na co dzień w NBA, których nie zobaczymy w Turcji dołączyli kontuzjowani Nene i Calderon. Lista nieobecnych niewątpliwie jest bardzo długa, ale mimo to, na Mistrzostwach będzie wielu graczy z NBA i to nie tylko w reprezentacji USA.

Grupa A

Argentyna
Argentyńczycy mają w swoim składzie czterech zawodników z NBA. Pod nieobecność Ginobili'ego, liderem drużyny będzie Luis Scola. Był on najlepszym zawodnikiem Argentyny podczas Mistrzostw Ameryk w 2009, kiedy zaliczając średnio 23.3 punktów i 6.8 zbiórek zapewnił swojej drużynie, pozbawionej pozostałych gwiazd, brązowy medal. Ważną rolę odgrywać będzie także Andres Nocioni. On ostatnio nie miał udanych rozgrywek w barwach Kings, ale w reprezentacji zawsze prezentuje wysoką formę i jest bardzo przydatny. Kolejnym zawodnikiem z NBA jest Carlos Delfino, czyli ważna postać największej rewelacji minionych rozgrywek - drużyny z Milwaukee. Na koniec jest jeszcze doświadczony Frabricio Oberto, grający ostatnio w Wizards.

Australia
W drużynie Australii zabraknie ich lidera, Boguta, ale mają dwóch innych reprezentantów, których znamy z NBA. Przede wszystkim David Andersen. W minionym sezonie zadebiutował w Rockets, a w przyschłych rozgrywkach będzie grał w Raptors. Pod nieobecność Boguta, to on będzie najsilniejszą bronią podkoszową Australijczyków. Ich drugi zawodnik z NBA również zadebiutował w lidze w ostatnim roku, jest to młody Patrick Mills. Został wybrany pod koniec drugiej rundy draftu 2009 przez Blazers i w ich barwach wystąpił w 10 meczach. Na razie nie wiadomo czy załapie się do składu na przyszły sezon, ale nie zmienia to faktu, że w reprezentacji jest ważnym graczem. Na Igrzyskach w Pekinie był pierwszym strzelcem Australii (14.2 punktów), a w meczu z USA zdobył 20 punktów.

Serbia
Serbowie jak na razie mają Nenada Krstica, który powinien być liderem drużyny. Rok temu młodą reprezentację swojego kraju pomógł doprowadzić aż do finału Eurobasketu. Jednak nie wiadomo, czy na Mistrzostwach będzie mógł wystąpić. Center Thunder podczas niedawnej bójki z Grekami w trakcie meczu towarzyskiego rzucił krzesełkiem w swoich rywali i może oczekiwać surowej kary. Póki co, FIBA nie wiadomo dlaczego zwleka i jeszcze nie podjęła żadnych decyzji, ale nie można wykluczyć, że Krstic zostanie zawieszony i nie zagra w Turcji.

Grupa B

Brazylia
W reprezentacji Brazylii liderem będzie Leandro Barbosa, który w zeszłorocznych Mistrzostwach Ameryk zdobywał dla swojej drużyny średnio 21.1 punktów. Poza tym, Brazylia ma silny duet podkoszowy - świetnego rezerwowego Cavs, Andersona Varejao, a także nowy nabytek Spurs, Tiago Splittera. Trzeba dodać, że Splitter w minionym sezonie został wybrany MVP ligi hiszpańskiej i wywalczył mistrzostwo z drużyną Caja Laboral.

Iran
Gwiazdą drużyny Iranu jest oczywiście Hamed Haddadi. To właśnie jego świetna gra w reprezentacji na ostatnich Igrzyskach sprawiła, że w NBA wiele drużyn poważnie się nim zainteresowało. W Pekinie odnotowywał 16.6 punktów, 11.2 zbiórek i 2.6 bloków. Jednak ostatnie 2 lata spędzone w Grizzlies nie były dla niego udane i większość czasu spędził na ławce.

Słowenia
Słowenia ma w swoim składzie przede wszystkim młodego Gorana Dragica, który fantastycznie zaprezentował się w tegorocznych playoffs. Był ważnym zmiennikiem Suns i wreszcie stał się postacią rozpoznawaną w NBA. Oczekiwania wobec jego gry na Mistrzostwach są bardzo duże i powinien on być czołową postacią drużyny. W związku z tym, nie było już miejsca w pierwsze piątce dla Beno Udriha, dlatego zrezygnował on z gry w reprezentacji. Jest natomiast Primoz Brezec, który w NBA nie odgrywa już istotnej roli, a w minionym sezonie wystąpił łącznie tylko w 21 meczów w barwach Sixers i Bucks. Jednak w drużynie Słowenii jego doświadczenie może się przydać, a dobre występy mogą pomóc mu w znalezieniu pracy w NBA na kolejny sezon.

Grupa C

Chiny
Chiny są bez wracającego po kontuzji Yao, a ich największą gwiazdą jest nowy zawodnik Wizards - Yi Jianlian. Yi już podczas zeszłorocznych Mistrzostw Azji był pierwszoplanową postacią drużyny i poprowadził ich do srebrnego medalu odnotowując 18.3 punktów i 10.4 zbiórek. Natomiast zeszły sezon w Nets, mimo fatalnego wyniku drużyny, pod względem indywidualnym był dla Yi znacznie lepszych niż 2 pierwsze lata w NBA.

Puerto Rico
Puerto Rico może pochwalić się trzema zawodnikami grającymi na co dzień w NBA. Ich największą gwiazdą jest oczywiście Carlos Arroyo, który w najbliższym sezonie będzie wraz z Wielką Trójką walczył o mistrzostwo dla Heat. Ale o sile reprezentacji stanowi także rezerwowy Mavs, Jose Juan Barea. Dodatkowo, od tego roku tą dwójkę wspiera Renaldo Balkman. Co prawda urodził się on w Nowym Jorku, ale jego dziadkowie pochodzili z Puerto Rico i zdecydował się na grę w barwach tego kraju. W Nuggets w minionym sezonie nie odgrywał znaczącej roli, ale dla reprezentacji powinien być istotnym wzmocnieniem.

Rosja
Rosja nie może liczyć na Kirilenkę, ale ma w swoich szeregach nowy nabytek Knicks, czyli Timofey'a Mozgov'a. Grając w reprezentacji pokazał on swoje umiejętności podczas Eurobasketu rozgrywanego w Polsce. W 9 meczach notował średnio 11 punktów, 4.6 zbiórek i 1.3 bloków. Najlepsze spotkanie rozegrał w starciu z Macedonią, kiedy zdobył 25 punktów i zebrał 11 piłek.

Turcja
Największą siłą gospodarzy Mistrzostw będzie dwójka Hedo Turkoglu i Ersan Ilyasova, która już na zeszłorocznym Eurobaskecie prowadziła zespół Turcji. Największe doświadczenie ma Turkoglu i to on będzie liderem drużyny. Jest co prawda po bardzo słabym sezonie, ale na pewno w rodzinnym kraju da z siebie wszystko. Natomiast Ilyasova rozegrał bardzo udany sezon w barwach Bucks i powinien być najlepszym graczem reprezentacji gospodarzy. Już podczas Eurobasketu pokazał swoje możliwości będąc czołowym zawodnikiem turnieju. W drużynie Turcji zobaczymy także zawodników, którzy zadebiutują w NBA w najbliższym sezonie, są to środkowi Omer Asik i Semith Erden. Pierwszy podpisał kontrakt z Bulls, drugi z Celtics. Warto przypomnieć, że Asik na Eurobaskiecie w meczu z Polską zanotował 22 punkty i 8 zbiórek.

Grupa D

Francja
Francja jest osłabiona brakiem Parkera, Turiafa i kontuzjowanego Beauboisa, nie mogą także liczyć na wsparcie Noah, który już od dawna przymierza się do gry w reprezentacji, ale nadal nie zdecydował się na to. W tej sytuacji, największą gwiazdą Francji powinien być Nicolas Batum. W swoim drugim sezonie w NBA, gdy już wrócił do gry po kontuzji, prezentował się bardzo dobrze i poczynił widoczny postęp w porównaniu z wcześniejszymi rozgrywkami. Wspierać go będzie znacznie bardziej doświadczony zawodnik Bobcats, Boris Diaw. Natomiast na środku jest Ian Mahinmi, który w NBA jest od trzech lat, ale jak na razie nie pokazał nic szczególnego, poza swoim wzrostem (211 cm). W reprezentacji dotychczas również nie odgrywał znaczącej roli.

Hiszpania
Po rezygnacji z występów na Mistrzostwach Pau Gasola i kontuzji Jose Calderona, Hiszpanie mają w swoim składzie tylko dwóch zawodników z NBA. Jest niezadowolony ze swojej pozycji w Portland, Rudy Fernandez, który grozi odejściem z ligi i przeprowadzką na Stary Kontynent. I jest oczywiście młodszy z barci Gasol. Pod nieobecność Pau'a, Marc będzie odgrywał w drużynie znacznie większą rolę i powinien to wykorzystać, by wyjść z cienia swojego brata, stając się czołową postacią reprezentacji.
Hiszpanie mają tylko dwóch graczy obecnie występujących w NBA, ale nie można zapomnieć, że w ich szeregach są grający kiedyś w NBA Navarro, Garbajosa i Lopez, a także zawodnicy wybrani w drafcie, których niedługo powinniśmy zobaczyć na amerykańskich parkietach – przede wszystkim Rubio, a także Claver i Llull (Vasquez już raczej nie zdecyduje się na przeprowadzkę do NBA).

Kanada
Kanadyjczycy, tak jak wiele drużyn na tym turnieju, również grają bez swojego najlepszego zawodnika jakim jest oczywiście Nash. W ich barwach nie zagra również Bonner, któremu odmówiono przyznania obywatelstwa w specjalnym, przyspieszonym trybie. W drużynie Kanady zobaczymy natomiast centra Heat, Joela Anthony'ego. Warto dodać, że w reprezentacji, w odróżnieniu od NBA, jest on znacznie częściej wykorzystywany w ataku i na Mistrzostwach Ameryk 2009 był drugim strzelcem swojej drużyny (chociaż średniej nie miał imponującej - 9.5 punktów). Poza tym, w barwach Kanady zagra również wybrany przez Knicks z numerem 38 w tegorocznym drafcie Andy Rautins.

Litwa
W reprezentacji Litwy wystąpi Linas Kleiza, którego dobrze znamy z występów w Nuggets. Teraz, po roku przerwy i gry w Grecji wraca do NBA (Raptors). Zobaczymy, czy tym razem będzie grał jak przystało na lidera drużyny, ponieważ podczas Eurobasketu w Polsce zaprezentował się bardzo słabo.

Plotki transferowe: Nuggets z nowym GM'em i właścicielem

2010-08-26T13:35:00.000+02:00

David Griffin zrezygnował z propozycji Nuggets i nie obejmie stanowiska generalnego managera. Griffin odrzucił ofertę Nuggets, ponieważ proponowali mu zarobki znacznie niższe niż milion dolarów, jakie dostali zatrudnieni niedawno generalni managerowi Cavs, Hornets i Blazers. FanHouse podało, że jego pensja miała wynosić około $500 tysięcy rocznie.

Obecnie głównym kandydatem na GM'a Nuggets jest Masai Ujiri. W latach 2003-07 Ujiri pracował już w klubie z Denver, był wtedy odpowiedzialny za międzynarodowy skauting, natomiast od 2008 pełnił rolę asystenta Bryana Colangelo w Raptors. Według Denver Post, jest już właściwie pewne, że będzie on nowym GM'em Nuggets.

Stan Kroenke, właściciel Nuggets, zamierza przejąć drużynę NFL St. Louis Rams, której jest obecnie mniejszościowym udziałowcem. Jednak żeby zostać właścicielem tego klubu, według przepisów NFL, musi oddać kontrolę nad swoimi drużynami z NBA i NHL (Colorado Avalanche). Dlatego przekaże władzę w tych klubach swojemu synowi, Joshowi. Tym samy, do końca roku nowym rządzącym w Denver zostanie Josh Kroenke, który ostatnio zaangażował się w przekonywanie Anthony'ego do pozostania w Nuggets. Już od jakiegoś czasu mówiło się, że jego rola w klubie rośnie i to w związku z tym nie przedłużono umów z Warkentienem i Chapmanem, ponieważ Josh chce mieć większy wpływ na decyzje kadrowe.
___________________________________________________________________
Jak pisze Marc Berman z New York Post, Knicks mogą przegrać z Rockets wyścig o Anthony'ego przez podatki. W Teksasie, tak samo jak na Florydzie nie ma stanowego podatku dochodowego, dlatego zawodnicy mogą zarobić więcej.
___________________________________________________________________
Według HoopsWorld, Kyrylo Fesenko dostał kilka ofert z Europy, które dawałby mu roczne zarobki w okolicach 1-2 milinów euro. Jednak najprawdopodobniej zdecyduje się zostać w Jazz na jeszcze jeden sezon za $1.1 miliona i w przyszłym offseason stanie się wolnym agentem.
___________________________________________________________________
W wypowiedzi dla Boston Globe, Danny Ainge powiedział, że Celtics mają jeszcze jedno wolne miejsce w składzie i szukają możliwości pozyskanie strzelca. Podobno Celtics nadal rozważają możliwość ściągnięcia Fernandeza z Blazers, inną opcją miałby być Larry Hughes, który ciągle szuka klubu.
___________________________________________________________________
Danny Ferry wraca do San Antonio i ponownie będzie pracował w kierownictwie klubu. Ma zastąpić Della Dempsa, który niedawno został GM'em Hornets i zwolnił w Spurs stanowisko Vice President of Basketball Operations.
___________________________________________________________________
Knicks mają obecnie zakontraktowanych 14 zawodników i są zainteresowani uzupełnieniem składu o Earla Barrona. Środkowy rozegrał kilka bardzo dobrych meczów pod koniec zeszłego sezonu w barwach Knicks.

Drużyna USA gotowa na Mistrzostwa

2010-08-26T09:55:00.001+02:00

Reprezentacja USA w swoim ostatnim sprawdzianie przed Mistrzostwami Świata bez problemów pokonała Grecję i teraz w bardzo dobrych nastrojach Amerykanie mogą jechać do Turcji. Wydawało się, że mecz z Grecją może być równie trudny, co starcie z Hiszpanią, ale Grecy nie byli w stanie im zagrozić. W trzeciej kwarcie drużyna USA odskoczyła na ponad 20 punktów i właściwie było po meczu. Z jednej strony, gwiazdy NBA rozegrały bardzo dobre spotkanie, skutecznie bronili, wyprowadzali świetne kontry i zdominowali walkę na tablicach. Z drugiej strony, wyglądało na to, że Grecy nie byli odpowiednio skoncentrowani i nie pokazali wszystkiego na co ich stać. W rezultacie, reprezentacja USA pokonała swoich rywali różnicą 28 punktów. Bez wątpienia było to ich najlepsze zwycięstwo w czasie przygotowań do turnieju w Turcji. Co prawda wcześniej pokonali Francję 31 punktami, ale jest to przeciwnik znacznie słabszy (zwłaszcza bez Parkera), a poza tym, spotkanie było rozgrywane przed własną publicznością w Nowym Jorku. Tym razem zmierzyli się z drużyną Grecji, która powinna być jedną z najlepszych na Mistrzostwach i to na terenie rywala, w Atenach. Dlatego mogą być zadowoleni z tak pewnego zwycięstwa. To jest dla nich bardzo dobre zakończenie przygotowań, które pomoże im dobrze wejść w Mistrzostwa.

Amerykanie przyjechali do Europy na 3 mecze przygotowawcze i w każdym kolejnym grali coraz lepiej. Zaczęli od fatalnej pierwszej kwarty w spotkaniu z Litwą, a ostatecznie zanotowali mało efektowne zwycięstwo z niezbyt wymagającym rywalem. Potem był bardzo wyrównany mecz z mistrzami Europy - Hiszpanią, który wygrali w ostatnich sekundach. I na koniec łatwo pokonali silną Grecję. Widać, że się rozkręcają.

Rose został uznany najlepszym zawodnikiem wczorajszego spotkania. Zdobył 13 punktów trafiając 6 z 7 rzutów z gry, do tego dołożył 2 zbiórki, 2 przechwyty i asystę. W drugim meczu z rzędu potwierdził, że jest najpoważniejszym kandydatem na człowieka numer 2 w reprezentacji. Natomiast lider USA po raz kolejny pokazał, że na niego można liczyć w każdym spotkaniu. Durant zanotował 15 punktów, 7 zbiórek i 3 asysty. W odróżnieniu od meczu z Hiszpanią, we wczorajszym spotkaniu cała 12 pojawiła się na parkiecie i każdy grał co najmniej 10 minut. Okazje do dłuższej gry świetnie wykorzystał Gordon, który był najlepszym strzelcem drużyny. Wchodząc z ławki zdobył 18 punktów, trafił 6 z 11 rzutów z gry, w tym aż 4 na 7 za trzy. Właśnie tego oczekuje się po graczu Clippers, że wchodząc na parkiet będzie groził trójkami i pomoże Amerykanom rozciągnąć grę w ataku. Z pozostałych zawodników, tylko trzech trafiło zza łuku, każdy miał jedną celną trójkę. To pokazuje jak ważne jest dla USA, żeby w każdym meczu któryś z rezerwowych strzelców (Gordon, Granger i Curry) trafiał z dystansu. Drugim zawodnikiem z ławki, który wyróżnił się w starciu z Grecją był Love. Jako jedyny zakończył ten mecz z double-double na koncie, zdobył 10 punktów i zebrał 12 piłek (6 na atakowanej tablicy). A co bardzo ważne, Love spędził na parkiecie zaledwie 11 minut i 35 sekund, w całej drużynie tylko Chandler grał krócej od niego. Pokazał, jak efektownie można wykorzystać swoje minuty gry.

Amerykanie zniszczyli Greków na tablicach, zbierając 2 razy więcej piłek (44-22). Poza tym, gospodarze mieli zaledwie 2 zbiórki w ataku, podczas gdy drużyna USA 15, przez co zdobyli 24 punkty drugiej szansy, przy 3 ich rywali. W pomalowanym też rządzili goście, zaliczyli tam 40 punktów, Grecy 24. Ogromna różnica była również w punktach z kontry, 22 do 2.

Po tym meczu Amerykanie mogą czuć się gotowi na rozpoczęcie Mistrzostw. Jeszcze nie są w szczytowej formie, ale z meczu na mecz prezentują się coraz lepiej. Przez pierwszą rundę jeszcze popracują nad swoją grą i na decydującą fazę turnieju powinni być już w pełni gotowi.

Przed meczem z Grecją drużynę ze względów osobistych opuścił Rondo, przez co poznaliśmy dwunastkę, która zagra na Mistrzostwa. Trener Krzyzewski i tak musiał zrezygnować z jednego zawodnika, ponieważ do Europy przyjechało 13. Rondo po prostu ułatwił mu zadanie. W drużynie było aż 5 rozgrywających i było wiadomo, że któryś z nich musi odpaść. Rondo ma problemy rodzinne, a do tego całe spotkanie z Hiszpanią przesiedział na ławce. Uznał, że USA poradzi sobie bez niego, a on lepiej zajmie się swoją rodziną.

Ostateczny skład USA na Mistrzostwa to:
obrońcy: Chauncey Billups, Stephen Curry, Eric Gordon, Derrick Rose, Russell Westbrook
skrzydłowi: Kevin Durant, Rudy Gay, Danny Granger, Andre Iguodala
środkowi: Tyson Chandler, Kevin Love, Lamar Odom

Ta dwunastka ma dla USA wywalczyć złoty medal i tytuł Mistrzów Świata. 4 lata temu w Japonii, Amerykanie musieli zadowolić się trzecim miejscem i brązem. W 2002 na własnym terenie, w Indianapolis, zajęli kompromitujące 6 miejsce. W 1998 w Grecji mieli brąz. Ostatni raz złoto zdobyli w 1994 w Kanadzie, kiedy w reprezentacji grali między innymi Shaquille O'Neal, Reggie Miller, Dominique Wilkins, Joe Dumars i Alonzo Mourning. 16 lat USA czeka na tytuł Mistrza Świata i teraz mają duże szanse, by w końcu sięgnąć złoto na tej imprezie, po raz 4 w historii.

Ofsseason 2010: Walker wróci do NBA?

2010-08-25T08:48:00.001+02:00

Kilka drużyn NBA wyraziło zainteresowanie Antonie'm Walkerem. Tak przynajmniej twierdzi Chico Walker, wujek zawodnika. 34-letni Walker zrzucił podobno około 8-10 kilogramów podczas treningów pod okiem Ricka Pitino z Louisville. Jego wujek powiedział, że Antoine chce dostać się na obóz przygotowawczy, jest świadomy, że nie może liczyć na gwarantowany kontrakt i wie, że musi sobie wywalczyć miejsce w składzie.
_____________________________________________________________________

Adrian Wojnarowski z Yahoo! Sports napisał, że Josh Kroenke, Vice President of Team Development w Nuggets i równocześnie syn właściciela klubu, w miniony weekend spotkał się z Anthony'm w Baltimore. Josh rozpoczął proces przekonywania Melo do pozostania w Denver i podpisania z nimi przedłużenia kontraktu.
Poza tym, dwa źródła zbliżone do Anthony'ego twierdzą, że jego zainteresowanie Nowym Jorkiem jest wyolbrzymione, a prywatnie Melo wyraził większy entuzjazm wobec gry w Rockets.

FanHouse podało, że w zeszłym tygodniu Nuggets zaproponowali stanowisko generalnego managera Davidowi Griffinowi. Na razie trwają negocjacje, które się przedłużają. Jeśli Griffin nie przyjmie oferty Nuggets, drugi na liście kandydatów jest Masai Ujiri, asystent GM'a w Raptors.
_____________________________________________________________________

Podpisanie kontraktu z Brownem było planem B dla Bobcats w sytuacji, gdy nie udało im się podpisać nowej umowy z Dampierem. Obecny kontrakt centra pozyskanego z Mavs wart $13 milionów jest niegwarantowana i Bobcats mogą zwolnić go, zmniejszając znacząco swoje wydatki. Jednak chcieli go zatrzymać w składzie i zaproponowali mu $2.2 milionów za przyszły sezon. Dampier odrzucił tą ofertę, dlatego Bobcats zdecydowali się na Browna. Teraz GM Rod Higgins zamierza wykorzystać i wytransferować niegwarantowany kontrakt Dampiera. Po 13 września mijają 2 miesiące od wymiany z Mavs i Bobcats nie będą mieli już żadnych ograniczeń w jego wytransferowaniu.
_____________________________________________________________________
Agent Luisa Amundsona powiedział, że w tym tygodniu jego klient podpisze kontrakt. Przypomnijmy, że starają się o niego Warriors, Hornets i Pacers.
_____________________________________________________________________
Mustafa Shakur podpisał częściowo gwarantowany, roczny kontrakt z Hornets. Większość zeszłego sezonu spędził w D-League, a pod koniec rozgrywek zatrudnili go Thunder, ale nie zagrał dla nich ani razu. My oczywiście pamiętamy Shakura z występów na polskich parkietach w sezonie 2007/08 w barwach Prokomu.

Zdrowy Yao wraca do treningów

2010-08-25T08:41:00.000+02:00

Lekarze uznali, że stopa Yao została w pełni wyleczona i pozwolili mu rozpocząć normalne treningi. Przypomnijmy, że od operacji minął już ponad rok czasu, odbyła się ona w lipcu 2009. Chińczyk jest pewny, że na otwarcie sezonu będzie gotowy do gry. GM Rockets Daryl Morey powiedział, że drużyna będzie bardzo ostrożna wobec swojego gwiazdora i na początku sezonu na pewno jego czas gry będzie ograniczony.

Yao rozpoczął już treningi, w powrocie do formy pomagają mu: kolega z drużyny, Chuck Hayes oraz zawodnik D-League, James Cripe.

Airball spod kosza: Jordan i Kwame znowu razem

2010-08-24T09:44:00.000+02:00

Kwame Brown, LeBron James i Dwight Howard. Co łączy tą trójkę? Wszyscy trafili do NBA prosto po szkole średniej i zostali wybrani z pierwszym numerem w drafcie. Który z nich nie grał w All-Star Game? Brown. Który z nich ani razu nie zdobył więcej niż 30 punktów w jednym meczu? Brown. Który z nich tylko w jednym sezonie zanotował dwucyfrową średnią zdobywanych punktów? Brown.

Kwame jest jednym z najgorszych zawodników w historii NBA wybranych z jedynką. Kiedy trafił do Waszyngtonu miał 19 lat, dobre warunki fizyczne i potencjał na gwiazdę. Ale bardzo szybko okazało się, że decyzja o postawieniu na niego, była wielką pomyłką. Przypomnijmy, że chociażby pick numer trzy draftu 2001 to Pau Gasol. Wizards woleli jednak zawodnika wprost ze szkoły średniej niż z importu. Kiedy w Waszyngtonie podejmowano tą fatalną decyzję, od ponad roku funkcję President of Basketball Operations pełnił legendarny Michael Jordan. To właśnie on wybrał młodego Browna.

Krótko po wyborze gwiazdy przyszłości dla Wizards, Jordan zdecydował się na się na powrót z emerytury. Tym samym, Kwame miał okazję grać wspólnie z wielką legendą i człowiekiem, który w niego uwierzył.

Brown w odróżnieniu od chociażby Darko Milicica, dostawał sporo czasu gry. Milicic obwinia teraz Pistons, że zablokowali jego rozwój poprzez trzymanie go na ławce przez pierwsze lata jego kariery w NBA. Przez pierwsze dwa sezony rozegrał on zaledwie 413 minut, podczas gdy Kwame w swoich debiutanckich rozgrywkach spędził na parkiecie prawie 2 razy więcej czasu (818 minut). Mimo że Brown był jedynką draftu, było wiadomo, że z miejsca nie stanie się gwiazdą. To była inwestycja w przyszłość. Na początku nie był w stałej rotacji, ale jak tylko nadarzała się okazja, dawano mu grać, żeby mógł rozwijać się i nabierać doświadczenia. W pierwszym sezonie odnotowywał 4.5 punktów i 3.5 zbiórek przez 14.4 minut. Warto jeszcze dodać, że jego skuteczność z gry wynosiła wtedy niesamowite 38.7%. Były to osiągnięcia dalekie od najlepszych debiutantów, ale Wizards się nie przejmowali, ponieważ wkrótce miał on stać się wielką gwiazdą. (Przecież Jermaine O'Neal, który również przyszedł do NBA z pominięciem ligi akademickiej, w pierwszym roku miał średnio 4.1 punktów i 2.8 zbiórek. A właśnie w sezonie 2001/02 stał się gwiazdą Pacers i odebrał nagrodę MIP.)

Swój drugi sezon Kwame rozpoczął w pierwszej piątce. W pierwszym meczu zebrał 18 piłek, w drugim zdobył 20 punktów – dobrze się zapowiadało. Później jednak już nie był tak pięknie i po 16 meczach Brown wrócił na ławkę. Ostatecznie, w całym sezonie wystąpił w 80 spotkaniach, na parkiecie spędzał 22.2 minut i jego indywidualne osiągnięcia trochę się poprawiły – 7.4 punktów i 5.3 zbiórek. Ciągle to nie było jeszcze to, czego oczekiwano, ale był postęp.

Po odejściu Jordana na ostateczną emeryturę, Brown rozegrał swój najlepszy sezon w karierze. Rozgrywki 2003/04 były prawdziwym popisem jego umiejętności. W 74 meczach, 57 razy wychodził w pierwszej piątce odnotowując średnio 10.9 punktów i 7.4 zbiórek przez 30.3 minut. Talent Browna w końcu eksplodował. W końcu pokazał co potrafi. W marcu 2004, w spotkaniu przeciwko Kings rozgrywanym w Waszyngtonie, Kwame poprowadził swoją drużynę do zwycięstwa zdobywając 30 punktów (rekord kariery) i zbierając 19 piłek (rekord kariery). Dwa dni później w starciu z Hawks zanotował 27 punktów i 11 zbiórek. Bez wątpienia, Brown miał swoje 5 minut. Niestety dla Wizards, było to dosłownie 5 minut. A poza tym, nie było to też, aż tak efektowne 5 minut. Średnie na poziomie 10 punktów i 7 zbiórek były świetne dla Browna, ale dla jedynki w drafcie to nie są satysfakcjonujące osiągnięcia nawet na debiutancki sezon (Howard w pierwszym sezonie miał średnio 12 punktów i 10 zbiórek, a przecież nie był nawet ROY). Ale to właśnie były najlepsze rozgrywki Browna w dotychczasowej, 9-letniej karierze.

Teoretycznie był to trzeci rok postępu, Brown miał dopiero 22 lata i całą, wielką karierę przed sobą. Jednak w kolejnym sezonie obniżył loty i miał problemy zdrowotne - stracił w sumie 40 meczów z powodu złamanej kości w prawej stopie i skręconej kostki. W Waszyngtonie przestano w niego wierzyć. Minęły 4 lata, a Brownowi ciągle było bardzo daleko do wielkiej gwiazdy. Nawet w swojej drużynie nie potrafił odgrywać znaczącej roli. Natomiast Wizards mieli już innego gwiazdora - Arenasa, który trafił do NBA w tym samym drafcie co Kwame, tyle tylko, że 29 numerów później. W 2005 Wizards pozbyli się swojego wielkiego błędu i oddali go do Los Angeles, w zamian pozyskując znacznie przydatniejszego Carona Butlera.

W Lakers, Brown spędził niecałe 3 lata i pod ręką Phila Jacksona też nie pokazał nic szczególnego. Nawet tak wybitny trener, który nie raz potrafił wydobyć ze swoich zawodników znacznie więcej niż można by po nich oczekiwać, z Kwame nie wydobył więcej niż 8 punktów i 6 zbiórek.

W 2008 Brown został oddany do Grizzlies i znowu zapisał się w historii ligi. Tym razem jako element jednego z najbardziej jednostronnych transferów w historii. Lakers pozyskali Gasola, a kończący się kontrakt Browna wart $9 milionów był wtedy głównym zyskiem Girzzlies. Jeszcze w czasie draftu 2001, gdyby wymieniono zawodnika z numerem 1 za gracza z numerem 3, można by obstawiać, że lepiej wyjdzie na tym drużyna, która dostanie jedynkę. Ale po 7 latach od tamtego naboru, było już jasne, że Gasol jest wielką gwiazdą, a Brown wielką pomyłką i co najwyżej solidnym rezerwowym.

W wieku 28 lat, po 9 sezonach w NBA, Brown jest przede wszystkim znany jako wielka pomyłka draftu i element transferu, w ramach którego Lakers dostali Gasola. Już nikt nie ma złudzeń, że Kwame jest jeszcze w stanie pokazać coś na parkietach NBA. Już nikt nie ma złudzeń, że mógłby on być przydatnym zawodnikiem pierwszej piątki. Obecnie to tylko podkoszowy, którego można mieć na ławce. Jego wartość pokazał tegoroczny offseason - dopiero teraz, pod koniec sierpnia, udało mu się znaleźć nowe miejsce pracy.

Brown podpisał minimalny, roczny kontrakt z Bobcats. Ponownie połączyły się drogi jego i Jordana. Właściciel Bobcats zdecydował się zatrudnić zawodnika, który jest jego największą pomyłką. „Brown wybrany z jedynką” to symbol działań MJ'a w roli prezydenta klubu. Jordan był wielkim zawodnikiem i może będzie dobry właścicielem, ale jako człowiek, który podejmuje decyzje kadrowe, nie sprawdził się i w draftach popełniał błędy (po Brownie był też Morrison). Teraz oglądając mecze swoich Bobcats, Michael będzie patrzył na Kwame (przeważnie na ławce) i zastanawiał się, jak to było możliwe, że 9 lat temu widział w nim wielką gwiazdę przyszłości...

Plotki transferowe: Nuggets chcą oddać Smitha

2010-08-23T12:55:00.001+02:00

Według FoxSportsSouthwest.com, lista drużyn, do których chciałby trafić Anthony może zawierać tylko jedną pozycję – Knicks. Podobno, Melo nie jest zadowolony ze swojego wizerunku i chciałby go poprawić właśnie w Nowym Jorku.
Inne drużyny też są nim zainteresowane, ale żadna nie zdecyduje się na transfer jeśli nie będzie miała pewności, że Melo podpisze długoletni kontrakt po przeprowadzce. W ten sposób Anthony może wymuszać wymianę do Knicks, jeśli tylko z nimi będzie skłonny podpisać nową umowę.

Jako podaje Denver Post, tuż po zatrudnieniu nowego generalnego managera, Nuggets zamierzają spotkać się z Anthony'm.

Według doniesień FanHouse, Nuggets chcą wytransferować JR Smitha, który ma kończący się kontrakt wart $6 milionów. Podobno chęć pozbycia się Smitha jest ściśle powiązana z nieprzedłużeniem umowy z Markiem Warkentienem. To on ściągnął Smitha do Denver z Chicago i był w Nuggets jego największym zwolennikiem.

Billups natomiast chciałby zakończyć karierę w Denver.
_____________________________________________________________________

Sam Amico, niezależny dziennikarz zajmujący się NBA, na swoim twitterze napisał, że Magic i Hornets są zainteresowani Iversonem.

W odpowiedzi, Marc Stein z ESPN napisał, że dostał zapewnienie z Hornets, że nie są oni zainteresowani Iversonem. Magic na razie się w tej sprawie nie wypowiedzieli, ale według źródeł z Orlando, oni również nie biorą poważnie pod uwagę AI'a.

Przygotowania USA

2010-08-23T09:35:00.000+02:00

Wczorajszy mecz pomiędzy USA i Hiszpanią był przedsmakiem Mistrzostw Świata, które rozpoczną się już za niecały tydzień. W Madrycie zmierzyły się dwie drużyny będące głównymi faworytami do złota. Dla Amerykanów, dopiero budujących swoją siłę, pojedynek z Hiszpanami był bardzo ważny. Miał on pokazać, jakie są ich możliwości na tym etapie przygotowań. Było wiadomo, że ich rywale mimo braku starszego z braci Gasol są zespołem bardzo silnym, który jest w stanie pokonać reprezentację złożoną z graczy NBA. Hiszpanie są drużyną z dużym doświadczeniem występów na turniejach, znacznie lepiej zgraną, a do tego nie mają problemów z dostosowaniem się do fibowskich reguł gry. Natomiast zawodnicy USA ciągle uczą się dobrej współpracy ze sobą i ciągle przystosowują do innego stylu gry. Ale zanim doszło do meczu z Hiszpanią, w sobotę Amerykanie grali z Litwą. Nie był to występ jakiego można było od nich oczekiwać, przez co ich samopoczucie przed niedzielnym spotkaniem nie mogło być najlepsze.

Ostatecznie drużyna USA pokonała Litwę 16 punktami, tak więc można uznać, że zrobili swoje, ale styl tego zwycięstwa pozostawiał wiele do życzenia. Amerykanie rozpoczęli to spotkanie od fatalnej gry w ataku. Pierwszą kwartę zakończyli mając na swoim koncie zaledwie 7 punktów, spudłowali wtedy aż 18 z 21 rzutów. Na początku drugiej kwarty sytuacja się nie poprawiła i spudłowali kolejne 5 rzutów. Dopiero później zaczęli trafiać i przejęli kontrolę nad spotkaniem. Jednak ten bardzo kiepski początek pokazał, jak dużo jeszcze im brakuje, by stać się prawdziwą potęgą. Stąd obawy przed meczem z Hiszpanią. Nawet amerykańscy eksperci zaczęli pisać, że to ich rywale są faworytami i przygotowywali się na ewentualną porażkę.

Przed niedzielnym starciem, Coach K dokonał dwóch zmian w wyjściowej piątce. Rose zastąpił Rondo, a Odom Chandlera. W meczu z Litwą, Rajon i Tyson mieli swój znaczący udział w fatalnej postawie ofensywnej drużyny na początku spotkania. Zakończyli mecz mając w sumie 2 punkty, Chandler nawet nie oddał rzutu, a Rondo trafił jeden z 3.

Mecz z Hiszpanią miał zupełnie inny przebieg niż sobotnie spotkanie z Litwą. Reprezentacja USA przez większość czasu była na prowadzeniu i dopiero w czwartej kwarcie ich rywale odrobili straty, doprowadzając do wyrównanej końcówki. Gospodarze wygrali czwartą kwartę 10 punktami i byli bardzo blisko zwycięstwa. W ostatnich sekundach Amerykanów uratował ich lider, Durant, który zablokował najpierw rzut Rubio, a chwilę później Fernandeza.

Durant był najlepszym zawodnikiem tego meczu. Nie tylko zablokował dwa rzuty, które mogły przesądzić o porażce jego drużyny, ale też zdobył 25 punktów i zebrał 10 piłek. Zagrał jak przystało na prawdziwego lidera, w ważnych momentach koledzy mogli na niego liczyć. Co ważne, wreszcie odblokował się strzelecko i trafił 9 z 16 rzutów z gry, w tym 2 na 3 za trzy. W meczu z Litwą też zdobył najwięcej punktów dla drużyny USA (15 punktów), ale trafił ledwie 4 z 14 rzutów, pudłując między innymi wszystkie 4 trójki. Wczoraj było znacznie lepiej i jeśli będzie tak grał w Turcji, poprowadzi USA do złota.

W pojedynku z Hiszpanią było także widać, kto wyrasta na drugą gwiazdę. Od początku wiadomo, że Durant to lider drużyny i postać numer jeden. Długo zastanowiono się natomiast, kto będzie tym drugim. Wczoraj był nim Rose. W końcówce zagrał bardzo dobrze, zdobył ważne punkty wchodząc pod kosz, a potem wymusił faul i trafił 2 wolne, dając drużynie punkt przewagi. Cały mecz zakończył mając 13 punktów, 4 zbiórki i 3 asysty. Ale najważniejsze jest to, że w tym decydującym momencie razem z Durantem zapewnił USA zwycięstwo. W meczu z Litwą wchodząc z ławki był mało widoczny, ale wczoraj Krzyzewski postawił na niego i to się opłaciło. Jeśli będzie tak grał w następnych spotkaniach, już niedługo nikt nie będzie miał wątpliwości, że to on jest drugą opcją w drużynie, ale musi to jeszcze potwierdzić.

Warto zauważyć, że w meczu z Hiszpanią Durant na parkiecie spędził blisko 37 minut. Ponad 30 minut grali też Rose i Odom. A dwaj pozostali starterzy, Billups i Iguodala, byli na boisku ponad 27 minut. To pokazuje, jak bardzo trener Krzyzewski chciał wygrać ten mecz. Tylko dwaj rezerwowi, Westbrook i Gay (obaj bardzo dobrze zaprezentowali się w meczu z Litwą), grali ponad 10 minut. Natomiast Love, Granger i Rondo (w meczu z Litwą był w pierwszej piątce) cały mecz przesiedzieli na ławce. Jeszcze w spotkaniu Litwą każdy miał okazję chociaż przez chwilę się pokazać, ale nie w starciu z Hiszpanią. Amerykanie byli bardzo zdeterminowani, by wygrać ten mecz, żeby podbudować się i udowodnić sobie, że są najlepsi na świecie. I fakt, że wygrali tylko jednym punktem, nie ma tu znaczenia. Skoro udało im się pokonać Hiszpanię teraz, w fazie przygotowań, w czasie Mistrzostw też sobie poradzą. Wiadomo, że jeszcze faza grupowa będzie dla USA czasem na uczenie się wspólnej gry, dostosowywaniem do zasad fiby. Dopiero gdy rozpocznie się najważniejsza część turnieju, drużyna USA ma być w najwyższej formie i pokazać, że nadal nie mają sobie równych.

Już w środę Amerykanów czeka kolejny bardzo ważny sprawdzian przed Mistrzostwami, stracie z Grecją. To też będzie trudy mecz, ale tylko takie spotkania pomogą USA z grupy świetnych zawodników jakimi dysponują, zbudować prawdziwy, zgrany zespół.

1000xNBA (16): Jordan vs. Bryant

2010-08-22T12:18:00.000+02:00

Bezpośrednie pojedynki Michaela Jordana i Kobe'go Bryanta

17.12.1996
Bulls – Lakers 129 : 123
Jordan 30pts (10/32)/ 9reb/ 3ast
Bryant 5pts (2/5)/ 1reb/ 0ast

5.02.1997
Lakers – Bulls 106 : 90
Jordan 30pts (10/24)/ 4reb/ 4ast
Bryant 5pts (2/7)/ 3reb/ 0ast

17.12.1997
Bulls – Lakers 104 : 83
Jordan 36pts (12/22)/ 5reb/ 4ast
Bryant 33pts (12/20)/ 3reb/ 2ast

1.02.1998
Lakers – Bulls 112 : 87
Jordan 31pts (11/26)/ 5reb/ 2ast
Bryant 20pts (7/16)/ 4reb/ 1ast

12.02.2002
Lakers – Wizards 103 : 94
Jordan 22pts (8/20)/ 5reb/ 6ast
Bryant 23pts (9/20)/ 11reb/ 15ast

2.04.2002
Wizards – Lakers 93 : 113
Jordan 2pts (1/5)/ 3reb/ 3ast
Bryant 14pts (6/13)/ 2reb/ 6ast

8.11.2002
Wizards – Lakers 100 : 99
Jordan 25pts (9/14)/ 3reb/ 3ast
Bryant 27pts (8/21)/ 6reb/ 4ast

28.03.2003
Lakers – Wizards 108 : 94
Jordan 23pts (10/20)/ 0reb/ 4ast
Bryant 55pts (15/29)/ 5reb/ 3ast

Zwycięzcy offseason 2010 - drużyny

2010-08-21T13:37:00.000+02:00

Heat
Bez wątpienia, najwięksi zwycięzcy tego offseason. Mają Wielką Trójkę, a do tego, udało im się zebrać całkiem niezłe wsparcie dla swoich gwiazd.

Bulls
Nie przekonali LeBrona, Wade'a, ani Bosha, choć przez długi uważani byli za faworytów. Pod tym względem, offseason nie jest dla nich sukcesem. Jednak po tym niepowodzeniu, Bulls nie załamali się i dobrze wykorzystali swoje pieniądze. Pozyskali Boozera, Brewera, Korvera, Watsona, a także Thomasa i Bogansa. Jest to grupa bardzo dobrych zawodników, którzy powinni świetnie uzupełnić ich dotychczasowy rdzeń: Rose-Noah-Deng. Podsumowując, w Chicago nie ma tych największych gwiazd, ale jest przecież Rose'a i wokół niego stworzono silną drużynę.

Warriors
~~Dokonali fantastycznej wymiany z Knicks pozyskując Davida Lee i podpisali z nim kontrakt na jedyne $80 milionów.~~ W Oakland najważniejszym wydarzeniem tego offseason była sprzedaż klubu przez Chrisa Cohana. Już w najbliższych miesiącach Warriors oficjalnie będą mieć nowych właścicieli i rozpocznie się nowy etap w ich historii. Zakończy się era Cohana, czyli 15 lat i zaledwie jeden występ w playoffs.

Lakers
Nie tak dawno temu świętowali zdobycie drugiego tytułu z rzędu. Ponownie byli najlepszą drużyną w całej lidze, a okres wakacyjny wykorzystali, by jeszcze się wzmocnić i za rok świętować po raz trzeci. W LA zatrzymali Fishera i Browna, a do składu dołożyli jeszcze dwóch świetnych role playerów, Blake'a i Barnesa.

Jazz
Stracili Boozera i wydawało się, że w przyszłym sezonie będą znacznie słabszą drużyną. Jednak bardzo szybko znaleźli dla niego świetne zastępstwo dokonując wymiany z Wolves. Nowym partnerem dla Williamsa będzie Al Jefferson. Tym samym, mają teraz młodszego o 4 lata podkoszowego, który również w swojej karierze miał już sezony ze statystykami 20-10, a do tego ma trochę niższy kontrakt. A co jeszcze bardzo istotne, dostali go właściwie za darmo.

Wizards
Po dwóch fatalnych sezonach, Wizards w końcu mieli trochę szczęścia – wylosowali jedynkę w drafcie. Wiele drużyn szykowało się na Walla, a dostali go właśnie Wizards. Dlatego mogą być bardzo zadowoleni z tego offseason.

Thunder
Dokonując transferu z Hornets w trakcie draftu, dodali do swojego zespołu kolejnego młodego zawodnika. Wybrany z jedenastką Aldrich jest środkowym, którego najbardziej im brakowało. Tym samym, Thunder konsekwentnie budują swoją siłę na młodych zawodnikach z draftu i z każdym rokiem mają coraz bardziej kompletny skład. Poza tym, podpisali przedłużenie kontraktu z Durantem, który zdecydował się zostać w Oklahomie na kolejne 5 lat, po zakończeniu następnego sezonu. Przyszłość należy do Thunder.

Hawks
Na samym początku offseason wydawało się, że Hawks skończą podobnie jak Cavs i Raptors, czyli stracą swojego lidera. Wiele drużyn szykowało się, by pozyskać Johnsona, ale ostatecznie pozostał on w Atlancie. Hawks zatrzymali swojego gwiazdora i utrzymali siłę drużyny. To jest ich sukces. Inną kwestią jest to, jak dużo zapłacili (przepłacili) żeby JJ nadal u nich grał.

Airball spod kosza: LeBron wśród przyjaciół

2010-08-20T17:42:00.001+02:00

Właściwie przez całe wakacje LeBron jest w centrum uwagi i może przydałoby się trochę odpocząć od tematu jego gry w Heat, ale cóż zrobić, znowu będzie o nim. Do kolejnego tekstu o Jamesie skłoniły mnie fragmenty jego wywiadu dla magazynu GQ, który ukarze się we wrześniowym numerze. Pojawiło się tam kilka ciekawych wypowiedzi nowego gwiazdora drużyny z Miami.

Po pierwsze, James wyobraża sobie powrót do Cavs w przyszłości, o ile kibice go tam przyjmą. Po ostatnich wydarzeniach i paleniu jego koszulek nie jest to wcale takie oczywiste. Ale z drugiej strony, gdyby znowu grał dla ich drużyny, kibice na pewno szybko zapomnieliby o przeszłości. Chociaż, tu pojawia się kolejna wypowiedź nie poprawiająca jego stosunków z kibicami z Cleveland. LeBron powiedział, że w dzieciństwie nie lubił Cleveland, jako miasta, a nawet nienawidził je i do teraz są tam ludzie, których nienawidzi. Wiąże się to z tym, że Akron to małe miasteczko, a mieszkańcy położonego 40 mil na północ, większego Cleveland czuli się od nich lepsi. Jak to bywa na całym świecie, zawsze są jakieś lokalne spory pomiędzy miastami i miasteczkami. I ci z mniejszych miejscowości, pogardzani przez tych z większych, nie pałają do siebie miłością. Jednak póki James był częścią drużyny Cleveland Cavaliers, nikt o tym głośno nie mówił. Wszystko pozostawało w Ohio, cały stan był dumny ze swojego gwiazdora, a on koncentrował się na tym, że to jego rodzinne strony, a nie, nielubiane wcześniej Cleveland. Teraz sytuacja się zmieniła i jego dom to Akron, a nie Cleveland. Do miasta, w którym grał przez 7 lat większych sentymentów jak widać nie ma.

Ile ciekawych rzeczy możemy się teraz dowiedzieć.

Chociaż, jak już wspominałem, LeBron nie ma nic przeciwko, by w przyszłości założyć jeszcze koszulkę Cavs. Może liczy, że przeniosą się z Cleveland do Akron? To z pewnością przekonałoby go do powrotu. Teraz już wiemy, że Cleveland nie było jego domem, stąd też nie było mu aż tak ciężko przenieść się na Florydę. Wielu uważa natomiast, że gdyby grał w Akron, pozostałby lojalny i nawet nie myślałby o innej drużynie. Warto przypomnieć, że swoim kibicom z Akron podziękował za wsparcie w lokalnej gazecie, wykupując całą stronę. Wcześniej, kibicom w Cleveland w podobny sposób podziękował Ilgauskas. LeBron skoncentrował się tylko na Akron i to też świadczy o tym, że Cleveland nie jest i nie było dla niego aż tak ważnym miejscem, jak jeszcze niedawno mogło się wydawać.

Poza tym, ostatnio dużo mówi się o tym, że decyzja Jamesa o wspólnej grze z Wade'm i Boshem, to chęć powrotu do sytuacji ze szkoły średniej. Z tą tezą zgadza się autor wywiadu z LeBronem dla GQ, J.R. Moehringer, w rozmowie dla TrueHoop. W szkole średniej James grał ze swoimi najlepszymi przyjaciółmi i był naprawdę szczęśliwy. W grupie przyjaciół czuł się bardzo dobrze, zwłaszcza, że miał trudną sytuację w domu. Nie znał swojego ojca, a na matkę nie zawsze mógł liczyć. Dlatego, jak mówi Moehringer, James nie tylko chce wygrywać, ale też chce być szczęśliwy, otoczony przez ludzi, na których mu zależy i którym ufa. Dwyane i Chris przede wszystkim są jego przyjaciółmi, a dopiero w dalszej kolejności super gwiazdami. To, jak wyglądały czasy LeBrona w szkole średniej, można objeżdżać w filmie dokumentalnym „More Than a Game” (jeśli jeszcze nie widzieliście, musicie szybko nadrobić zaległości). James wraz z grupą przyjaciół, w tym Dru Joyce'm, który właśnie zrezygnował z gry w Polsce, dobrze się bawił i wygrywał. Teraz ma być podobnie w Miami.

Muszę przyznać, że po tym, jak początkowo bardzo sceptycznie podchodziłem do decyzji Jamesa, obecnie coraz bardziej jestem skłonny zgodzić się z tym, że dobrze zrobił. Moda na nieustanne krytykowanie LeBrona jakoś mnie nie wciągnęła. Chociaż nie jestem jego fanem i nie zamierzam go bronić. Zwłaszcza za program „The Decision”, krytyka jak najbardziej mu się należny. Ale już z ostrymi słowami ze strony Jordana i Magica nie do końca bym się nie zgodził. Poczałkowo też wydawało mi się, że powinien zostać w Cavs i doprowadzić ich do mistrzostwa. Ale z drugiej strony, patrząc chociażby na karierę Garnetta, lojalne trzymanie się drużyny, w której rozpoczęło się karierę, nie zawsze wychodzi na dobre. Nawet jeśli gra się na najwyższym poziomie i jest się MVP.

James w Cleveland miał dobrych partnerów. Na tyle dobrych, by w sezonie zasadniczym zająć pierwsze miejsce w lidze. Ale nie na tyle dobrych, by wygrywać w playoffs. Jordan już od swojego czwartego sezonu grał wspólnie z Pippenem, który równocześnie stał się jego przyjacielem. James nie miał tak wybitnego partnera i przyjaciela u swego boku. Przez chwilę miał nim być Larry Hughes. Ale on w swojej dotychczasowej, 12-letniej karierze, tylko 5 razy zanotował średnie zdobywanych punktów na poziomie co najmniej 15. Teraz już nikt pamięta o jego dawnej świetności i ma on problemy ze znalezieniem pracy. Trudno go porównywać do Pippena. Poza tym, James przez całą karierę gra z Ilgauskasem, który nawet przeniósł się z nim do Miami. Ale trudno Big Z porównywać z Abdul-Jabbarem, którego miał Johnson. Kiedy Magic przyszedł do Lakers, Kareem już tam był, a później dołączył do nich jeszcze jeden Hall of Famer, czyli James Worthy. LeBron też miał okazję być w drużynie z przybyłym Hall of Famerem - Shaqiem, ale w momencie, gdy O'Neal jest już cieniem siebie sprzed kilku lat. Nie da się ukryć, że James nie miał tak wybitnych partnerów jak Jordan i Johnson. Nie miał też wybitnego trenera. Mike'a Browna i Phila Jacksona dzieli przepaść, a dokładnie 11 pierścieni. Brown pracował w Cavs 5 lat i jego największym sukcesem był występ w Finałach (przegranych 0-4). Podczas gdy Jackson, przez pierwsze 5 lat zdobył z Bulls 3 mistrzostwa. W Lakers był natomiast Pat Riley, który po 5 latach pracy miał 2 tytuły i 4 występy w Finałach. Dlatego trudno nie zgodzić się ze stwierdzeniem, że LeBron w Cleveland rzeczywiście nie miał wielkich perspektyw.

Jego decyzja o przejściu do Heat sprawia, że w końcu ma wielkich partnerów i teraz może pokazać, na co go stać. Nie będzie już miał wymówek. Teraz plan minimum to mistrzostwo. W Miami stworzono bardzo interesujący zespół, który z ciekawością wszyscy będziemy śledzić, by zobaczyć, jak gwiazdy będą współpracować i co razem uda im się osiągnąć. Jeśli nie stworzą dynastii, wtedy stwierdzimy, że James popełnił błąd. Ale jeśli spełnią swoje marzenia i oczekiwania, będą przez lata na samym szczycie, po zakończeniu kariery, nikt nie będzie wypominał Jamesowi tej decyzji (poza kibicami w Cleveland).

Ocenimy go po liczbie pierścieni.

For The Love of The Game

2010-08-20T09:43:00.004+02:00

For The Love of The Game from Nice Kicks on Vimeo.

Offseason 2010: zamieszania wokół Rudy'ego ciąg dalszy

2010-08-20T09:41:00.001+02:00

Fernandez został ukarany przez NBA karą $25 tysięcy za jego publiczne żądanie transferu.

W wywiadzie dla HoopsHype.com, agent Fernandeza powiedział, że jego klient może nie pojawić się na obozie przygotowawczym Blazers.

Według ESPN, GM Rich Cho odrzuca wszystkie oferty transferów. Knicks podobno proponowali w zamian Wilsona Chandlera, a Bulls i Celtics picki w pierwszej rundzie draftu w 2011. Według źródeł, również Pritchard nie zdecydował się oddać Fernandeza. Podczas draftu kilka drużyn wybierających w drugiej dziesiątce miało wtedy proponować swoje picki.

Cho powiedział Yahoo! Sports, że rozmawiał z agentem Fernandeza i bierze pod uwagę uczucia Rudy'ego, ale ostatecznie podejmie decyzję najlepszą dla Blazers. Natomiast w wywiadzie dla Oregonian stwierdził, że nie będzie zmuszany do wymiany. Nie dokona transferu, tylko dla samej wymiany. To musi być dobry transfer dla drużyny.

McMillan skarżył się ESPN, że od końca sezonu nie może skontaktować się z Fernandezem, ponieważ nie odbiera on jego telefonów. Wczoraj Oregonian podało informację, że trenerowi w końcu udało się porozmawiać z zawodnikiem. McMillan powiedział, że była to dobra rozmowa, ale nie ma pojęcia, czy Rudy pojawi się na obozie przygotowawczym. Fernandez na swoim twitterze napisał:

Zainteresowanie Fernandezem wyrazili już FC Barcelona i Panathinaikos.
_______________________________________________________________________

Jaki wpływ na decyzję Stoudemire'a o przejściu do Nowego Jorku miał Isiah Thomas? Fragment wywiadu dla New York Magazine:

Od rozpoczęcia free agency, do momentu podpisania przez ciebie kontraktu, rozmawiałeś z Thomasem?
Amare: Nie, nie rozmawiałem z nim.

Ani razu? On nie miał wpływu na twoje przyjście tutaj (NY)?
Amare: Nigdy z nim nie rozmawiałem.

Czyli, żeby było jasne, w ogóle z nim nie rozmawiałeś podczas negocjacji z Knicks?
Amare: Nie.

Warto przypomnieć, że podczas konferencji prasowej prezentującej Stoudemire'a jako nowego gracz Knicks, wymieniono Thomasa, jako osobę, która pomogła go przekonać. Na to stwierdzenie nalegał podobno James Dolan. Teraz już wiemy, jak było naprawdę.
_______________________________________________________________________
Według New York Daily News, Nuggets nie są zainteresowani propozycją Knicks, czyli Gallinari, pick w pierwszej rundzie i kończący się kontrakt Curry'ego.

Nuggets nie podejmą żadnych decyzji w sprawie Melo, dopóki nie zatrudnia nowego generalnego managera. Głównym kandydatem na to stanowisko jest David Griffin, były vice prezydent Suns. Według Denver Post, w przyszłym tygodniu Nuggets powinni poinformować, kto będzie ich nowym GM'em.
_______________________________________________________________________
Grizzlies dostają coraz więcej ofert w sprawie transferu Xaviera Henry'ego, z którym ciągle nie podpisali kontraktu.

W wywiadzie dla Memphis Commercial Appeal, właściciel Grizzlies Michael Heisley powiedział, że jego drużyna chce podpisać kontrakt z Henry'm i chce żeby grał on w Memphis. Nie zmierza natomiast dokonać transferu tylko dlatego, żeby się go pozbyć.
_______________________________________________________________________
Bucks podpisali roczny kontrakt wart $1.3 miliona z Earlem Boykinsem. Będzie on trzecim rozgrywającym w Milwaukee, gdzie grał już w trakcie sezonu 2006/07.

Bójka!

2010-08-20T00:33:00.001+02:00

...Nenad Krstić my man.

Ciekawe jakie będą konsekwencje tej bójki...

Przegrani offseason 2010 - drużyny

2010-08-19T14:46:00.001+02:00

Cavs
Cavs stracili w te wakacje dwóch zawodników, którzy byli twarzami ich drużyny. Przede wszystkim odszedł LeBron. Zawodnik, który stanowił o ich sile przez ostatnie lata. To dzięki niemu byli czołową drużyną ligi. Do Miami przeprowadził się również Ilgauskas, który w Cleveland grał od początku swojej kariery, przez 12 lat. Big Z jest rekordzistą klubu pod względem liczby rozegranych meczów, ale już tego osiągnięcia nie poprawi. Na koniec, z Cleveland odszedł także Shaq. Natomiast najlepsi nowi zawodnicy Cavs to Graham, Session i Hollins. Ostateczny bilans wygląda bardzo kiepsko – minus: LeBron, Big Z i Shaq; plus: Graham, Session i Hollins.

Nets
Do New Jersey miał przenieść się LeBron, Wade, Johnson, Boozer albo Stoudemire. Przed offseason Nets byli wręcz pewni, że przynajmniej jeden z tych gwiazdorów dołączy do ich drużyny. Skończyło się na pozyskaniu Farmara, Morrowa, Outlawa i Murphy'ego, który jest ich najlepszym nowym zawodnikiem. Jest to dość marny wynik, jak na oczekiwania, jakie mieli jeszcze dwa miesiące temu. Planowali, że rok po tym, jak byli najgorszą drużyną ligi, staną się pretendentami do tytułu. Ale po offseason muszą zweryfikować swoje plany, bo nawet wywalczyć miejsce w playoffs będzie im niezwykle trudno.

Knicks
Ostatecznie dostali więcej niż Nets, ale też nie jest to, to czego oczekiwano. Nie ma LeBrona, Bosha, ani Johnsona, jest tylko Stoudemire'a. Jeśli udałoby im się ściągnąć Melo, ten offseason przestałby być porażką, ale póki co, Knicks nie mogą być zadowoleni. Przecież trzeba pamiętać, że już od dwóch lat przygotowywali się na ten moment. Przez dwa lata nie przejmowali się wynikiem zespołu i koncentrowali na porządkowaniu składu, tylko po to, by w te wakacje pozyskać Jamesa. I wszystko na marne.

Raptors
Już przy okazji trade deadline w lutym sporo mówiło się, że Bosh nie zamierza zostać w Toronto i spekulowano nad możliwymi wymianami. Ostatecznie jednak Raptors nie zdecydowali się oddać swojego gwiazdora. Wierzyli, że uda im się go zatrzymać, ale on wybrał Miami. W rezultacie, Raptors dostali w zamian za niego tylko picki w drafcie i trade exception, znacznie mniej niż mogliby wynegocjować kilka miesięcy wcześniej dokonując transferu. Poza tym, fiaskiem zakończyło się pozyskanie przez nich Barnesa, mimo że już byli z nim dogadani, a Matt pakował walizki, by przeprowadzić się do Kanady. Do tego przepłacili młodego Johnsona. Ale w tym nie najlepszym dla nich offseason też jest coś, co im się udało - pozbyli się kontraktu Turkoglu.

Suns
Stracili Stoudmiere'a, ale w pewnym sensie na własne życzenie, ponieważ nie zamierzali mu zaproponować maksymalnego kontraktu. Nie chcieli wydać dużych pieniędzy i ryzykować, że Amare dozna kolejnej kontuzji. Z drugiej strony, przejęli ogromny kontrakt przepłaconego Turkoglu, który ma już swoje lata i znacznie obniżył loty w minionym sezonie. Hedo zamiast Amare - tak można podsumować ich offseason. Chyba trzeba przygotować się na zachód Słońc w przyszłym sezonie.

Bobcats
W tym roku, po raz pierwszy w swojej krótkiej historii, awansowali do playoffs. Jednak już kilka miesięcy po tym ważnym dla nich wydarzeniu, stracili Feltona - swojego podstawowego rozgrywającego i oddali ważnego podkoszowego, jakim był Chandler. A odpowiednich zmienników dla nich nie widać. Livingston i Dampier to znacznie za mało. Jedyne co Bobcats się udało, to podpisać nowy kontrakt z Thomasem. Ale czy wydanie na niego $40 milionów rzeczywiście jest dobrym posunięciem, okaże się w przyszłości. Poza tym, trzeba jeszcze dodać, że dwa razy próbowali pozyskać Calderona i dwa razy ostatecznie nie udało im się sfinalizować wymiany. To nie jest dla nich udany offseason i w tym momencie mają słabszą drużynę niż w zeszłym sezonie.

Nuggets
Co do Nuggets, jeszcze nie można przesądzić, że będą przegranymi tego offseason, ale obecnie wszystko na to wskazuje. Można natomiast stwierdzić, że te wakacje na pewno nie przebiegają po ich myśli. Na początku offseason zaproponowali Anthony'emu przedłużenie kontraktu i maksymalne pieniądze. Jeszcze w czerwcu mówili, że nawet gdyby nie przyjął ich oferty, nie wytransferują go. Ale wtedy wszyscy spodziewali się, że Melo zostanie w Denver. Teraz sytuacja się zmieniła i mimo że Nuggets jeszcze nie stracili swojego gwiazdora, to fakt, że już od 2 miesięcy nie przyjął on ich propozycji, pokazuje, że są tego bliscy. Jeśli nie teraz, to za rok Melo odejdzie, a oni pozostaną bez swojego gwiazdora, tak jak Cavs i Raptors.

Offseason 2010: Fernandez nie chce grać w NBA?

2010-08-19T08:27:00.000+02:00

Agent Rudy'ego Fernandeza powiedział, że jego klient nie chce wracać do NBA. Hiszpan chce grać w Europie. Podobno jest nawet skłonny przeczekać i nie grać przez 2 lata kontraktu, jakie wiążą go z Blazers.

GM Blazers, Rich Cho powiedział, że rozmawiał z kilkoma drużynami, rozważał kilka możliwych transferów, ale żaden z nich nie miał sensu dla Blazers.

[Nie wyobrażam sobie żeby taki scenariusz był możliwy i Rudy nie grał, tylko dlatego, że nie może się dogadać z Blazers. To zagranie agenta ma zapewne pokazać ich determinację i zmusić drużynę z Portland do transferu. Blazers nie mają liczyć na to, że uda im się jakoś przekonać Fernandeza do gry dla nich w kolejnym sezonie.]
__________________________________________________________________________
Chris Mannix ze Sports Illustrated napisał, że poza Knicks, Anthony jest również otwarty na grę i podpisanie długoletniego kontrakt w Rockets albo Nets.

GM Magic, Otis Smith powiedział, że nie rozmawiał z Nuggets w sprawie Melo.
__________________________________________________________________________
Marc Stein z ESPN donosi, że trzy drużyny starają się o Luisa Amundsona – Warriors, Hornets i Pacers. Wszystko wskazuje, że po długim oczekiwaniu na nowy kontrakt, byłby rezerwowy Suns w końcu go dostanie.
__________________________________________________________________________
Christopher Reina z RealGM podał informację, że Hawks skontaktowali się z Earlem Boykinsem. Jest on jednym z kilku weteranów na pozycję numer jeden, którzy ciągle pozostają bez kontraktu. Pozostali to Earl Watson, Jannero Pargo i Rafer Alston.

Jednak Michael Cunningham z Atlanta Journal-Constitution napisał, że według jego informacji, Hawks nie są zainteresowani dodaniem do składu kolejnego rozgrywającego.
__________________________________________________________________________
Adonal Foyle zdecydował się zakończyć karierę. Foyle ma 35 lat, a poprzednie rozgrywki stracił z powodu kontuzji prawego kolana. W związku z przejściem na emeryturę, Foyle zamierza zrezygnować z pozycji vice prezydenta związku zawodników (NBAP). Magic natomiast mają wolne stanowisko Director of Player Development i bardzo możliwe, że zaproponują je właśnie Foyle'owi.
__________________________________________________________________________
Leandro Barbosa w wywiadzie dla Dime powiedział, że po sezonie poprosił Suns o transfer. W Phoenix nie dostawał tyle minut gry, ile oczekiwał, dlatego chciał zmienić barwy klubowe.
__________________________________________________________________________
Sean Williams, zwolniony w trakcie minionego sezonu z Nets, prawdopodobnie przeniesie się do Izraela. Podobno jest bliski porozumienia z drużyną Hapoel Jerusalem.

Natomiast Travis Diener po 5 latach gry w NBA przeprowadza się do Włoch, gdzie będzie grał dla Dinamo Sassari.

Na stary kontynent wybiera się również Nathan Jawai, który w NBA spędził dwa lata. W przyszłym sezonie będzie zawodnikiem drużyny Parizan Blegrad.

Oczami kibica

2010-08-19T01:02:00.000+02:00

Polska - Gruzja 67:58 (12:8, 23:17, 12:11, 20:22)

Dziś troszkę inaczej o wygranym, a jakże, meczu Polaków. A dlaczego? To wyjaśni się później. Znów pojechałem na mecz kadry. Standardowo pół godziny wyjeżdżałem z Warszawy (korek w stronę Janek), dalsza droga już bez jakichkolwiek korków, wypadków, więc udało mi się, wcześniej niż zakładałem ja i mój GPS, dojechać do Łodzi, na 19:30. Do meczu 45 minut, więc sobie myślę, że spokojnie kupię bilety w kasie i zdążę jeszcze na koniec rozgrzewki.

I tu zdziwienie, kolejka do kasy była dłuuuuuga. Stanąłem grzecznie na jej końcu. W oczekiwaniu na kupno upragnionych biletów, dotarło do mnie parę rzeczy. Pierwszą z nich było to, że działała jedna, słownie JEDNA kasa! Ludzi czekających na zakup setki, a tam zaledwie jedna pani siedzi i sprzedaje te bilety. Czekających za mną coraz więcej, a my powoli, powolutku przesuwamy się w stronę kas. Dlaczego? Bo ja tak to w Polsce, cwaniaczki (większość to ogoleni na łyso, groźnie łypiący, młodzi, często rzucającymi słowami na k... i ch..., mocno "pachnący" procentowymi napojami) wpychali się do kolejki tuz przed samym okienkiem. Na jakiekolwiek uwagi reagowali bardzo agresywnie. Ochrony nie widać. I jak Ci młodzi już się dopchali do kasy, kupowali +20 biletów. Dla kogo? Dla kolegów, dla kolejnych nieuczciwych ludzi, nie chcących stać w kolejce. Słuchając przekleństw, zapewnień, że są prawdziwymi kibicami ŁKS-u, utarczek słownych, próśb, bym kupił bilety 10 osobom, spędziłem godzinę. W końcu udało mi się kupić! 3 bilety moje, idziemy zająć miejsce.

Pędzę na złamanie karku, przecież pierwsza kwarta minęła. Wchodzę na wyższe sektory, szukam rzędu, mam! W tym momencie spojrzało na mnie z tego rzędu 5 miłych, łysych panów. Pierwszymi ich słowami była jakże słodkie "I co mnie k.... obchodzi, że masz bilety?". Na całe szczęście to nie były te miejsca. przechodzę paręnaście miejsc w lewo, i na moich miejscach widzę opaloną blondynkę i dwóch wyglądających jak przyjaciele Rysia Peji znajomych. Wymiana zdań, brak reakcji z ich strony, dopiero na słowo ochrona zareagowali. Nie obyło się bez ciepłych słów na do widzenia od tej młodej Pani. Ech, Polska. Ale ostatecznie jestem na swoim miejscu na meczu Polska-Gruzja!

O meczu napisano już wiele, a ja zrezygnowany po staniu w kolejce zrezygnowałem z pisania paru słów o meczu z perspektywy blogera. Dziś piszę jako kibic polskiej reprezentacji. Polacy w momencie mojego wejścia wygrywali, i tak już zostało do końca, graliśmy mocno w obronie, co mi się osobiście podobało. Przez cały mecz drażnił mnie ten Pan z mikrofonem (kto mu go dał?), który nie nadaje się do prowadzenia meczy koszykarzy. Na krzyż krzyczał do mikrofonu: "Polska! Dum-dum-dum. Polska!" i "Kto wygra mecz?". Słabo. Pomysł z kibicami ŁKS-u to jakiś pomysł, słabo realizowany. Trzeba pochwalić ich za kulturalny doping, duże chęci, parę fajnych pomysłów, ale zdawali się ginąć gdzieś w tłumie okrzyków spikera i trąbek. Co zapamiętam z meczu? Zaprzepaszczoną szansę Polski na wygranie więcej niż 19 punktami oraz coraz śmielszego Berishę (nie będę wspominał o Lampe, gra świetnie).

Po perypetiach w Łodzi zastanawiam się, czy jechać do Katowic. Jeśli pojadę na mecz, to tylko z wcześniej kupionym biletem na miejsca na samym dole. A tak niewiele starczy, wynajęcie jeszcze paru osób do dystrybucji biletów, wynajęcie kilku panów w rozmiarach 2m x 2m do pilnowania kas i postawienie barierek. No i większa kontrola sektorów górnych. Mnie nie zniechęci ta przygoda w Łodzi do chodzenia na mecze kadry. Ale ilu takich będzie, i jakie straty poniósł związek (chociażby czysto finansowe)?

Zawodnicy NBA w eliminacjach:

Grupa A

Łotwa - Czarnogóra 84:90

Zawodnik Minnesoty Timberwolves, Nikola Peković, pomógł swojej reprezentacji w odniesieniu sukcesu notując w 21 minut 16 punktów i 6 zbiórek.

Izrael - Włochy 76:81

Dobry występ Omriego Casspiego (20 pkt, 10 zb) nie pomógł zwyciężyć na własnym terenie reprezentacji Izraela. To dzięki dwóm graczom z NBA, Włosi wyrwali zwycięstwo w Tel Awiwie. Marco Belinelli (14 pkt, 8 zb, 6 as) oraz Andrea Bargnani (26 pkt, 5 zb, 2 bl) łącznie zdobyli prawie połowę punktów swojego zespołu.

Grupa B

Macedonia - Ukraina 71:55

Jedyny już Ukrainiec w NBA, Kyrylo Fesenko (Pecherov podpisał kontrakt w Europie) w zaledwie 14 minut zdobył 5 punktów i 4 zbiórki.

Wielka Brytania - Węgry 66:64

Mimo ambitnej pogoni Madziarów w czwartej kwarcie to zespół Luola Denga był górą. Gracz Byków zanotował przeciętne jak dla niego 15 punktów, 4 zbiórki i 4 asysty. Godny podkreślenia jest występ byłego już gracza NBA, Popsa Mensah-Bonsu, który zanotował pokaźne double-double (15 pkt, 17 zb)

Airball spod kosza: teraz czas na Melo

2010-08-18T11:36:00.000+02:00

Po sezonie 2010/11 Anthony może zrezygnować z ostatniego roku dotychczasowej umowy i zostać wolnym agentem. Wtedy może opuścić Denver i w równinie wielkim stylu jak LeBron, zmienić barwy klubowe, łącząc swoje siły z inną gwiazdą. Te wakacje należały do LeBrona, D-Wade'a i Bosha, przyszłe mógłby należeć do Melo. Ale jest coraz bardziej prawdopodobne, że na jego przeprowadzkę nie będziemy musieli czekać aż rok. Wszystko wskazuje na to, że już w najbliższym czasie, najpóźniej w trakcie nadchodzącego sezonu, Anthony zabierze „swoje talenty” z Denver.

Jeszcze zanim mieliśmy okazje doświadczyć okresu free agency 2010, zanim obejrzeliśmy fascynujący i trzymający w napięciu The Decision, zanim uświadomiliśmy sobie, że trzy wielkie gwiazdy będą grać razem, Nuggets rozpoczęli starania o zatrzymanie u siebie Melo na dłużej. Na początku offseason zaproponowali swojemu gwiazdorowi przedłużenie kontraktu o 3 lata za $65 milionów. Jest to maksimum, jakie mogli mu dać i nie ma wątpliwości, że roczne zarobki na poziomie $21.5 milionów nie są tu kwestią sporną. Gdyby Anthony wiązał swoją przyszłość z Denver, bez wahania podpisałby tą umowę. Ale mamy już drugą połowę sierpnia, a Nuggets ciągle czekają na jego decyzję (może będzie The Decision 2?). Czy przyjmie ich ofertę, czy za rok będzie próbował swoich sił na wolnym rynku?

Jeszcze kilka tygodni temu kibice drużyny z Colorado mogli mieć nadzieję, że Melo na razie koncentruje się na swoim ślubie, obserwuje co wydarzy się podczas free agency, czeka na informację, czy po chorobie wróci trener Karl, a ostatecznie i tak pozostanie zawodnikiem Nuggets. Jednak w tym momencie, jest to coraz mniej prawdopodobne. Skoro ciągle nie wziął ogromnych pieniędzy jakie mu oferują, coś musi być na rzeczy. Tym sposobem, kolejna wielka gwiazda w te wakacje jest przedmiotem plotek transferowych. Kiedy wiedzieliśmy już, że w Miami będzie Wielka Trójka, usłyszeliśmy, że o wspólnej grze marzą też Amare, CP3 i Melo. Następnie przeszliśmy krótki, ale intensywny okres spekulacji na temat przyszłości Paula. Póki co wszystko ucichło i przynajmniej na razie, Chris zostaje w Nowym Orleanie. Tym czasem na pierwszy plan wysunął się Anthony. W ostatnich dniach kilka źródeł podało, że chce on odejść z Denver i to jak najszybciej.

Teoretycznie, po informacji, że Anthony chce przejść do innej drużyny, powinniśmy czekać na przyszły offseason, kiedy będzie on wolnym agentem. Ale wiadomo, że jeśli naprawdę nie będzie chciał zostać w Denver, to zmieni barwy klubowe na długo przed przyszłorocznymi wakacjami. Nuggets już podobno rozważają możliwości jego transferu. Oczywiście mogą jeszcze przekonać go do pozostania, tak jak to udało się Hornets w przypadku Paula. Jednak ta sytuacja znacząco różni się od tej w Nowym Orleanie. Anthony ma kończący się kontrakt i jego groźba odejścia jest o wiele bardziej realna. Chris mógł tylko domagać się transferu, Melo najwyższej poczeka rok i odejdzie, pozostawiając Nuggets bez niczego. Dlatego, jeśli będzie chciał się przenieść do innej drużyny, Nuggets wytransferują go, by dostać coś w zamian. Chociażby młodego Gallinari'ego i kończący się kontrakt Curry'ego, co podobno proponują im Knicks.

Pozostaje jedynie kwestia pieniędzy i kontraktu Anthony'ego. Melo jest w o tyle niekomfortowej sytuacji, że za rok kończy się umowa pomiędzy ligą a związkiem zawodników. A wraz z nową, zmienią się warunki kontraktów i maksymalne sumy, jakie zawodnicy mogą zarobić. I jest właściwie pewne, że warunki zmienią się na niekorzyść zawodników. W efekcie, za rok Melo nie będzie mógł już liczyć na zarobki rzędu $21.5 milionów za sezon. Dlatego ma spory dylemat. Z jednej strony chce opuścić Denver, z drugiej chce pieniędzy, które oni mu dają.

Jednym z rozwiązań mogłoby być podpisanie kontraktu z Nuggets i równoczesne przekonanie ich do transferu, czyli coś w stylu sign-and-trade. Ale jaki interes mieliby w tym Nuggets? Jeśli podpisałby z nimi kontrakt, nie mógłby już grozić tym, że zaraz będzie wolnym agentem i odejdzie. Innym wyjściem miałaby być wymiana do innej drużyny w trakcie sezonu, by po przeprowadzce Melo mógł przedłużyć umowę z nowym zespołem, jeszcze na starych zasadach. Pewne jest jedno - Anthony nie chce czekać na nowy kontrakt do przyszłych wakacji. Dlatego, jeśli będzie zdeterminowany żeby odjeść z Nuggets, to stanie się to najpóźniej przed trade deadline.

Celem Anthony'ego ma być przede wszystkim Nowy Jork, ale według ostatnich doniesień na liście drużyn, do których chciałby trafić są także Magic. Knicks już rozpoczęli przygotowywania, by zaproponować Nuggets korzystną ofertę i przekonać ich do transferu. Będąc w Knicks, Melo znalazłby się w centrum wielkiego rynku, jakim jest Nowy Jork i mógłby rozbudować swój wizerunek gwiazdy. Niestety dla niego, w tym momencie mało prawdopodobna wydaje się perspektywa Wielkiej Trójki z Amare'm i Chrisem. Paul jak na razie zostaje w Hornets i najszybciej mógłby zmienić plany za 2 lata, kiedy będzie wolnym agentem. A połączenie sił z samym Stoudemire'm nie zagwarantuje Melo sukcesów, więcej osiągnie zostając z Billuspem. Ale w Knicks mają plan B, jakim jest Tony Parker. O rozgrywającym Spurs znowu dużo się mówi, po tym jak jego żona powiedziała, że chciałby on grać w Knicks. Parker za rok będzie wolnym agentem i mógłby przeprowadzić się do Nowego Jorku. W ten sposób w sezonie 2011/12 byłaby kolejna Wielka Trójka: Melo-Amare-Tony. To już byłoby coś. Może nie na tle silny tercet, by zagrozić Trójce z Miami, ale byliby liczącą się drużyną.

W teorii wszystko wygląda dobrze, ale nie można pominąć sytuacji, która miała miejsce nie tak dawno temu, czyli nieudanego powrotu Thomasa do Knicks. To pokazało, że relacja Dolana z Thomasem jest na tyle silna, że właściciel klubu z NY nie przejmuje się nieudolnością swojego przyjaciela i jest w stanie ponownie oddać klub w jego ręce. Jeśli Dolan uwierzy, że Isiah pomógł ściągnąć Melo czy Parkera, zrobi go GM'em, a wtedy nawet Wielka Trójka nie pomoże Knicks. Pod rządami Thomasa drużyna do niczego nie dojdzie, nawet z gwiazdami w składzie. Dlatego poważnie zastanowiłbym się na miejscu Melo, czy rzeczywiście warto pchać się do Nowego Jorku. Już znacznie bardziej rozsądna wydaje się być przeprowadzka do Orlando i duet z Howardem.

Zobaczymy co z tego wyjdzie, może zakończy się tylko na spekulacjach, tak jak w przypadku CP3. Tym bardziej, że Melo w Denver jest w znacznie lepszej sytuacji niż Paul w Nowym Orleanie. Jego Nuggets przez ostatnie 3 lata za każdym razem odnotowywali co najmniej 50 zwycięstw, a rok temu awansowali do finału zachodu, gdzie po wyrównanej walce przegrali z przyszłymi mistrzami. W ostatnich playoffs było znacznie gorzej, ale musieli radzić sobie bez trenera Karla, Martin nie był w pełni zdrowia, a na koniec wypadł Nene. Poza tym, Anthony ma już wybitnego partnera, jakim jest Billups. Co prawda ma on prawie 34 lata, ale gra na bardzo wysokim poziomie o czym świadczy chociażby fakt, że w minionym sezonie odnotował rekordową w swojej karierze średnią zdobywanych punktów. A do tego, ma mistrzowskie doświadczenie i potrafi poprowadzić drużynę w ważnych meczach. Może Nuggets nie są w tym momencie drużyną na miarę tytułu, ale są znaczącą siłą na zachodzie. Są w znacznie lepszej sytuacji niż Hornets. Chociaż z drugiej strony, nie można zapomnieć, że w Nuggets nie ma już Marka Warkentiena. Człowieka, który tworzył silny skład drużyny w ostatnich latach, który oddał Iversona pozyskując w zamian Billupsa. Nie wiadomo dlaczego, ale nie przedłużono z nim kontraktu. Teraz w Denver szukają nowego generalnego managera. Może mają nadzieję, że tak jak Dell Demps po przyjściu do Hornets przekonał Paula do pozostania, tak ich nowy GM przekona Melo?

Plotki transferowe: Anthony odejdzie z Nuggets?

2010-08-17T09:27:00.000+02:00

Według Rica Buchera z ESPN, wszystkie znaki wskazują na nieuchronny „rozwód” pomiędzy Anthony'm i Nuggets. Podobno nie jest to już kwestia czy Melo opuści Denver, ale kiedy.

Na początku offseason Nuggets zaproponowali mu przedłużenie kontraktu o 3 lata za $65 milionów. Teraz, według Buchera, Melo zastanawia się nad dwoma rozwiązaniami. Albo może przyjąć tą propozycję, a następnie przekonać swoją drużynę do wytransferowania go. Albo może zrezygnować z tej oferty i zmusić Nuggets do transferu, ponieważ będą oni woleli dostać coś w zamian, zamiast w przyszłe wakacje stracić swoją gwiazdę za nic.
_________________________________________________________________________

Jak podaje David Aldridge z TNT, Grizzlies i Xavier Henry ciągle nie doszli do porozumienia w sprawie kontraktu. Grizzlies proponują swojemu debiutantowi $1,683,500 w przyszłym sezonie plus możliwość zarobienia dodatkowych $333,700, jeśli rozegra określoną liczbę minut. Jednak agent Henry'ego, Arn Tellem nie chce się na to zgodzić i chce gwarantowanej sumy ponad $2 milionów dla swojego klienta.

Przyjmując propozycję Grizzlies, pieniądze z niegwarantowanego bonusu nie są dużą sumą w pierwszym roku. Jednak przez 4 lata trwania umowy debiutanckiej, bonusy wyniosłyby łącznie $1.619 miliona. Jest to już dość pokaźna suma, dlatego jest o co walczyć.

Aldridge zwraca także uwagę na to, że Grizzlies nie mogą lekceważyć agenta Henry'ego. Ponieważ Tellem jest jednym z najpotężniejszych agentów w lidze, reprezentuje wielu zawodników w tym Pau Gasola, Joe Johnsona, Brandona Roy'a, Derricka Rose'a czy Tyreke Evansa, a także grającego w Memphis Marca Gasola. Grizzlies grając twardo, ostatecznie mogą wygrać ten pojedynek, ale równocześnie mogą stracić znacznie więcej, narażając się potężnemu agentowi.
_________________________________________________________________________
Podczas niedzielnego meczu towarzyskiego pomiędzy reprezentacjami USA i Francji, wśród publiczności znaleźli się między innymi Tony Parker z żoną Evą Longorią. Na pytanie dziennikarzy, czy Tony chciałby grać w Knicks, Longoria odpowiedziała „tak”. I znowu pojawiło się wiele spekulacji na temat przeprowadzki Parkera do Nowego Jorku.
_________________________________________________________________________
Jerry West w jednym z wywiadów powiedział, że gdyby dostał ciekawą propozycję pracy, chętnie wróciłby do NBA. Jednak nie widzi siebie już w roli GM'a, ale bardziej jako konsultanta. West był prawie pewnym kandydatem do pracy w kierownictwie Warriors, gdyby klub z Oakland kupił jego przyjaciel Larry Ellison, który przez długi czas był faworytem do przejęcia drużyny.
_________________________________________________________________________
Według ostatnich doniesień, bank zajmujący się sprzedażą Detroit Pistons i Palace Sports & Entertainment Inc. szuka oferty w granicach $500 milionów. Jednak według wielu ekspertów, jest to wygórowana cena. Forbes wycenił Pistons na $479 milionów, ale zła sytuacja ekonomiczna w stanie Michigan obniża wartość klubu.
_________________________________________________________________________
Oleksiy Pecherov po 3 latach mało owocnej gry w NBA, wraca do Europy. Podpisał kontrakt z drużyną Armani Jeans Mediolan.

Problemy z prawem

2010-08-17T08:08:00.000+02:00

W 2006 roku Pacers wytransferowali Artesta i pozbyli się najbardziej kłopotliwego zawodnika, z którym problemy były na boisku i poza nim. Teraz tamte czasy mogą im się przypomnieć, dzięki Lance'owi Stephensonowi, którego niecałe 2 miesiące temu wybrali w drugiej rundzie draftu (nr 40). 19-letni Stephenson w niedzielę został aresztowany za pobicie swojej dziewczyny.

Zdarzenie miało miejsce w Nowym Jorku. Stephenson miał czekać na swoją dziewczynę, Jasmine Williams, przed jej mieszkaniem. Kiedy przyszła ze swoimi dwiema koleżankami, Lance krzyknął do niej - "Are you kidding me?" i zepchnął ją ze schodów. Jednak na tym się nie zakończyło. Kiedy jego dziewczyna leżała na dole schodów, młody zawodnik Pacers chwycił ją za głowę i uderzył nią o dolny schodek. Williams doznała urazu głowy i pleców, a także możliwe, że uszkodzenia szyi. Po pojawieniu się policji, Stephenson twierdził, że jego dziewczyna spadła ze schodów. Adwokat zawodnika powiedział, że jego klient ani celowo, ani w żaden inny sposób nie skrzywdził dziewczyny. Zarzuty wobec Stephensona są poważne, ale został on zwolniony z aresztu.

Jedna z koleżanek Jasmine, powiedziała, że powodem awantury było to, że nie odbierała ona telefonów Lance'a. Podobno to nie pierwszy raz, kiedy Stephenson zaatakował swoją dziewczynę i równocześnie matkę swojego dziecka. Jednak wcześniej rodzice dziewczyny nie powiadomili o tym policji, żeby nie zagrozić karierze zawodnika. Poza tym, trzeba dodać, że 2 lata temu Stephenson był już aresztowany i oskarżony o zakłócenia porządku.

Jeszcze nie zaczął kariery w NBA, a już są z nim poważne problemy.

Problemy z prawem ma także Udonis Haslem, który został oskarżony o posiadanie marihuany. W niedzielę wieczorem samochód Haslema został zatrzymany za przekroczenie prędkości. Po zatrzymaniu, policja przeszukała jego Mercedesa i znalazła w nim marihuanę schowaną w walizce pod siedzeniem kierowcy, a także w torbie znajdującej się w innym miejscu. Haslem jechał razem z niejakim Antwainem Flemingiem, który powiedział policji, że marihuana należy do niego. Obu zostały postawione zarzuty posiadania narkotyków. Haslemowi zarzucono posiadanie ponad 20 gramów marihuany, jego pasażerowi mniej niż 20 gramów. Adwokat zawodnika Heat powiedział, że jest pewien, że jego klient zostanie oczyszczony z zarzutów, ponieważ Fleming przyznał się do posiadania marihuany, natomiast Udonis o niej nie wiedział. Poza tym, Haslem w samochodzie miał również broń, ale na szczęście, w odróżnieniu od Arenasa, posiada ją legalnie.

Zwycięzcy offseason 2010 - zawodnicy

2010-08-16T16:43:00.000+02:00

Ostatnio było o największych przegranych tegorocznego offseason, teraz przyszedł czas na tych zawodników, którzy najwięcej zyskali w te wakacje.

Al Jefferson
Został oddany z najgorszej drużyny zachodu, do czołowej ekipy tej konferencji i nawet nie musiał domagać się transferu. W Minnesocie nie miał szans na playoffs jeszcze przez kilka najbliższych lat, natomiast w Jazz wreszcie będzie mógł poczuć smak zwycięstw. Sam Jefferson najlepiej skomentował ten transfer - „To jakby przesiąść się z Toyoty do Bentley'a”.

Joe Johnson
Dostał maksymalny kontrakt, największy w tegorocznym offseason. Czego więcej można chcieć?

James & Wade & Bosh
Ten offseason to był ich czas, tak jak chcieli. Uwaga wszystkich była skupiona na nich, a oni zrobili swoje show i ostatecznie wylądowali w Miami. Stworzyli Wielką Trójkę i sprawili, że przez najbliższe lata Heat będą jedną z najpopularniejszych drużyn w lidze. Teraz tylko pozostaje im potwierdzić, że wspólnie są w stanie stworzyć mistrzowską dynastię.

Amare Stoudemire
Dostał maksymalny kontrakt od Knicks, czyli to, czego chciał. Do tego, jest obecnie jedyną gwiazdą drużyny, tym samym, jest największą gwiazdą koszykarskiej części Nowego Jorku. W najbliższym sezonie to on będzie w centrum uwagi w Madison Square Garden.

David Lee
Podpisał z Warriors kontrakt wart $80 milionów za 6 lat gry. Do tego, trafił do drużyny, w której będzie mógł skupić się na swoich silnych stronach, zdobywaniu punktów i zbieraniu piłek. Natomiast nie będzie musiał się przejmować swoją słabą grą w defensywie.

Darren Collison
W Indianie dostanie pozycję pierwszego rozgrywającego. Będzie dużo grał, co pomoże mu się rozwijać. W Nowym Orleanie utknąłby za Paulem i musiał zadowolić znacznie mniejszą liczbą minut.

Wesley Matthews
Matthews w tym offseason dostał najwyższą podwyżkę. W zeszłym sezonie zarabiał gorsze, jak na realia NBA. Natomiast w przyszłym roku za grę w Blazers dostanie aż $9 z $33 milionów zapisanych w 5-letnim kontrakcie. W minionych rozgrywkach pokazał, że pominięcie go w drafcie było błędem i teraz może cieszyć się, że zarobi znacznie więcej niż pozostali drugoroczniacy, których obowiązują debiutanckie umowy.

Rudy Gay
Dostał $82 miliony za 5 lat i to w Memphis, gdzie bardzo niechętnie wydają pieniądze.

Trevor Ariza
W przyszłym sezonie jego rola w Rockets miała zostać zmniejszona, na szczęście dla niego trafił do Hornets, gdzie ma być drugą gwiazdą zespołu. Czy podoła temu zadaniu? Zobaczymy. Ale na pewno będzie dużo grał i będzie mógł kończyć wiele akcji.

Samuel Dalembert & Andres Nocioni
Obaj chcieli zmienić barwy klubowe i obaj już od dawna czekali na transfer. W końcu się udało. Zamienili się drużynami i teraz mogą rozpocząć nowy etap swojej kariery.

Hedo Turkoglu
Wydawało się, że Raptors nie będą w stanie go wytransferować i będzie musiał pogodzić się pozostaniem w Toronto. A jednak, udało mu się uciec z Kanady i trafił do Suns. W Arizonie ma znacznie lepszych partnerów i lepsze perspektywy. A co najwierniejsze, tutaj wiekowi zawodnicy, tacy jak on, wyjątkowo dobrze się trzymają i unikają kontuzji. To idealne miejsce dla zawodnika w tym wieku, który chce pokazać, że jeszcze może grać na wysokim poziomie.

Kevin Durant
Nie był wolnym agentem i nie będzie nim też w najbliższych latach, ponieważ podpisał przedłużenie kontraktu z Thunder. Dostanie $86 milionów za 5 lat gry. Są to pieniądze, na które w pełni zasługuje. Zdecydował się pozostać w drużynie, której jest liderem i którą już wkrótce może wprowadzić na szczyt NBA. I co najważniejsze, żeby podpisać tą umowę i pozostać w Oklahomie nie musiał robić show, nie musiał tygodniami się zastanawiać czy ogłaszać swojej decyzji w specjalnym programie. Takich gwiazdorów trzeba cenić, ponieważ skupiają na sobie uwagę poprzez to, co prezentują na parkiecie, a nie robią dodatkowo zamieszania wokół siebie poza nim.

Amir Johnson, Darko Milicic, Johan Petro
Dostali odpowiednio $34 miliony za 5 lat, $20 za 4 i $10 za 3. Dla każdego z nich, te pieniądze są znacznie na wyrost, biorąc pod uwagę to, co prezentowali dotychczas na parkietach. Mają jednak szczęście, że dysponują dobrymi warunkami fizycznymi, są młodzi i jako wysocy, zostali przepłaceni. Dzięki temu, mogą teraz cieszyć się z dużych kontraktów.

Plotki transferowe: Melo się nie spieszy

2010-08-16T08:58:00.000+02:00

Anthony i Nuggets nie mają wyznaczonego żadnego terminu, w którym Melo miałby zadecydować czy przyjmuję ofertę przedłużenia kontraktu czy nie. Anthony powiedział, że jeszcze nie wie co zrobi, ale w najbliższym czasie nie zamierza podejmować decyzji.

Jeśli Anthony nie przedłuży umowy z Nuggets, w przyszłorocznym offseason na celowniku będą go mieć nie tylko Knicks, ale i Nets. Drużynie z New Jersey w pozyskaniu Melo ma pomóc niedawne przejęcie kończącego się kontraktu Murphy'ego. Dzięki temu, w przyszłym offseason będą mieć $20 milionów na wzmocnienia.
________________________________________________________________________
Danny Granger powiedział, że rozmawiał z kierownictwem klubu i Pacers jeszcze nie zakończyli swoich ruchów transferowych. Mają starć się pozyskać zawodnika podkoszowego, w miejsce oddanego niedawno Murphy'ego.

TJ Ford odrzucił propozycję wykupienia kontraktu. Pacers chcieli zapłacić mu $5 milionów z $8.5, jakie ma zapisane w kontrakcie.
________________________________________________________________________
Magic Johnson jest zainteresowany włączeniem się do grupy inwestorów, która chce kupić Pistons, z jego rodzinnego Michigan. Magic obecnie jest mniejszościowym właścicielem Lakers (ma około 5% udziałów), a ostatnio był w grupie, która starała się kupić Warriors.

Pistons chciałby także kupić były prezydent Rockets George Postolos, który nie tak dawno temu przegrał z Michaelem Jordanem wyścig o przejęcie Bobcats.
________________________________________________________________________
Już jakiś czas temu pojawiła się informacja, że Jannero Pargo porozumiał się z Warriors. Miał podpisać 2-letni kontrakt wart $2.4 milionów. Ale jak podaje Contra Costa Times, kontrakt nie został podpisany, a Warriors na razie czekają, żeby zobaczyć co się wydarzy. Mają nadzieję, że wkrótce zawodnicy pozostający na rynku zmniejszą swoje wymagania finansowe. W Golden State są zainteresowani między innymi Earlem Watsonem.
________________________________________________________________________
Według New York Daily News, Thomas wróci do Knicks po zakończeniu następnego sezonu i pracy na uniwersytecie. Thomas miałby dostać pozycję konsultanta, której nie mógł przyjąć w tym roku ze względu na złamie przepisów NBA. Według źródeł zbliżonych do sytuacji, Thomas jest jednym z najlepszych przyjaciół Jamesa Dolana, dlatego jest wręcz przesądzone, że ponownie zobaczymy go w Knicks. Poza tym, Dolan do końca marca musi zadecydować, czy przedłuży o kolejny rok kontrakt Walsha i mimo świetnej pracy jaką wykonał, wcale nie jest pewne, że pozostanie on w NY.
________________________________________________________________________
Już drugi raz w tym offseason Bobcats byli bliscy pozyskania Jose Calderona, ale transfer ponownie nie doszedł do skutku. David Aldridge z TNT podał, że Bobcats i Raptors mieli włączyć się w wymianę, która ostatecznie zakończyła się na 4 drużynach (Hornets, Rockets, Pacers i Nets). Bobcats mieli wysłać kontrakt Dampiera do Pacers, którzy mieli oddać Forda do Raptors, a Calderon miał trafić do Charlotte.

Belgia rozbita

2010-08-16T01:25:00.001+02:00

Polska - Belgia 93:73 (26:24, 25:20, 20:8, 22:21)

W Atlas Arena w Łodzi podejmowaliśmy lidera swojej grupy, niepokonaną dotąd Belgię. Bałem się, że ten mecz przegramy. Naprawdę. Udało mi się kupić bilety na to spotkanie, wsiadłem w samochód, i już o 19 byłem pod halą. Chciałem na żywo zobaczyć grę Maćka Lampego. Nie pożałowałem. No ale nie o tym chciałem wspomnieć. Co mnie zaskoczyło, to cena biletów! Ja z legitymacją zapłaciłem 5 złotych, i choć związek bardzo się starał rozprowadzić wszystkie bilety (np. do WOZKosz wysłano masę darmowych biletów, prezes Ludwiczuk na mecz zaprosił kilkaset kibiców ŁKS-u Łódź), nie udało się zapełnić hali (6800 miejsc zajętych na około 13 tysięcy). Samemu chyba postaram się jeździć na mecze kadry jak najczęściej.

Polski zespół wyraźnie wyszedł z jednym celem na boisko. W ataku dogrywać jak najwięcej piłek pod kosz. Efekt? Na 26 punktów 24 zdobył duet Lampe&Gortat (2 pkt dołożył Berisha). Wreszcie daliśmy pograć 1 na 1 naszym dwóm gwiazdom. I o to chodziło. W obronie mimo to nie graliśmy agresywnie, Belgowie wykorzystywali złą rotację w naszym zespole, brak komunikacji (po ruchu bądź zasłonie) oraz ogrywali Gortata na pick'n'rollach. Druga kwarta to dość podobny obraz naszego zespołu w obronie. Nadal za dużo było łatwych pozycji Belgów. Griszczuk starał się dać odpocząć naszemu podkoszowemu duetowi, przez co nawet przez chwilę na parkiecie był line-up: Koszarek-Chanas-Majewski-Dylewicz-Hrycaniuk. Wynik do przerwy mimo to był nadal na styku, i wszystko mogło się wydarzyć. I tu, zaskoczenie, Polacy odskoczyli Belgom dzięki agresywnej obronie (8pkt w kwartę na takim poziomie?). Kelati dalej łatał dziurę na naszym obwodzie, choć Dardan z meczu na mecz wygląda lepiej ( i tak nadal potrafi trafić trójkę przez ręce, a w następnej akcji pozwolić sobie rzucić trójkę), Polacy dalej realizowali plan zniszczenia totalnego Belgów przez grę w pomalowanym. I tak konsekwentnie budowaliśmy przewagę. Przez chwile mi przeleciała myśl, że mogą powtórzyć sytuację z meczu z Bułgarią. Ale nie tym razem. Griszczuk wyciągnął wnioski, i miejmy nadzieję, taka sytuacja nigdy się nie powtórzy. Aż do ostatniego gwizdka Polacy nacierali, nie odpuszczając, bardzo słusznie, przeciwnikowi. Sytuacja w naszej grupie jest skomplikowana, i każdy punkt może się liczyć. We wtorek mecz z Gruzją. I teraz każdy mecz dla kadrowiczów jest tym najważniejszym. Nie ma przebacz, nie możemy sobie pozwolić na porażkę.

Duet Lampe&Gortat 53 pkt i 13 zbiórek. Własnie takiej gry wymagaliśmy od dwóch czołowych graczy przed kwalifikacjami. Maciej nadal po świetnym okresie gry gdzieś znika, musi popracować nad koncentrowaniem się na jak najlepszej grze przez pełne 40 minut. Nasz jedynak w NBA rzucił swoje career high w występach z orzełkiem na piersi. 29 punktów, oby taki występ powtórzył z Gruzją, gdzie rywale będą bardziej wymagający (Zaza!). Muszę też docenić Kelatiego, który zagrał naprawdę dobre spotkanie. Łatał dziury w grze na obwodzie, nie potrzebował dużo akcji rysowanych pod niego.

Hall Of Fame 2010 - Jerry Buss & Dream Team

2010-08-14T19:56:00.000+02:00

Przegrani offseason 2010 - zawodnicy

2010-08-14T16:12:00.000+02:00

Offseason nadal trwa, ale można już zacząć pewne podsumowania. Dlatego postanowiłem wybrać największych zwycięzców i przegranych tych wakacji. Na początek zajmę się zawodnikami, a następnie drużynami. Dzisiaj przegrani tegorocznego offseason.

Michael Beasley
Drugi numer draftu 2008. Miał być gwiazdą w Miami, wielkim partnerem dla Wade'a. Ledwie dwa lata później został bez wahania oddany za picki w drugiej rundzie draftu. Oczywiście, wiadomo, że Heat za wszelką cenę chcieli zyskać więcej pieniędzy w salary cap, ale gdyby Beasley stał się gwiazdą na miarę dwójki w drafcie, na pewno nie doszłoby do takiej wymiany. A tak, jego wartość została wyceniona na picki w drugiej rundzie. Do tego, trafił do Minnesoty, jednej z najgorszych drużyn w całej lidze.

Tracy McGrady
Mimo że przez lata był wielką gwiazdą, teraz nikt go nie chciał. Na samym początku offseason widział siebie w Lakers, potem miał nadzieję dołączyć do Heat, ale z tego też nic nie wyszło. Następnie były workouty dla Clippers, Bulls i Cavs. W Chicago poważnie rozważali jego zatrudnienie, ale szybko zrezygnowali z tego pomysłu. Ostatecznie Tracy trafił do Detroit, do drużyny z którą nie tylko nie może liczyć na walkę o tytuł, ale nawet o playoffs będzie ciężko. To jednak nie zmienia faktu, że w Pistons też będzie musiał pogodzić się z rolą zmiennika. Można by jeszcze dodać, że jego zarobki w przyszłym sezonie będą niżesz o prawie $22 miliony niż rok temu, ale akurat od początku T-Mac mówił, że jest gotowy przyjąć minimum.

Shaquille O'Neal
Ostatecznie trafił do drużyny z szansami na tytuł, więc do końca trudno stwierdzić, że jest przegranym tego offseason. Ale biorąc pod uwagę, że długo nie mógł znaleźć sobie zespołu, dla zawodnika z takim dorobkiem jak on, jest to porażka. Poza tym, początkowo chciał 2-letni kontrakt za około $10 milionów, a musiał zgodzić się na minimum i niecałe $3 miliony. Wydaje się, że oczekiwał więcej po tym offseason.

Xavier Henry
Wybrany z 12 numerem w tegoroczny drafcie Henry, ciągle pozostaje bez kontraktu. To co dla wszystkich jest tylko formalnością, podpisanie umowy z debiutantem, w Memphis okazało się dużym problemem. Grizzlies wydali ogromne pieniądze na zatrzymanie Gay'a i teraz walczą o każdy grosz. Nie chcą dać Henry'emu maksymalnego kontraktu, jaki można zaproponować debiutantowi, a jego agent nie zamierza zgodzić się na ich warunki. Dlatego Henry nie wystąpił w Summer League, nie mógł się pokazać i ciągle nie może cieszyć się z pierwszego zawodowego kontraktu.

Shannon Brown
Zrezygnował z ostatniego roku poprzedniego kontraktu, by jako wolny agent dostać nową, długoletnią i znacznie wyższą umowę. Niestety, nie udało mu się uzyskać tego, czego oczekiwał. W przyszłym sezonie zarobi tylko około $50 tysięcy więcej niż dostałby w ramach poprzedniego kontraktu. Na pewno liczył na znacznie większą podwyżkę. Za rok znowu będzie mógł spróbować sił na rynku, może wtedy się uda...

Matt Barnes
Barnes był już jedną nogą w Raptors, którzy zaproponowali mu 2-letni kontrakt wart $10 milionów. Jednak w Toronto nie mieli takich pieniędzy, a do tego nie potrafili porozumieć się z Magic w sprawie sign-and-trade. W rezultacie, z dużych pieniędzy, na które Barnes zasługuje, nic nie wyszło. Ostatecznie wybrał grę w Lakers i niewypał z Raptors może wyjść mu na dobre, ponieważ w LA będzie mógł zdobyć swój pierwszy tytuł. Ale pod względem finansowym, nie wyszedł na tym najlepiej. Za 2 lata gry w Los Angeles dostanie ponad $6 milionów mniej niż miał zarobić w Toronto.

Adam Morrison & Joe Alexander
Numer 3 draftu 2006 i numer 8 draftu 2008 nadal pozostają bez kontraktów. Nikt poważnie się nimi nie interesuje, a jeśli w końcu uda im się znaleźć pracę w NBA, to tylko jako 14 czy 15 zawodnik do uzupełnienia składu. Natomiast będący równie dużą pomyłką draftu, Darko Milicic podpisał właśnie 4-letni kontrakt za $20 milionów.

Delonte West
Jeszcze nie tak dawno temu, był ważnym zawodnikiem czołowej drużyny ligi. Jednak jego problemy poza boiskiem sprawiły, że w Cleveland już od roku chciano się go pozbyć. Miał jeszcze kontrakt na sezon 2010/11 wart $4.6 milionów, ale tylko $500 tysięcy było gwarantowane. W tej sytuacji było wiadomo, że nikt nie będzie chciał go zatrzymać za te pieniądze i zostanie on zwolniony. Tym samym, stracił pracę i ponad $4 miliony, które mógłby zarobić, gdyby nie sprawiał problemów.

Marcin Gortat
Co prawda, tuż po zakończeniu sezonu Otis Smith powiedział, że nie zamierza oddawać Gortata. Jedynak w lipcu pojawiały się plotki, że Magic mogą go wytransferować. Sam Marcin mówił o możliwej wymianie do Wolves. Potem spekulowano, że może zostać wysłany do Nowego Orleanu w ramach transferu Paula, ale z tego też nic nie wyszło. Teraz wszystko wskazuje na to, że w tym roku nie zmieni barw klubowych. Kolejny sezon Gortat spędzi za plecami Howarda i znowu nie będzie grał dłużej niż 13-15 minut. Drugi sezon będzie stał w miejscu, zamiast się rozwijać i potwierdzić, że jest wart pieniędzy jakie mu płacą.

Rudy Fernandez
Po zakończeniu sezonu Fernandez mówił, że chce odejść z Portland, a jeśli nie zostanie przez nich wytransferowany, wróci do Europy. I tak mija już drugi miesiąc free agency, a on ciągle jest zawodnikiem Blazers. Niedawno rozmowy w sprawie jego transferu na chwilę nabrały tempa, ale teraz znowu wszystko ucichło. Na pewne nie trafi już do Knicks, gra w Bulls również jest coraz mniej prawdopodobnym scenariuszem. Blazers chcą jak najwięcej zyskać i nie zamierzają oddawać Rudy'ego za darmo. Dlatego negocjacje się przeciągają i póki co, nie widać zakończenia tej sytuacji. Czyżby musiał uciekać do Europy?

Hall Of Fame Speech - Karl & Scottie

2010-08-14T11:31:00.002+02:00

1000xNBA (15): najwięcej meczów przez ostatnie 10 lat

2010-08-13T16:15:00.001+02:00

Zawodnicy, którzy w pierwszej dekadzie lat dwutysięcznych (od 2000/01 do 2009/10) rozegrali najwięcej meczów i stracili ich mniej niż 50:

zawodnik - liczba rozegranych meczów przez ostatnie 10 lat (liczba sezonów z co najmniej 80 występami, liczba pełnych sezonów)
Andre Miller - 815 (10, 7)
Jason Terry - 796 (7, 2)
Dirk Nowitzki - 791 (5, 1)
Steve Nash - 778 (4, 2)
Antawn Jamison - 774 (6, 5)
Jason Kidd - 773 (7, 1)
Chauncey Billups - 772 (3, 1)
Tim Duncan - 771 (5, 2)

Hall of Fame 2010

2010-08-13T09:25:00.001+02:00

Dzisiaj w Springfield odbędzie się uroczystość wprowadzenia kolejnych wielkich legend koszykówki do Galerii Sław. W tym roku te najgłośniejsze nazwiska to Karl Malone i Scottie Pippen. Rok temu do Galerii dołączyli ich koledzy, Jordan i Stockton. Dwójki Malone, Pippen nie trzeba przedstawiać, ale krótko przypomnę ich osiągnięcia:

Karl Malone
w drafcie 1985 wybrany przez Jazz z numerem 13
19 lat w NBA (1985-2004) – 18 w Jazz i jeden sezon w Lakers
średnie w karierze: 25 punktów, 10.1 zbiórek, 3.6 asyst, 1.4 przechwytów
19 występów w playoffs
średnie kariery w playoffs: 24.7 punktów, 10.7 zbiórek, 3.2 asyst, 1.3 przechwytów
MVP sezonu 1996/97 i 1998/99
3-krotny wicemistrz NBA (1997 i 1998 z Jazz, 2004 z Lakers)
11 razy wybierany do pierwszej piątki All-NBA Team
3 razy wybierany do pierwszej piątki All-Defensive Team
14 razy wybierany do All-Star Game, MVP w roku 1989 i 1993 (razem z Stocktonem)
w swojej karierze zdobył w sumie 36 928 punktów, w całej historii NBA więcej punktów miał tylko Kareem Abdul-Jabbar

Scottie Pippen
w drafcie 1987 wybrany z numerem 5 przez Sonics, a następnie wytransferowany do Bulls
17 lat w NBA (1987-2004) – 12 w Bulls, rok w Rockets i 4 w Blazers
średnie w karierze: 16.1 punktów, 6.4 zbiórek, 5.2 asyst, 2 przechwyty
16 występów w playoffs
średnie kariery w playoffs: 17.5 punktów, 7.6 zbiórek, 5 asyst, 1.9 przechwytów
6-krotny mistrz NBA (1991, 1992, 1993, 1996, 1997, 1998)
3 razy wybierany do pierwszej piątki All-NBA Team
8 razy wybierany do pierwszej piątki All-Defensive Team
7 razy wybierany do All-Star Game, MVP w roku 1994

Poza tym, do Hall of Fame dołączą:

Dennis Johnson
w drafcie 1976 wybrany z numerem 29 (druga runda) przez Sonics
14 lat w NBA (1976-90) – 4 lata w Sonics, 3 w Suns i 7 w Celtics
średnie w karierze: 14.1 punktów, 3.9 zbiórek, 5 asyst, 1.3 przechwytów
13 występów w playoffs
średnie kariery w playoffs: 17.3 punktów, 4.3 zbiórek, 5.6 asyst, 1.4 przechwytów
3-krotny mistrz NBA (1979 z Sonics, 1984 i 1986 z Celtics)
3-krotny wicemistrz (1978, 1985, 1987)
MVP Finałów 1979
jeden raz wybrany do pierwszej piątki All-NBA Team
6 razy wybierany do pierwszej piątki All-Defensive Team (w sumie 9 sezonów z rzędu był albo w pierwszej albo w drugiej piątce All-Defensive)
5 razy wybierany do All-Star Game
zmarł na atak serca trzy lata temu, w wieku 52 lat
od 2004 był trenerem w D-League, przez rok prowadził Florida Flame, a później Austin Toros

Gus Johnson
w drafcie 1963 wybrany z numerem 10 (druga runda) przez Baltimore Bullets
10 lat w NBA (1963-73) – 9 lat w Bullets, rok w Suns (był to niecały sezon, w jego trakcie przeniósł się do Pacers, którzy grali w ABA)
średnie w karierze: 17.1 punktów, 12.7 zbiórek, 2.5 asyst
5 występów w playoffs (i jeden w ABA)
średnie kariery w playoffs: 13.3 punktów, 9.7 zbiórek, 2.2 asyst
2 razy wybierany do pierwszej piątki All-Defensive Team
5 razy wybierany do All-Star Game
wicemistrz NBA z 1971 (zdobył mistrzostwo ABA w 1973)

Jerry Buss
Buss kupił Lakers przed sezonem 1979/80. Od tego czasu, przez 31 lat, jego drużyna wygrała 66.3% meczów w sezonie zasadniczym (tylko 3 razy mieli ujemny bilans), 17 razy zajmowała pierwsze miejsce w swojej dywizji i aż 10 razy zdobyła mistrzostwo NBA (16 razy grali w Finałach). Poza tym, w latach 1996-2006 Buss był także właścicielem drużyny WNBA, Los Angeles Sparks, która zdobyła w tym czasie 2 tytuły.

Cynthia Cooper
4 sezony w WNBA (1997-200), wszystkie w Houston Comets (w 2003 wróciła na chwilę do Comets, by oficjalnie zakończyć tam karierę)
4 mistrzostwa WNBA (1997, 1998, 1999, 2000), za każdym razem była MVP Finałów
MVP sezonu 1996/97 i 1997/98
średnie w karierze: 21 punktów, 3.3 zbiórek, 4.9 asyst, 1.6 przechwytów
4 razy wybierana do pierwszej piątki All-WNBA Team
3 razy wybierana do All-Star Game
w 2006 została wybrana do WNBA's All-Decade Team
z reprezentacją Stanów Zjednoczonych zdobyła złoty medal na Igrzyskach Olimpijskich w 1988 i brązowy w 1992
obecnie Cooper jest trenerką w lidze uniwersyteckiej

Bob Hurley Sr.
Legendarny trener St. Anthony High School. Head coachem został w 1972 i przez 38 lat jego drużyna 25 razy zdobyła mistrzostwo stanowe, a trzy razy była mistrzem kraju. W 1989 i 1996 został uhonorowany nagrodą National Coach of the Year.
Hurley jest dopiero trzecim trenerem drużyny ze szkoły średniej wybranym do Galerii Sław.

Maciel "Ubiratan" Pereira
Pereira jest uważany za najlepszego brazylijskiego środkowego w historii. Z reprezentacją Brazylii zdobył złoty medal na Mistrzostwach Świata w 1963, srebrny na Mistrzostwach w 1970, a brązowy w 1967 i 1978. Brąz wywalczył również na Igrzyskach Olimpijskich w 1964. W 2009 Pereria został wybrany do FIBA Hall of Fame. Zmarł w roku 2002, w wieku 58 lat.

Reprezentacja USA z Igrzysk Olimpijskich 1960 w Rzymie
Podczas turnieju wygrali wszystkie 8 meczów średnią różnicą 42.4 punktów i zdobyli złoty medal. Drużyna składała się z zawodników z ligi akademickiej i znalazło się tam kilku przyszłych gwiazdorów NBA - Walt Bellamy, Jerry Lucas, Oscar Robertson i Jerry West .

Dream Team - reprezentacja USA z Igrzysk Olimpijskich 1992 w Barcelonie
Wygrali wszystkie 8 meczów średnią różnicą 43.8 punktów. Drużyna prowadzona przez Chucka Daly'ego, w której składzie byli dołączający do HoF Malone i Pippen, a także Charles Barkley, Larry Bird, Clyde Drexler, Patrick Ewing, Magic Johnson, Michael Jordan, Christian Laettner, Chris Mullin, David Robinson i John Stockton.

Carlos Arroyo feat. Yomo - Se Va Conmigo

2010-08-13T09:20:00.000+02:00

Kolejny śpiewający zawodnik NBA

Airball spod kosza: Collison i Pacers

2010-08-12T09:52:00.000+02:00

Do wczoraj, Pacers byli najmniej aktywną drużyną podczas tegorocznego offseason. Wzmocnili skład jedynie poprzez zawodników wybranych w drafcie. Poza tym, nie wykonali żadnego ruchu. W pewnym sensie było to zrozumiałe, ponieważ te wakacje to jeszcze nie ich czas. Pacers dopiero za rok będą liczyć się na rynku i wtedy mogą być jednym z najpoważniejszych graczy. Po najbliższym sezonie kończą się kontrakty Murphy'ego, Dunleavy'ego, Forda i Fostera, czyli z salary cap Pacers zniknie łącznie prawie $38 milionów. Jest to fantastyczna sytuacja dla drużyny, która już od lat nie potrafi odbudować swojej siły. Kończące się kontrakty dają im możliwość ściągnięcia wolnych agentów w przyszłym offseason lub pozyskania wartościowych zawodników w ramach wymiany. I wczoraj właśnie tą druga opcję wykorzystał Larry Bird, by dostać Darrena Collisona. Oddał $12 milionów Murphy'ego w zamian za rewelacyjnego młodego rozgrywającego. Nie tylko pozyskał zawodnika na pozycję, z którą od dawna jego zespół miał problem, ale co najważniejsze, ściągnął do Indiany gracza, który razem z Grangerem może być gwiazdą tej drużyny.

Collison rok temu trafił do Hornets jako 21 pick w drafcie i nie oczekiwano od niego gry na tak wysokim poziomie, jaki zaprezentował w swoich debiutanckich rozgrywkach. Miał być po prostu dobrym zmiennikiem dla Paula. Jednak kontuzja lidera drużyny, spowodowała, że Collison dostał szanse dłużej gry, którą w 100% wykorzystał, pokazując jak fantastycznym jest zawodnikiem. W rezultacie nie był już tylko zmiennikiem Paula, ale też jego poważnym konkurentem. Gdyby Paul został wytransferowany, jak jeszcze spekulowano kilka tygodni temu, Collison zastąpiłby go w roli pierwszego rozgrywającego. Jednak w obecnej sytuacji, musiałby pogodzić się z rolą zmiennika, dlatego transfer do Indiany to dla niego świetna informacja. Z drugiej strony, Hornets albo zaryzykowali i rzucili wszystko na jedną szalę, by pokazać Paulowi, że w pełni stawiają na niego. Albo dostali do swojego lidera mocne zapewnienie, że chce zostać w Nowym Orleanie. Oddając Collisona, Hornets pozbyli się zabezpieczenia, na wypadek utraty Paual. Mając młodego rozgrywającego, odejście ich gwiazdora byłoby mniej dotkliwe. Teraz nie mają już wyjścia, za wszelką cenę muszą przekonać CP3, żeby został u nich na dłużej niż tylko do 2012, kiedy kończy się jego obecny kontrakt.

Ale wróćmy do Collisona. W Pacers będzie on grał w pierwszej piątce, będzie mógł się rozwijać i w pełni pokazywać swoje umiejętności. Zostając w Nowym Orleanie utknąłby za Paulem i zakładając, że nie powtórzyłyby się problemy zdrowotne Chrisa, czas na parkiecie dla Collisona byłby znacznie krótszy niż w ostatnim roku. W minionym sezonie, rozpoczynając 37 meczów w wyjściowym składzie Collison notował średnio 18.8 punktów ze skutecznością 48.5% i 9.1 asyst. Są to rewelacyjne statystyki, zwłaszcza, że nalezą do zawodnika, który dopiero debiutował w NBA i ma tylko 23 lata. Bez wątpienia ma on potencjał, by w przyszłości dołączyć do grona najlepszych rozgrywających ligi, a dzięki przeprowadzce do Indiany nie ma obawy, że jego talent się zmarnuje. Tutaj dostanie szansę odgrywania czołowej roli i będzie mógł potwierdzić swoje umiejętności prowadzenia drużyny. Pacers takiego zawodnika bardzo potrzebowali. Ich gra jest nastawiona na atak, a nie mieli playmakera, który dobrze pokierowałby ich ofensywą. Collison jest najlepszym rozwiązaniem, jakie mogli sobie wymarzyć. Idealny gracz do przebudowywanej drużyny, która już niedługo ma ponownie zacząć się liczyć w walce o playoffs.

Larry Bird bardzo długo czekał na odpowiednią wymianę. Już jakiś czas temu mówił, że szuka rozgrywającego i w końcu znalazł. Dysponując czterema dużymi, kończącymi się kontraktami, Pacers mają ogromne możliwości i ten transfer pokazał, jak mogą je wykorzystać. Pierwszą kończącą się umowę udało im się zamienić na Collisona, to fantastyczny początek. Chociaż musieli przejąć także kontrakt Posey'a, 2 lata za $13 milionów. W pewnej części zmniejsza to ich możliwości finansowe na przyszły offseason, ale nie ma wątpliwości, że dla Collisona było warto.

Jeśli kolejne kończące się kontrakty Birdowi uda się wykorzystać równie udanie, już niedługo w Indianie rzeczywiście będziemy mieli młody i obiecujący zespół. Już teraz dysponują tam sporym potencjałem. Mają 27-letniego Grangera, który powinien być w szczytowej formie przez najbliższe kilka lat. Mają młodych Hibberta, Rusha, Hansbrougha, Price'a, Georg'a i Stephensona, a teraz jeszcze Collisona. Najbliższy sezon będzie czasem dla tych zawodników, by popracować nad swoją grą, a dla władz klubu, by tą grupę uzupełnić odpowiednimi weteranami.

Offseason 2010: Sixers mają nowego prezydenta

2010-08-12T08:24:00.001+02:00

Rod Thorn zostanie nowym prezydentem Sixers. Miesiąc temu Thorn opuścił Nets, gdzie był prezydentem przez ostatnie 10 lat. Początkowo mówiło się, że Thorn idzie na emeryturę, ale jak widać po decyzji o pracy dla Sixers, prawdą były doniesienia, że o odejściu przesądziły finanse i fakt, że Prokhorov nie chciał dać mu długoletniego kontraktu.
W Filadelfii Thorn połączy siły ze swoim dobrym kolegą Edem Stefanski'm, z którym zbudował drużynę 2-krotnych wicemistrzów w New Jersey na początku lat 2000. Stefanski po przeprowadzce z Nets, w Sixers pełnił obie role, prezydenta i generalnego managera. Teraz będzie GM'em, a Thorn obejmie funkcję prezydenta.
__________________________________________________________________
Adrian Wojnarowski z Yahoo! Sports napisał, że Pacers negocjują wykupienie kontraktu TJ'a Forda. Jego umowa wygasa w przyszłym roku i jest warta $8.5 milionów. Już w zeszłym sezonie Pacers chcieli się go pozbyć, a Ford chciał przejść do drużyny, w której mógłby więcej grać, ale nie udało się wtedy wypracować żadnej wymiany.
__________________________________________________________________
W związku z informacjami, że władze NBA zablokują jego pracę dla Knicks w roli konsulatowa przy jednoczesnym byciu trenerem na uniwersytecie, Isiah Thomas zrezygnował z porozumienia z Knicks. Dzięki temu, przynajmniej na razie, nie wraca on do Nowego Jorku, ale nie zmienia to faktu, że nadal pozostaje on w bliskich relacjach z właścicielem drużyny.
__________________________________________________________________
Spurs chcą żeby Danny Ferry wrócił do ich klubu, gdzie po zakończeniu kariery zawodniczej, rozpoczynał prace w kierownictwie. Po zwolnieniu z Cavs był kandydatem na stanowisko GM'a w Blazers i Nets, ale nie dostał nowej pracy.
__________________________________________________________________
Walter Herrmann rozważa powrót do NBA i według kilku źródeł ma szansę, by ponownie dostać się do ligi. Obecnie prowadzi rozmowy ze swoim klubem Caja Laboral nad rozwiązaniem umowy, którą podpisał rok temu. Wcześniejsze rozgrywki 2008/09 spędził w Pistons, a w sumie w NBA grał 3 lata. Rozpoczął od rewelacyjnego sezonu debiutanckiego w Bobcats, ale potem znacznie obniżył loty.
__________________________________________________________________
Alando Tucker w zeszłym sezonie został oddany przez Suns do Wolves, a później zwolniony. Od tamtego czasu nie znalazł dla siebie miejsce w NBA i przenosi się do Rosji, do drużyny Lokomotiv Kuban. Ten sam kierunek obrał Marcus Williams, który minione rozgrywki spędził w Grizzlies. W przyszłym sezonie będzie grał w BC Enisey Krasnoyarsk.

4-stronna wymiana

2010-08-11T20:52:00.004+02:00

Tak pewnie Paul zareaguje na wzmocnienia, jakich dokonał management Hornets. W 4-stronnej wymianie pozyskali Trevora Arizę z Houston Rockets, w zamian oddając Darrena Collisona i Jamesa Posey'a do Indiany. Ten ruch ma przekonać Paula do pozostania w klubie, zarazem rozwiązując log-jam na jego pozycji. NOH także dokonało dziś wymiany z Toronto Raptors, gdzie wymieniło Juliana Wrighta za Marco Bellinelliego. Czarny, atletyczny gracz w zamian za białęgo strzelca. I takie wzmocnienia mają pomóc osiągnąć Paulowi upragniony pierścień. Czy CP3 nadal będzie chciał stworzyć własną trójkę w NYK?

New Jersey Nets oddało Courtneya Lee do Houston za Troya Murphy. Ruch przede wszystkim po to, by w lutym, przed deadlinem, Prokhorov mógł handlować dużym, 11-milionowym schodzącym kontraktem. Murphy na dłuższą metę nie jest im raczej potrzebny.

Houston Rockets oddało rok temu podpisanego Arizę, w zamian zyskując Lee. Ruch oszczędnościowy, Rakiety zachowują dzięki temu 10 mln$ w gotówce już w tym sezonie (5 mln teraz, 5 mln luxury tax). EDIT: Rockets mają także dostać 6 mln$ trade exception.

Indiana Pacers wreszcie dostaje upragnionego rozgrywającego w osobie Darrena Collisona. Dodatkiem jest James Posey i jego dwuletni kontrakt (w przyszłym sezonie James jak zawsze może nas zaskoczyć). Oddają za nich Troya, jest to dobry ruch Birda. Już teraz plotkuje się o oddaniu T.J. Forda bądź buyoucie.

Airball spod kosza: super strzelec bez sukcesów

2010-08-11T14:15:00.000+02:00

Po długich poszukiwaniach, McGrady w końcu dostał pracę.

Jeszcze nie tak dawno temu, był jedną z największych gwiazd NBA, a teraz znalazł się w punkcie, w którym właściwie nikt go nie chciał. Już wydawało się, że zatrudnią go w Bulls. McGrady mówił wtedy, że wreszcie trafi do drużyny, która już podczas draftu 1997 była nim zainteresowana i która chciała go pozyskać w 2000 roku, kiedy był wolnym agentem. Tracy był przekonany, że zagra w barwach Bulls, ale powiedział o kilka słów za dużo i to chyba przekreśliło to jego szanse. Ujawnił to, czego najbardziej się obawiano – ciągle wierzy, że jest wielki, że jeszcze może grać w pierwszej piątce i odgrywać czołową rolę w zespole. Natomiast w Chicago chcieli solidnego rezerwowego, a nie zawodnika, który będzie domagał się miejsca w wyjściowym składzie. Dlatego zrezygnowali, a McGrady musiał szukać dalej. Udało się w Detroit, gdzie zgodził się być zmiennikiem. Pytanie tylko, jak długo będzie mu się podobało wchodzenie z ławki? Może ciągle wierząc w swoje umiejętności, liczyć, że będzie najlepszym rezerwowym ligi i będzie grał po 30 minut? Jest to oczywiście niemożliwe, chociażby z tego powodu, że w Pistons na pozycje 2/3 jest bardzo duża konkurencja. Dlatego istnieją poważne obawy, że w Detroit możemy być świadkami kolejnych problemów z rozkapryszoną gwiazdą. Był Iverson, teraz jest McGrady. Czas pokaże.

W wieku 31 lat McGrady musi udowodnić, że jeszcze może być przydatny. I nikt nie oczekuje od niego, że będzie zdobywał po 20 punktów na mecz, wręcz przeciwnie. Tracy musi pokazać, że jest w stanie pomóc zespołowi jako role player. Czasy jego świetności minęły bezpowrotnie i teraz wraca do roli z początku swojej kariery, kiedy był zmiennikiem w Toronto. Musi się z tym pogodzić. Jeśli to zrobi i będzie grał dla dobra zespołu, poświęcając swoje indywidualne aspiracje, jego kariera w NBA może jeszcze potrwać kilka sezonów. Jeszcze będzie mógł trafić do dobrej drużyny i powalczyć o tytuł. Jeśli jednak będzie chciał udowodnić, że nadal jest gwiazdą, szybko może skończyć tak jak Iverson, który jest już poza ligą i najprawdopodobniej do niej nie wróci..

McGrady rozpoczął swoją karierę w 1997 roku, kiedy przystąpił do draftu od razu po szkole średniej. W wieku 18 lat trafił do Toronto, którzy wybrali go z wysokim 9 numerem. W swoim pierwszym sezonie T-Mac nie był wyróżniającym się debiutantem. Ale też jako bardzo młody zawodnik nie mógł liczyć na znaczącą liczbę minut. Dopiero pod koniec rozgrywek dostał szansę dłuższej gry i nawet występował w pierwszej piątce. W kolejnym sezonie do Raptors dołączył kuzyn McGrady'ego, Vince Carter, który mimo że dopiero rozpoczynał swoją karierę w NBA, z miejsca stał się liderem młodej drużyny. Tracy nie mógł liczyć na tak silną pozycję, ale był już ważnym rezerwowym, który regularnie pojawiał się na parkiecie. Przełomowy okazał się kolejny sezon, 1999/2000. Wtedy McGrady stał się drugą postacią w zespole, drugim strzelcem (15.4 punktów) i razem z Carterem stworzył silny duet, który zapewnił Raptors pierwszy w ich krótkiej historii występ w playoffs. W pierwszej rundzie fazy posezonowej Raptors spotkali się z Knicks i odpadli już po 3 spotkaniach. T-Mac bardzo dobrze zagrał w meczu otwarcia, zdobył wtedy 25 punktów i zebrał 10 piłek. Wspominając tamten sezon, nie można też pominąć jego występu w pamiętnym konkursie wsadów podczas Weekendu Gwiazd w Oakland. Co prawda wygrał go bezkonkurencyjny Vince, ale McGrady też pokazał niesamowite dunki.

W wakacje 2000 roku McGrady był wolnym agentem. Miał ledwie 21 lat, a za sobą 3 sezony postępu i sukces zespołowy, jakim był awans do playoffs. Młody, szybko rozwijający się zawodnik był bardzo atrakcyjny dla wielu drużyn i nie mógł narzekać na zainteresowanie. Ostatecznie wybrał rodzinną Florydę i przeniósł się do Orlando, podpisując tam ogromny kontrakt wart $93 miliony za 7 lat. Magic nie tylko skusili go pieniędzmi, ale też perspektywą bycia pierwszoplanową gwiazdą. W Toronto numerem jeden był jego kuzyn, a McGrady nie chciał prze kolejne lata być tylko tym drugim. W nowym zespole szybko potwierdził, że Magic dobrze zainwestowali swoje pieniądze. Był najlepszym strzelcem drużyny ze średnią 26.8 punktów. Tym samym, poprawił swoje zdobycze z wcześniejszego sezonu aż o 11.4 punktów. Dlatego też był bezkonkurencyjny w głosowaniu na Most Improved Player i otrzymał tą nagrodę. Jego świetna gra została również doceniona przez kibiców i został wybrany do pierwszej piątki Wschodu podczas All-Star Game w Waszyngtonie. Co prawda nie zaprezentował się tam najlepiej, zdobył ledwie 2 punkty przez 21 minut, ale na dobre wszedł do grona największych gwiazd NBA. W playoffs 2001 imponował swoją grą, ale to nic nie dało i jego drużyna przegrała już w pierwszej rundzie. Magic ulegli Bucks 1-3, mimo że T-Mac notował w tych czterech meczach średnio 33.8 punktów, 8.3 asyst i 6.5 zbiórek.

W następnym sezonie średnia McGrady'ego była minimalnie niższa (25.6), ale już w rozgrywkach 2002/03 był najlepszym strzelcem NBA zdobywając 32.1 punktów. Rok później ponownie został królem strzelców, tym razem z średnią 28 punktów. Niestety, po 3 kolejnych latach, w których wprowadzał Magic do playoffs, w sezonie 2003/04 już mu się to nie udało. Zdobywał najwięcej punktów w NBA, ale jego drużyna była najgorszą w całej lidze. 10 marca 2003 Tracy ustanowił swój rekord kariery zdobywając aż 62 punkty w meczu z Wizards i dał Magic 19 wygraną w sezonie (w sumie mieli 21). Po tych fatalnych rozgrywkach, władze klubu zdecydował się na poważne zmiany w składzie i oddały swojego gwiazdora do Houston, przede wszystkim w zamian za Steve'a Francisa.

Tak zakończyła się 4-letnia gra McGrady'ego w Orlando. Były to jego najlepsze sezony w całej karierze. Nie tylko zdobywał dużo punktów, ale też imponował wszechstronnością. Jego średnie w barwach Magic wyniosły w sumie 28.1 punktów, 7 zbiórek i 5.2 asyst. W Orlando stał się wielką gwiazdą NBA, niestety jego indywidualne rekordy nie przełożyły się na sukcesy drużyny. Magic 3 razy grali w playoffs, ale za każdym razem odpadali już w pierwszej rundzie. Najbliżej awansu byli w 2003 roku, kiedy stoczyli 7-meczowy pojedynek z Pistons. Magic prowadzili w serii już 3-1, ale mimo to przegrali. McGrady rozpoczął tamte playoffs od dwóch meczów ze zdobyczami ponad 40 punktów. Rewelacyjnie zagrał także w spotkaniu numer 6, kiedy na swoim koncie miał 37 punktów i 11 zbiórek, ale to nie wystarczyło. Pistons byli bardzo silnym zespołem, a Magic przede wszystkim drużyną jednego zawodnika. Osamotniony McGrady nie był w stanie zapewnić im zwycięstwa. Dlatego przeprowadzka do Houston miała być dla niego szansą, by wreszcie zacząć odnosić sukcesy zespołowe. W Rockets dołączył do Yao i razem z nim miał wprowadzić drużynę na szczyt.

Po zmianie barw, McGrady nadal imponował wspaniałą grą. Dlatego nie dziwił fakt, że Rockets szybko zaproponowali mu przedłużenie kontraktu o kolejne 3 lata za $63 miliony. Jego pierwszy sezon w Teksasie, Rockets zakończyli na piątym miejscu w tabeli zachodu i w pierwszej rundzie playoffs spotkali się z czwartymi Mavs. Drużyna z Houston rozpoczęła serię od 2 zwycięstw w Dallas i wydawało się, że są na najlepszej drodze do awansu do drugiej rundy. Jednak później przegrali 3 kolejne spotkania i znaleźli się pod ścianą. Mecz numer 6 udało im się wygrać dzięki świetnej grze T-Maca, który zdobył 37 punktów, zebrał 8 piłek i zaliczył 7 asyst. Ale już w decydującym meczu numer 7, Rockets zostali zupełnie rozbici przez rywali i mogli jechać na wakacje. W sezonie 2005/06 Tracy stracił 34 mecze z powodu kontuzji pleców, a Rockets nie zakwalifikowali się do fazy posezonowej. Zdążył jednak wystąpić w Meczu Gwiazd rozgrywanym w Houston. Będąc reprezentantem gospodarzy rozegrał fantastyczne spotkanie, które zakończył z dorobkiem 36 punktów. Ostatecznie to jednak Wschód wygrał 2 punktami i Tracy nie mógł liczyć na nagrodę MVP. W następnych rozgrywkach nie miał już poważnych problemów zdrowotnych, a w playoffs 2007 Rockets spotkali się z Jazz. Seria rozpoczęła się w Houston i gospodarze wygrali 2 pierwsze mecze. Jednak podobnie jak 2 lata wcześniej, to nie zagwarantowało im awansu do drugiej rundy. Jazz doprowadzili do remisu 2-2. Rockets wygrali bardzo ważny mecz numer 5, a T-Mac miał wtedy 26 punktów i 16 asyst. Byli o krok od drugiej rundy, ale to Jazz wygrali następne 2 spotkania. McGrady po raz 6 w swojej karierze odpadł już w pierwszej rundzie. W sezonie 2007/08 Rockets zanotowali 55 zwycięstw, co było najlepszym osiągnięciem drużyny McGrady'ego w całej jego karierze. Niestety, w playoffs po raz kolejny zakończyło się tak, jak wcześniej. Rockets w pierwszej rundzie przegrali z Jazz 2-4 i nie pomógł im nawet rewelacyjny występ McGrady'ego w ostatnim, szóstym spotkaniu, kiedy zdobył 40 punktów, zebrał 10 piłek i zaliczył 5 asyst. To był ostatni moment wielkości T-Maca.

W sezonie 2008/09 miał problemy zdrowotne, grał bardzo słabo, a ostatecznie musiał poddać się poważnej operacji lewego kolana. Został wyeliminowany z drugiej połowy rozgrywek. Nie było go też w playoffs 2009, podczas gdy Rockets w końcu przebili się przez pierwszą rundę. W zeszłym sezonie już nikt nie chciał McGrady'ego w Houston i nawet gdy był gotowy do gry, trener nie miał zamiaru z niego korzystać. Dał mu wyjść na parkiet w kilku meczach i na tym się zakończyło. Przed trade deadline został oddany do Knicks, którzy chcieli przede wszystkim przejąć jego ogromny, kończący się kontrakt.

W Houston McGrady spędził niespełna 6 lat i podobnie jak w Orlando, nie osiągnął nic znaczącego. Okres w historii Rockets, w którym opierali swoją siłę na duecie McGrady-Yao, to przede wszystkim okres zdominowany przez kontuzje. W sumie, przez ostatnie 5 lat Tracy stracił 161 meczów, z czego przez ostatnie 2 lata aż 99. I to właśnie kontuzje spowodowały, że nie jest on już tym wspaniałym graczem, jakim był kilka sezonów temu.

McGrady był jedną z największych gwiazd NBA pierwszej dekady lat 2000. Niestety, poza imponującymi popisami indywidualnymi, nic nie osiągnął. Jego drużyny nie mogły pochwalić się znaczącymi sukcesami, a Tracy nigdy nie przeprowadził ich nawet przez pierwszą rundę playoffs. W Magic miał za słabych partnerów, żeby móc marzyć o wielkich sukcesach. Co prawda był tam Grant Hill, ale wiecznie kontuzjowany. Mimo że w Orlando byli razem przez 4 lata, takie obrazki były prawdziwą rzadkością:

W sezonie 2001/02 u jego boku grali też Patrick Ewing czy Horace Grant, ale pierwszy miał już 39, a drugi 36 lat. Rok później wspierał go 33-letni, gruby Shawn Kemp. Z takim wsparciem nie mógł wywalczyć dla drużyny więcej niż tylko występ w playoffs. W Rockets miał znacznie silniejszy zespół i wsparcie Yao. Jednak w wykorzystaniu pełnego potencjału tej drużyny ciągle przeszkadzały im kontuzje.

Offseason 2010: Celtics zwolnili Sheeda, Melo chce grać w NY?

2010-08-11T11:16:00.000+02:00

Podczas prezentacji Shaqa w Bostonie, Danny Ainge powiedział, że chciał wytransferować kontrakt Wallace'a i nadal bierze to pod uwagę, jeśli uda się wypracować taką wymianę. Dodał, że zamierza jak najszybciej rozwiązać tą sytuację, zwłaszcza, że ostatnio agent Sheeda potwierdził, że jego klient przechodzi na emeryturę.

Długo nie czekaliśmy, już wczoraj podano informację, że Celtics zwolnili Wallace'a. Tym samym, 15-letnia obecność Sheeda w NBA została oficjalnie zakończona.
__________________________________________________________________

Ken Berger z CBS Sports napisał, że według źródeł zbliżonych do Anthony'ego, bardzo poważnie rozważa on możliwość gry w Nowym Jorku. Podobno nikt go nawet nie musi przekonywać do przejścia do Knicks (nawet Thomas), ponieważ tak bardzo chciałby tam grać. Melo może po tym sezonie zostać wolnym agentem, jeśli odrzuci ofertę przedłużenia kontraktu jaką dostał od Nuggets ($65 milionów za 3 lata). Jednak za rok kończy się obecna umowa pomiędzy ligą i związkiem zawodników, a na podstawie nowej, kontrakty będą najprawdopodobniej niższe i Anthony nie dostanie już takich pieniędzy.

T-Mac w Detroit

2010-08-10T17:25:00.000+02:00

Wyobraźcie sobie swoją reakcję parę lat temu, gdyby ktoś wam powiedział, że Tracy McGrady będzie miał problem ze znalezieniem klubu, a w końcu podpisze jednoroczny kontrakt za minimum dla weteranów (1.3 mln$). Pistons tym samym na pozycji 2/3 mają: Hamiltona, Prince'a, Gordona, Daye'a, Villaneuva, Summersa i Szweda Jerebko. Pistons nie ryzykują podpisując za minimum Tracy'ego. Jeśli się nie uda, za rok po prostu skończy mu się kontrakt.

Podpisanie siedmiokrotnego All-Star oznacza, że Hamilton i Prince są na wylocie. Oczywiście o tym słyszymy od lutego, ale teraz po prostu nie ma miejsca w rotacji dla tych dwóch weteranów. Chętni? Przede wszystkim Sacramento. Mają sporo miejsca w cap-space, i mogą wziąć albo jednego, albo drugiego, w zamian oddając któregoś z podkoszowych (Dalembert, Whiteside). Hamilton ma jeszcze 3 lata kontraktu, Prince ma tylko 1. Ktoś jeszcze chętny? Tak, Boston Celtics. Już w tamtym sezonie interesowali się Tayshaunem, w zamian mogą dać kontrakt Wallace'a i Glena Davisa. Bardziej prawdopodobny zdaje mi się trade z Kings. Wiem jedno, to koniec pobytu w Pistons tej dwójki. Do lutego powinni zostać wytransferowani.